logo

 

Al vier dagen hondenbrokken

 

 

Dinsdag 18 december 2007 - Honger lijden om van je schulden af te komen:

 voor duizenden gezinnen is dat inmiddels de werkelijkheid.

 Hulpverleners dwingen hen rond te komen van tien, twintig euro per week.

 "Dit is onmenselijk."

 

 

voedselbank

 

De voedselbank voorziet in een stijgende behoefte.

 Mensen met schulden moeten soms rondkomen van een paar tientjes per maand.

 

 

Zelf eet de 42-jarige Sjaan Verhaar uit Rotterdam gerust een week lang brood. "Ik maal er niet zo om. Als de kinderen maar te eten hebben." Groente, aardappelen en vlees dan. Het goedkoopste wat ze kan vinden. "Voor een pakje margarine zoek ik alle folders af. Als het ergens vier cent goedkoper is, dan haal ik het daar.

 

Sjaan Verhaar moet met haar gezin, drie kinderen van vijf, elf en achttien jaar oud, rondkomen van 97 euro per maand. Dat is wat overblijft nadat al haar vaste lasten zijn betaald en een deel van haar schulden zijn afgelost. De meeste schuldeisers staan echter nog in de rij. Geld om ook hen terug te betalen, is er niet. "Ik ga nu een schuldhulpverleningstraject in," zegt Verhaar hoopvol. Maar of ze daarmee echt beter af is, is nog maar de vraag. Bij de stichting Voedselbank Nederland stromen de aanvragen dagelijks binnen. "Hier, deze zit al in de schuldhulpverlening. Deze en deze," leest oprichtster Carla Sies van de Voedselbank voor uit de formulieren.

 

Zo krijgt een gezin met zes kinderen momenteel 68 euro per maand om van te eten en te leven. Het gezin zit al in een schuldsaneringstraject. Meer dan dit wordt het niet. "Laatst kreeg ik nog een aanvraag van een man die al vier dagen hondenbrokken had gegeten. Dit kan toch niet? Er moet een minimum bedrag overblijven om van te leven." Tienduizenden mensen zitten inmiddels in de schuldhulpverlening. Bij voedselbanken en schuldhulpverleners hebben zich dit jaar tien procent meer mensen gemeld.

 

Volgens Ger Jaarsma van de NVVK, de koepelorganisatie van schuldhulpverleners, komen de beschreven schrijnende verhalen bij zijn instanties niet voor. "Wij beseffen dat niemand het kan volhouden om van tien euro in de week te leven. Dit soort afspraken maken wij niet. Alleen bij hele hoge uitzondering, wanneer er nauwelijks geld is om schulden af te lossen. Want de schuldeisers willen wel iets terug." De grootste problemen zijn er volgens hem vóórdat de gezinnen in de schuldhulpverlening terecht komen. "Bij 80 procent van de huishoudens die zich bij ons aanmelden, is inderdaad te weinig geld over om van te leven. Gerechtsdeurwaarders hebben een te groot beslag gelegd op hun inkomen omdat ze niet weten hoe hoog de lasten zijn in die gezinnen. Vaak omdat de gezinnen weigeren hun post open te maken."

 

Ook komt het voor dat mensen zelf 'domme' afspraken maken met schuldeisers. "Ze beloven uit angst schuldeisers bedragen terug te betalen die ze helemaal niet kunnen missen. Hebben ze die eenmaal beloofd, dan komen ze er niet meer van af," stelt de Rotterdamse gezinscoach Tijnie van Buren. Die bedragen komen bovenop de andere regelingen die getroffen worden. Nienke van Bockhooven van de Koninklijke Beroepsvereniging van Gerechtsdeurwaarders (KBvG) erkent dat deurwaarders soms te veel geld inhouden." Maar ik steek mijn hand in het vuur dat 99,9 procent van de gerechtsdeurwaarders zich aan de regels houdt.

 

Wij moeten natuurlijk wel over de juiste gegevens beschikken. Als de schuldenaar verzwijgt dat hij een fikse huur betaalt, dan kan het inderdaad gebeuren dat het loonbeslag te hoog is."

 

Het wordt tijd dat de schuldhulpverlening zoals die nu bestaat, op de schop gaat, meent organisatieadviseur Nadja Jungmann. Zij schreef een proefschrift over de wet schuldsanering. "De kans dat iemand het volhoudt om drie jaar onder het bestaansminimum te leven, blijkt nihil." "Het kan en moet allemaal veel professioneler," aldus Jungmann.

 

 

Een bijdrage van Redactie: Breda-en-alles-daaromheen.

 

 

18 december 2007

 

Home

 

stats count

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN