logo (7)

 

Alleen op zondag is het druk in Meersel-Dreef

 

 

image001

 

 

MEERSEL-DREEF - Het is hét uitje voor de zondagmiddag:

op de fiets naar Meersel-Dreef.

 

 

Vakantiegevoel gegarandeerd. Dit keer kiezen we eens voor de zaterdag. Tussen de buien door fietsen we via het adembenemende Markdal met zijn duizend kleuren groen naar het meest noordelijk gelegen dorp van het veelgeplaagde België. Het eerste wat je ziet in Meersel-Dreef is Café Moskes dat half in Nederland, half in België staat en de krant haalde omdat het rookverbod er niet geldt.

 

Het eerste wat Bredanaars doen in dit oergezellige dorp, is op een terras neerstrijken. Wij zijn geen haar beter en schuiven aan bij de genieters van wafels met aardbeien en slagroom en van een Trappist uit het vat. Het terras van Martens is het beste bezet. Een tattoo-stel verlaat de tent met drie sloffen shag. Heiligenbeelden zijn nogal altijd handel, leren we binnen. Tijdens de zoveelste hoosbui bedenk ik dat de jassen nog op de bagagedrager van de fiets liggen. Als ik ze er rennend vanaf haal, heb ik voorlopig geen jas meer nodig en heb ik de leedvermaaklachers van het terras op mijn hand. Vakantiegevoel is hier vandaag niet te vinden, beaamt serveerster Fay Nous (19): “Nee, dat is alleen op zondag, dan is het tien keer drukker. Dan is er een rommelmarkt en komen veel fietsers op bedevaart naar de kopie van de Mariagrot van Lourdes.” Die grot staat in het Mariapark (ofwel Genadedal), tegenover de Kapucijnenkerk en speeltuin De Zevenster, waar de hoge glijbaan plaats heeft moeten maken voor toestellen die wel aan de moderne veiligheidseisen voldoen.

 

Bij de grot uit 1895 vraagt een bord geheel overbodig om eerbied en stilte. Dat dwingt deze plek vanzelf af. “Deze Maria doet me denken aan de heks van de Indische Waterlelies in De Efteling,” zegt een lid van ons gezelschap. Maar die zegt wel vaker rare dingen. Een groep Vlaamse vrouwen van Fietsvereniging Twee Keer Een Kwartier negeert massaal het in het park geldende fietsverbod. Routineus bestormen ze de grot en steken er tientallen kaarsen aan. “Dit is een heel schoon grot, een heel schoon grot,” spreekt een van de dames namens allen. In het prachtige stille park lopen we de uit veertien staties bestaande volledige kruisweg en eindigen op de Calvarieberg. “Hoezo zomerserie?,” vragen wij ons af als we voor de zoveelste keer staan te schuilen voor de regen. Het water stort met bakken uit de hemel. De straten zijn verlaten. De speeltuin gaat zelfs dicht wegens gebrek aan belangstelling. Op de familieschommel vertegenwoordigt één ventje zijn hele familie. Meersel-Dreef kent geen toeristen. Behalve dagtoeristen, maar die zijn er alleen op zondag, weet iedereen.

 

Daarom gaan we toch nog even terug op zondag. Vanwege het wederom onbetrouwbare weertype pakken we de auto. En inderdaad: er is in het hele dorp geen parkeerplaats te vinden. De uitgestrekte rommelmarkt (met de nadruk op rommel) verregent goeddeels. Net na het middaguur is alles opgeruimd of met plastic afgedekt. Op de terrassen zitten Oost-Europeanen om 11.00 uur al massaal aan Maespils en Trappist. Tussen de veelheid aan dialecten hoor ik een bedenkelijk dorpsfiguur zeggen: “Morgen gaan we naar de Tilburgse kermis. Wat daar toch allemaal rondloopt...”

 

 

Zie ook: Meersel-Dreef

Zie ook: Het fietspad langs de Mark

 

 

 

Een bijdrage van Redactie: Breda-en-alles-daaromheen.

 

22 juli 2008

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN