logo (7)

 

Als de dood voor een wespensteek

 

 

Ze keek de dood in de ogen.

Nu, tien maanden later, is ze nog altijd niet klachtenvrij.

Door een simpele wespensteek.

 

 

wesp-1

 

 

Een jaar geleden kon Liesbeth de Vries uit Boekelo niet vermoeden dat een beestje van nog geen twee centimeter zo'n aanslag op je gezondheid kon plegen. Inmiddels weet ze beter. “Een wesp is een killer.” Ze zal die dag nooit vergeten. “Ik pakte de leuning van een stoel, precies op de plek waar een wesp zat. Ze stak me een keer of drie en dat deed pijn ja, maar niet meer dan ik een paar maanden daarvoor al had gevoeld toen ik ook door een wesp was gestoken. Alleen begonnen dit keer mijn hand en later ook mijn arm op te zwellen en kreeg ik allemaal rode kringen. Ik vertrouwde het niet en belde de huisarts. Terwijl ik daarmee bezig was had ik al het gevoel dat ik omviel.” Haar vriendin bracht haar spoorslags naar de artsenpraktijk. Amper in de wachtkamer, raakte De Vries in een shock. “Ik werd misselijk, draaierig en zakte in elkaar toen de dokter binnenkwam.” Haar bloeddruk daalde naar een gevaarlijk laag niveau en de huisarts diende onmiddellijk adrenaline toe.

 

Toen dit onvoldoende hielp, kreeg ze opnieuw een dosis. Voor haar stopt daar de herinnering. In bewusteloze toestand werd ze in allerijl per ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Pas van de volgende ochtend staat De Vries weer een duidelijk beeld voor ogen. “Ik lag op de afdeling spoedeisende hulp en een cardioloog kwam binnen met de uitslag van alle onderzoeken.” Op dat moment drong eerst goed tot haar door dat het kantje boord was geweest. Ze had de shock overleefd, maar haar hartspier was beschadigd en zoals later uit een MRI-scan zou blijken, had het zuurstofgebrek negen littekens op haar hersenen achtergelaten. Voor Liesbeth de Vries brak een moeilijke tijd aan. Maandenlang hield ze last van duizeligheid en concentratieproblemen. Ook emotioneel raakte ze compleet van slag. Pas sinds enkele weken krijgt haar leven weer zijn normale loop, al zijn nog niet alle klachten verdwenen. Toch kan het nog erger, wijzen de cijfers uit. Jaarlijks sterven in ons land gemiddeld vijf tot zes mensen door een wespensteek. Hoe angstaanjagend dit ook klinkt, verhoudingsgewijs is dit een zeer klein percentage. “Slechts twee tot drie van de honderd mensen reageert allergisch,” zegt drs. R. Ossekoppele, een van de twee internist-allergologen van het Centrum voor Allergologie Twente en Omstreken in Hengelo. “Een zeer kleine minderheid dus.” Terwijl de meeste mensen een wespensteek moeten bekopen met een dikke bult of een zwelling van het gestoken lichaamsdeel, gaat bij mensen met een allergie voor wespengif het hele lichaam mee reageren.

 

 

 

wesp-2

 

 

“We onderscheiden qua ernst vier klassen. In de eerste klasse ontstaan er over het hele lichaam jeukende bulten. In de tweede gaan deze gepaard met luchtwegklachten. Is de reactie nog heftiger, dan komen daar problemen met het maag-darmstelsel bij, zoals diarree en braken. In het ergste geval raakt de patiënt in een anafylactische shock. Doordat veel vocht uit de bloedbaan in de weefsels terecht komt, daalt de bloeddruk en gaat het hart snel kloppen. Wordt de bloeddruk niet snel genoeg op peil gebracht, dan kan de patiënt overlijden.” Zo'n reactie zal nooit optreden wanneer iemand voor de eerste keer is geprikt, laat Ossekoppele weten. “Je kunt pas allergisch reageren als je immuunsysteem met het gif heeft kennisgemaakt.” Overigens is elk insectengif weer anders. Qua samenstelling wijkt wespengif af van bijvoorbeeld bijen-, hommel- of horzelgif. “Doorgaans is het lichaam slechts voor één soort overgevoelig. Iemand met een wespenallergie hoeft dus van een bijensteek in principe geen ernstige gevolgen te ondervinden.” Angst kan echter veel aanrichten. “Het wil nog wel eens voorkomen dat mensen na een wespen- of bijensteek zo angstig worden dat ze gaan hyperventileren en flauwvalllen. Daarom is het goed te bedenken dat een wespensteek in 98 procent van de gevallen goed afloopt.” Dreigt iemand door een wespensteek echter wel degelijk in shock te raken, dan mag er volgens de allergoloog geen tijd verloren gaan. “Bel dan onmiddellijk 112. Stap niet meer met de patiënt in de auto om naar het ziekenhuis of de dokter te rijden, maar blijf op een goed bereikbare plaats, waar de ambulance snel kan komen. Elke minuut kan dan tellen.” Dat is ook de reden waarom mensen, die weten dat ze allergisch zijn, vaak een epipen, een adrenaline-injector, op zak hebben, zodat zij zich kunnen injecteren, mochten ze onverhoopt worden gestoken. Liesbeth de Vries heeft er tegenwoordig ook altijd een binnen handbereik. Daarnaast volgt ze al geruime tijd een immunotherapie om van de allergie af te komen. Geregeld krijgt ze kleine hoeveelheden wespengif toegediend om haar immuunsysteem af te leren er zo heftig op te reageren. Volgens Ossekoppele is zo'n kuur, die wel drie tot vijf jaar in beslag kan nemen, bijzonder effectief. “De patiënt heeft daardoor negentig procent kans om vijftien jaar lang allergievrij te zijn.” De Vries noemt dit een geruststellende gedachte, want de schrik zit er na de gebeurtenissen van vorig jaar nog goed in. “Het lijkt wel alsof ik overal om me heen steeds wespen zie.”

 

 

 

 

Een bijdrage van Redactie: Breda-en-alles-daaromheen.

 

7 augustus 2008

 

Home

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN