Bron: www.bndestem.nl

 

Café “De Koppelpaarden” Oosterhout sluit

 

 

Café “De Koppelpaarden” is al dik 250 jaar in gebruik als café.

Op 31 december, over twee weken, valt het doek voor de oer-Oosterhoutse kroeg.

 

 

Kastelein Kees Cornelissen zet er een punt achter; hij kon zijn café, door druk van buitenaf, niet meer op zijn eigen manier exploiteren.

Het pand blijft en wordt een woonhuis.

 

 

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

 

 

Met dit café verdwijnt een deel van de geschiedenis

 

 

 

koppelpaarden-2

 

Café Koppelpaarden in de jaren zestig of zeventig van de vorige eeuw.

Foto: Heemkundekring De Heerlijkheid Oosterhout.

 

 

Voor er auto's door de straten reden, telefoons waren uitgevonden of iemand ooit van Marie Curie had gehoord, stond de boerderij die nu “De Koppelpaarden” heet al aan de Veerseweg in Oosterhout. Jan de Rooij (65) komt al dik twintig jaar bij café “De Koppelpaarden.” Nog steeds bezoekt hij de kroeg naast het kerkhof minstens drie keer per week. “Al die tijd staat dezelfde kastelein in het café. Er is niets veranderd: de inrichting is hetzelfde als eind jaren tachtig.” Op de laatste dag van dit jaar valt het doek voor café Koppelpaarden, “de Koppelpaarden” in de volksmond. Zo’n 250 jaar lang fungeerde de oude boerderij aan de Veerseweg, in de ene vorm of de andere, als café. Maar over twee weken trekt eigenaar en kastelein Kees Cornelissen de deur voor de laatste keer in het slot. Steeds vaker klopte de gemeente aan na klachten van omwonenden over geluid.

 

Historisch belang of niet, de gemeente moet ingrijpen als een horecabedrijf afspraken uit vergunningen niet nakomt. “Bij een bedrijf dat niet aan de regels voldoet, moeten we handhaven,” meldt de gemeente. Ook voor een bedrijf met een geschiedenis van tweehonderdvijftig jaar geldt: “de wet is de wet.” Cornelissen vond dat hij zijn bedrijf niet meer kon leiden zoals hij dat wil. “Met de sluiting van “De Koppelpaarden” verdwijnt een stuk historie,” vindt Martin van Halderen van heemkundekring De Heerlijkheid Oosterhout, een van de vele verenigingen en clubs die het café als thuisbasis kennen. “Een bepaalde sfeer, een type café verdwijnt nu uit de stad. Dat komt nooit meer terug. Café “De Koppelpaarden” is een pleisterplaats waar iedereen zich thuisvoelt, waar alle rangen en standen elkaar ontmoeten. Authentiek, Brabants.”

 

De heemkundekring werkt aan een boekje, “een document,” dat de geschiedenis en sfeer van “De Koppelpaarden” moet vastleggen voor het nageslacht. Van Halderen: “Misschien publiceren we het ook, maar in principe is het puur bedoeld om kennis over “De Koppelpaarden” vast te leggen. We konden het niet aanzien dat er niets van over zou blijven. Het is een café met een lange historie dat hier verdwijnt.” Dat doet pijn, zeker bij de vaste klanten. Stamgast De Rooij lijkt nog kwaad als hij denkt aan de informatieavond die de gemeente onlangs in het café gaf en waar werd uitgelegd wat er in de Heilige Driehoek gaat veranderen. “Zo'n wethouder is slechts een passant,” zegt De Rooij. “Maar hij trekt voor de lange geschiedenis van dit café gewoon zijn schouders op. Er verdwijnt een stuk historie uit Oosterhout, zonder dat iemand zich er druk om maakt.” Achter De Rooij gaan zijn vrienden rustig verder met rikken, aan een tafel met donkergroen kleed. Het dikke, onregelmatige glas van de felle cafélampen tekent lichtvlekken op het plafond. Deuken in de stoelen verraden hun rijke verleden. In het café hangt een geur van jaren tabak. Tussen de stevige houten cafétafels door schuift kastelein Cornelissen (61), met een blad vol vers getapte pilsjes, naar de kaartende mannen bij het raam. Een andere gast hangt onderuit in zijn stoel en praat bijna gedachteloos tegen de kastelein. Alsof-ie thuis is.

 

Welke Oosterhouter heeft nooit een kopje koffie met cake gehad bij “De Koppelpaarden,” na afloop van een begrafenis? Honderden brachten er uren door met hun vogelvereniging, kaartclub, jeu de boules-vrienden, biljartmaten of gewoon, met een pint en een sigaret. Cornelissen heeft veel gezien in zijn zaak en vooral: veel gehoord. Sinds 1978 staat hij zeven dagen per week, 52 weken per jaar zonder vakanties achter de toog. Een prachtig vak, vindt hij nog steeds. “Hier komt alles, putjesscheppers en directeuren. Ik ben altijd tussen de mensen geweest. Je hoort en ziet veel.” Maar voor een kastelein is het horen, zien en zwijgen. Hoogte- en dieptepunten uit zijn jaren als cafébaas wil Cornelissen niet oplepelen. “Een kastelein mag niet over de kwaaie, maar ook niet over goeie momenten praten.” De laatste eigenaar van “De Koppelpaarden” groeide op in het café. Bijna honderd jaar was het in handen van zijn familie: “Op mijn tiende stond ik al achter het buffet.” Opa en oma Cornelissen namen het café in 1915 over van de familie Van den Corput; in ‘46 namen de ouders van Cornelissen het over. In ‘78, niet lang na het overlijden van zijn vader, nam Kees Cornelissen de scepter over van moeder Betje. “Zij is nu 91 en zit in het bejaardentehuis, maar houdt nog steeds in de gaten wat hier allemaal gebeurt.” De laatste Cornelissen uit de rij was degene die zorgde voor fikse uitbreidingen. Er kwamen tennisbanen bij het café, een grotere zaal en later zelfs een heel nieuw gedeelte. Het ging Cornelissen goed en hij had het naar zijn zin. Tot steeds meer klachten over geluidsoverlast bij het café de gemeente bereikten, die op haar beurt druk uit begon te oefenen op Cornelissen.

 

“Ik had het graag nog een paar jaar gedaan.” mijmert Cornelissen, kleintje pils in de hand. “Maar ik kon het niet meer doen zoals ik wilde. Begin dit jaar heb ik besloten te stoppen. Ik heb het jaar nog afgemaakt om rustig en netjes afscheid te nemen van de klanten.” Hij nodigde dik driehonderd vaste klanten uit voor een slotfeest, vanavond in zijn café. Daarna draait het café tot 31 december nog stilletjes door. “Het zal die avond tot een uur of zeven, acht duren. Een dag als alle andere.” Maar wel de eerste en enige dag waarop er geen dag van morgen meer is, voor “De Koppelpaarden.”

 

 

 

Zie ook:

 

Oosterhout in beeld

 

 

 

19 december 2008

 

 

 

 

Nagekomen bericht:

(12 februari 2018)

 

Betje Cornelissen (100) van

 De Koppelpaarden in Oosterhout overleden

 

OOSTERHOUT - In november vorig jaar vierde ze nog haar 100ste verjaardag.

 

Vrijdagochtend vroeg overleed de misschien wel bekendste

kasteleinse die Oosterhout ooit heeft gehad:

 

Betje Cornelissen van toenmalig café De Koppelpaarden…

 

LEES VERDER BIJ BRON:

https://www.bndestem.nl/oosterhout/betje-cornelissen-100-van-de-koppelpaarden-in-oosterhout-overleden~ac9a4f61f/

 

 (zie ook nog: het dieplinkenprobleem)

 

 

Home

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN