Bron: http://www.bndestem.nl/regio/ettenleur/6262588/China-is-echt-een-cadeau.ece

 

“China is écht een cadeau”

 

 

chinese muur

 

Chinese Muur

(Foto: uit Wikipedia)

 

 

In de zomer van 2007 maakte het galerie-echtpaar Jacqueline en Hans Visker uit Etten-Leur een reis van een maand door China. Niet zo heel bijzonder meer in deze tijd, zou je zeggen. Ware het niet dat zij voornamelijk het platteland bezochten, het ‘echte’ China. Met z’n tweetjes, in een jeep met taxichauffeur die net als de rest van de Chinezen niet één woord Engels sprak. Zo kwamen ze wel op plaatsen waar anderen zelden komen. Hun reiservaringen zijn door Jacqueline te boek gesteld en nu te koop onder de titel: “China Cadeau.” Het boek is verschenen bij internetuitgeverij: www.boekscout.nl.

 

De titel vraagt al meteen om uitleg. “Ik heb deze reis cadeau gekregen van mijn man, voor mijn zestigste verjaardag,” legt ze uit. Dat is nog niet alles. “China is écht een cadeau, vind ik. Je moet het alleen durven uitpakken.” Om uitleg vraagt ook het pseudoniem waaronder ze schrijft: “Spier.” “O, dat was het koosnaampje dat mijn vader mij gaf,” verklaart ze. “Als kind was ik heel dun. Als mensen me mager noemden, corrigeerde mijn vader dat meteen: “Ze is niet mager, ze is gespierd.” Daarom is hij me Spier gaan noemen.” Het boek China Cadeau, met foto’s die door beiden zijn gemaakt, heeft al landelijke aandacht gekregen. Spijkers met koppen en een Chinese radiozender in Amsterdam schonken er aandacht aan. Jacqueline vermoedt dat die grote mate van aandacht, de vele positieve reacties en de goede verkoop onder andere te maken hebben met de toon van het boek. “Die is laagdrempelig en humoristisch. Ik heb veel mailtjes gekregen, onder andere van mijn zoon, die ‘s avonds laat telkens een hoofdstuk las: “Eindelijk weer wat te lachen in bed,” schreef hij.” De humor zit hem vooral in de verbazing over de vaak compleet vreemde en onbegrijpelijke gewoonten van de Chinezen. “We vielen van de ene verrassing in de andere.”

 

“Chinezen zijn zó anders. Vrouwen stoffen daar de vangrails af, kilometers lang. Vangrails! Terwijl er in heel China geen schone wc is te vinden, zelfs niet in chique hotels.” Wc’s. “Soms alleen een gleuf in de grond, zo een waar wij fietsen in zetten. Daar moet je dan boven hangen, terwijl hij helemaal vol ligt met stront en maandverband.” Eet smakelijk! Over eten gesproken, de Chinese keuken liet het echtpaar ook van de ene verbazing in de andere vallen. Hans: “De taal is het struikelblok. Je weet echt niet wat je moet bestellen en wat je krijgt.” Eén keer kreeg hij een laptop als ontbijt. Jacqueline: “Misschien hebben we wel kattenvlees gegeten; zou goed kunnen.” Op markten kwamen ze netten tegen vol levende kikkers. Die werden ter plekke doodgeslagen en opgegeten. “Begrijp me niet verkeerd,” wil Jacqueline gezegd hebben, “we hebben ook verrukkelijk gegeten, maar wat ís het anders.” Wat hen ook opviel, was de viezigheid overal. “Er wordt gestookt op stront van yaks (rundersoort in Centraal-Azië, AV). Gewoon in het restaurant. En dat is nog niet het ergste. De kokkin vult de voorraad zelf aan met haar handen. Diezelfde handen die ze, zonder te wassen, gebruikt om jouw eten op te dienen.”

 

Nog zo’n cultuurshock: “Al dat gerochel en gespuug, bah! Ook in restaurants. Je moet echt oordopjes meenemen. Dat soort zaken lees je niet in reisboeken.” Ze wapenden zich hiertegen door overal maar de humor van in te zien. “Het was een wonderbaarlijke reis,” vat Jacqueline samen. “En ik zou er acuut weer naartoe willen.” Waarom? “Er is nog zoveel te ontdekken. De mooie dingen wegen ruimschoots op tegen de vieze. Het grasland, de natuur, de kindertjes, de vriendelijke mensen, de gastvrijheid, waar we ook kwamen.” – “China Cadeau.” Door: “Spier.” Uitgeverij: www.boekscout.nl. ISBN: 978-94-6089-196-0. Ook te koop in de boekhandel.

 

 

 

Zie ook:

 

Leur in Beeld

 

 

 

18 februari 2010

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN