logo (7)

 

“Coupe grindpad” op doodlopend Dreefje

 

 

gerda hoeve

 

De Gerda Hoeve is te vinden aan het Dreefje nummer 3.

Negen jaar geleden begon Angelique Veraart hier met haar ijsboerderij, in de oude Brabantse schuur.

 

 

 

 

oude foto

 

De Gerda Hoeve omstreeks de jaren vijftig.

Foto: Heemkundekring De Heerlijckheijd Nispen.

 

 

 

SCHIJF - Het Dreefje in Schijf is al 25 jaar lang een doodlopende weg.

 

En dan nóg heb je mensen die stug volhouden en met hun fiets of auto door willen

rijden, vertelt Angelique Veraart-Buys van ijsboerderij De Gerda Hoeve.

 

 

“Want dat staat zo op de kaart, is dan het argument. Of ze zeggen: de gps geeft het aan.” Maar het Dreefje loopt echt dood. Weliswaar niet bij de monumentale hoeve, waar je zo het erf oprijdt en een ijsje kunt kopen of koffie drinken, maar een paar honderd meter daarachter. Daar zijn eind jaren '80, sinds het Dreefje doodlopend is, nog twee boerderijen gebouwd. Aan de rechterkant staat Hoeve Dreefzicht, aan het Dreefje 1 en verderop aan de linkerkant staat De Nederheide, de allerlaatste boerderij van dit landweggetje, op nummer 2A. Best verwarrend die nummering, zeker voor de bezorging. En wat helemaal verwarrend is: het Dreefje ligt in Schijf, in de gemeente Rucphen, maar in de buurtschap Nispense Achterhoek. “En als je in Schijf zelf moet zijn, moet je via België of Roosendaal,” vertelt Ronny Oostvogels. Hij staat in de koeienstal van Hoeve Dreefzicht en heeft niet veel tijd om te kletsen, want een van de koeien staat op het punt te kalven. “Vannacht had ik nog een tweeling, da's niet echt leuk voor een koe, hoor.” Trouwens, voor een vrouw ook niet.

 

Oostvogels zegt het wel leuk te vinden in een doodlopende straat te wonen. “Ik zou niet anders willen, we houden van rust.” Vroeger woonde hij met z'n ouders aan de Essenseweg. “Daar had je toen nog een slaapcafé. Er reden altijd grote vrachtwagens heen-en-weer.” Buurman Menno Hoogland, ook melkveehouder, woont sinds een jaar aan het Dreefje 2A, helemaal aan het eind, waar je uitkijkt op weilanden met koeien, een veld met lelies én België. Menno moest zeker een halfjaar wennen aan de stilte, net als zijn vrouw Simone. “Wij komen uit Schalkwijk, nabij Utrecht. We woonden daar aan een vrij drukke doorgaande weg, vlak bij de Lek. Elk halfuur kwamen er wagens van de pont. Dus die stilte, die zijn we niet gewend.” Waarom zijn ze dan op deze plek komen wonen? “We zijn uitgekocht voor woningbouw en deze boerderij stond te koop.” Gelukkig hebben ze een goed contact met de buurt. “Dat is wel belangrijk als je hier woont.” Volgens Menno rijden mensen vaak verkeerd. “Dat is soms vervelend, zeker als ze het koeienpaadje in willen. Daarom hebben we er een hek voor gezet.” Terug bij de ijsboerderij, op nummer 3. Eugène Veraart woont hier al zijn hele leven en heeft de twee boerderijen zien verrijzen. Het Dreefje is doodlopend gemaakt na een ruilverkaveling. Daarvoor liep het weggetje over in de Plattebaan en in de Antwerpsebaan. “Op de Plattebaan zat de veeverlosser en op de Antwerpsebaan ging je naar de boerderij van Adri Konings,” vertelt Eugènes vrouw Angelique. “Als een koe moest kalven, werden de kinderen op de fiets naar de veeverlosser gestuurd om hem te halen,” weet ze van de verhalen van de familie.

 

Negen jaar geleden begon ze een ijsboerderij. De Brabantse schuur werd daartoe gerestaureerd en verbouwd en er kwamen een terras, een speeltuintje én een dierenweitje, waarin schapen en echte tullepetaonen rondscharrelen, parelhoenders voor niet-Roosendalers. Zo buiten de Veraarts de doodlopende weg op een goede manier uit, anders zou het maar stil zijn. En fietsers kunnen even uitrusten met een ijsje, want de omgeving is prachtig, weet Angelique. “Beter dan op een flatje zitten in Roosendaal. En je kunt hier zo ver kijken, tenminste, als de mais niet te hoog staat. En met oudjaar zie je overal vuurwerk.” Zij zou het liefst zien dat de zandpaadjes in de omgeving verhard worden, zodat het fietsroutenetwerk uitgebreid wordt. “Maar dat zou ik dan zelf moeten betalen, want ik heb daar meer belang bij dan de gemeente Rucphen, kreeg ik te horen.” Angelique blijft er vrolijk en goedlachs onder. Ze houdt wel van een grapje, zoals uit de namen van de ijscoupes blijkt. Zo staat er een ‘coupe grindpad’ op de kaart, verwijzend naar het Dreefje, met hazelnootjes voor dat knapperige gevoel. “Een coupe zandpad neem je niet zo gauw.”

 

 

Zie ook: Schijf in beeld

 

 

 

 

Een bijdrage van Redactie: Breda-en-alles-daaromheen.

 

6 augustus 2008

 

Home

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN