Bron: www.brabantsdagblad.nl

 

“De geur van prutgrienden mis ik soms”

 

vader

 

Vader Dirk Fey

 

 

De Biesbosch zit in z’n genen. Hij groeide er mee op en het lag min of meer voor de hand dat hij daar zou blijven. Maar het liep totaal anders met Bram Fey (38), zoon van de inmiddels gepensioneerde Biesbosch-boswachter Dirk Fey. Bram heeft nu een prachtbaan en is gelukkig op de Wadden. Hij is daar ‘boswachter op zee.’ Maar zeker in het voorjaar mist hij af en toe de geur van prutgrienden en gorsen uit het gebied waar een groot deel van z’n liefde voor de natuur ontstond. Bram Fey staat aan het stuur van de Phoca, een mooi schip van het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV). “Even kijken of de grote stern al terug is,” zegt hij terwijl we een boei passeren ergens in de entree van de Wadden tussen Den Helder en Texel. En jawel, zijn inschatting klopt. Op de boei zit een aantal van die fraaie vogels.

 

Bram Fey groeide op in de Biesbosch. Altijd op het water en altijd in de natuur. Bram wilde in de voetsporen van vader Dirk treden. Ook hij wilde voor Staatsbosbeheer in de Biesbosch aan de slag. Maar na de Bosbouwschool was er weinig werk in die sector. En helemaal tevreden met z’n baantjes was Fey daarna niet. Vandaar het besluit om op z’n 26ste alsnog op de Middelbare Zeevaartschool in Rotterdam in te schrijven. “Ik was natuurlijk in de Biesbosch ook altijd op het water bezig. Het hele nautische gebeuren sprak me aan.” Na de zeevaartschool bevoer Bram Fey vijf jaar lang allerlei wateren in de offshore en reguliere vaart. Dat was tot aan het moment dat Staatsbosbeheer weer mensen aan ging nemen. Hij werd opzichter in de duinen in Zuid-Holland. Hij begeleidde daar vooral de uitvoerende werkzaamheden en moest bijvoorbeeld op geldstromen letten. “Wel leuk werk,” zegt Fey achteraf. Een geschikte woonplek vinden in die dure bollenstreek bleek niet zo eenvoudig. Dus toen op Texel een baan als opzichter vrijkwam, aarzelde hij niet lang. Hij kende het eiland via zijn vader, die daar lang geleden twee jaar voor Staatsbosbeheer bezig was. In 2003 werd Fey door LNV gevraagd voor zijn huidige baan. “Ik had de papieren, ik mag met zo’n schip varen. Bovendien weet ik wat van de natuur.”

 

Bram Fey werd dus een soort ‘boswachter op zee.’ Namens het ministerie houdt hij de gang van zaken op het water in het drukke Waddengebied in het oog. Hij doet aan voorlichting, verzamelt gegevens waarop het ministerie nieuw beleid baseert of bestaand beleid bijstelt. En hij handhaaft; ziet er bijvoorbeeld op toe dat vissers of recreanten niet buiten de vele regels gaan die het ministerie ze oplegt. “Maar ik ga altijd van het goede in de mens uit. Zo moet je dit werk ook benaderen. Onze kracht is dat we met de mensen contact hebben; feeling met het gebied. Dat we in gesprek zijn met elkaar en goede voorlichting kunnen geven. Dat we wel eens bon moeten schrijven, is bijzaak.” “Ik denk nog regelmatig aan de Biesbosch. Echt missen is misschien wat overdreven. De Biesbosch is qua natuur een heel interessant gebied. Ik heb daar hele goede herinneringen aan. Maar soms kunnen dingen niet mooier worden dan ze waren. En m’n vader? Dat is een nuchter type: een Zeeuw. Ook hij heeft iets met de zee. Hij vindt wat ik nu doe zeker zo interessant.” Of hij ooit terugkomt naar de Biesbosch? “Zeg nooit, nooit. Ik hou m’n ogen en oren open en sta altijd open voor nieuwe dingen en veranderingen.”

 

 

 

5 mei 2009

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN