BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN

 

 

De Kiosk

 

 

  

Het was één grote schatkamer voor mij, die kiosk op het Planciusplein in Breda. Daar was bijvoorbeeld snoep en chocolade te koop en sigaretten, sigaren, kranten en tijdschriften. Maar er waren ook stripverhalen voor een paar dubbeltjes te krijgen: te kust en te keur. Mijn eerste Suske en Wiske kocht ik in die kiosk, en mijn eerste Kuifje, mijn eerste Dick Bos, Tarzan de aapmens, Akim, De Onbekende Stille, Kapitein Rob, Kick Wilstra, Kraaienhove en natuurlijk Bessy, het vrouwelijke antwoord op de collie Lassie. Mijn vrienden kochten daar ook hun stripverhalen en soms ruilden we onderling. Het lukte ons wel eens om een pakje met 10 sigaretten voor 40 cent mee te krijgen, zogenaamd voor onze ouders. Die rookte we dan meestal in een keer op bij ons in de schuur en er was er natuurlijk altijd wel eentje bij die daar kotsmisselijk van werd.

 

Bij de tijdschriften in de kiosk waren er een aantal waarop stond: “Alleen voor volwassenen.” Dat waren bijvoorbeeld de Lach en de Mascotte. Bladen die veel pikante mopjes als inhoud hadden en als illustraties veel dames in badpak en bikini’s. Een nog stouter blad was het Engelse Spic and Span. Daarin stond een haast eindeloze stoet van jongedames, niet veel ouder dan wij, gekleed in te kleine jurkjes met petticoats. Door het lage standpunt van de fotograaf van het blad kregen wij een blik op de fraaie bovenbenen van de meisjes en soms op een stukje van hun slipje. In de eerste klas van de Katholieke MULO werd een keer een vriend van mij met een Spic and Span door de broederleraar betrapt. De geestelijke wierp een blik in het blad en verschoot een paar keer van kleur. Mijn vriend werd een hele week lang geschorst, de zwaarste straf op verwijdering van school na. Dit was voor mij in die tijd een onbegrijpelijke straf. Hij hoefde een week lang niet naar school!

 

Maar het meest begeerlijke blad van de kiosk was een Belgisch blad dat Pan heette. Helaas was de juffrouw die de kiosk bemande onverbiddelijk: de Lach en de Mascotte kregen we met een smoesje nog wel mee. Spic and Span lukte de oudsten onder ons wel eens een keertje, maar de Pan was uitsluitend voor 21 jaar en ouder. Op een vrije woensdagmiddag kreeg een van ons een helder idee. We zouden proberen een Pan los te krijgen door slim te suggereren dat het een boodschap van een van onze ouders was. We stopten een rijksdaalder in een portemonnee en een boodschappenbriefje:

 

- een pakje Miss Blanche

- een ons amandelnoten

- een Pan

- twee rolletjes Stophoest

 

Daar stond het, onopvallend tussen de andere boodschappen: Een Pan! De portemonnee ging in een boodschappentas en de jongste van ons, mijn broer Toine, werd op pad gestuurd. Wij keken van een afstand gespannen toe. Toine liep naar de kiosk en hij gaf braaf de boodschappentas af. De juffrouw van de kiosk haalde de portemonnee eruit en keek naar de rijksdaalder en het boodschappenbriefje. Ze stopte de boodschappen in de tas, waarbij de Pan zorgvuldig werd opgerold met een elastiekje er omheen. Het wisselgeld werd in de portemonnee gestopt, de portemonnee weer in de tas en de tas ging terug naar mijn broer. Mijn broer kwam terug bij ons, wij ritsten de tas uit zijn handen en we renden naar onze schuur om de buit te bekijken. De sigaretten, amandelnoten en de Stophoest werden opzij gegooid en onze gretige handen tasten naar de Pan. We bladerden door de glanzende pagina’s. Een keur van prachtige jonge vrouwen in verschillende poses, maar allemaal in minuscule bikini’s. Maar het klapstuk was de laatste foto. Toen we die zagen begrepen we waarom dit blad alleen voor 21 jarigen en ouder was. Het geheim was ontraadseld. Op de laatste foto stond een mooie jonge vrouw met kort, donker haar. Ze keek vrijmoedig in de lens van de camera. Ze droeg een klein broekje en haar borsten waren vrijwel ontbloot. Slechts de tepels waren afgedekt met een paar epauletten. Die middag zagen wij iets dat we nog nooit gezien hadden en we rookten er een Miss Blanche bij en namen nu en dan een amandelnoot. Ik weet niet of het door die bijna blote borsten kwam of door de Miss Blanche, maar de twee rolletjes Stophoest gingen die middag helemaal op.

 

  

    

Cor Willemse.

 

2006

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN