Bron: www.bndestem.nl

 

De Pannenhoeve:

Een ontwerp van Anton Pieck?

 

De Pannenhoeve: een gunst om te wonen

 

 

De Pannenhoeve – Standdaarbuiten

(Foto: Kees Wittenbols – 7 juli 2010)

 

 

STANDDAARBUITEN - Vanaf de snelweg A17 lijkt de mergelwitte boerderij Pannenhoeve bij Standdaarbuiten zo van de tekentafel van Anton Pieck te komen. Op het erf aan de Langeweg-Zuid overheerst het gezonde boerenverstand boven sprookjesverhalen. Hier, in dit huis, is een groot deel van de familiegeschiedenis Aarden geschreven. In de herinneringen van Pieterjan Aarden, 67-jarige boer in hart en nieren maken we wel een zijstapje naar Hazeldonk, waar zijn wieg stond en overgrootvader Cees Aarden 's lands eerste stoomhoutzagerij oprichtte. Aan de keukentafel komt het gesprek het best op gang. Vorig jaar is de Pannenhoeve overgedragen aan zoon Piet-Hein (32), zesde generatie op het landbouwbedrijf. Vader Pieterjan en moeder Ineke kijken voorzichtig uit naar een burgerwoning in Standdaarbuiten of elders. “Piet-Hein heeft geen verkering. Mochten we hem tot last zijn, dan pakken we onze biezen. Ik heb hem zo goed mogelijk voorbereid op de bedrijfsovername. In mijn tijd begon je maar gewoon te werken.”

 

De Pannenhoeve is in 1835 gebouwd aan een grindpad tussen Standdaarbuiten en buurtschap Pelikaan. Dat karrenspoor is een snelweg geworden, maar daar hoor je Pieterjan niet over. “Klagen doen zij, die hier zijn komen wonen terwijl de weg er al lang en breed lag. Ik zeg: op een boerderij zitten is een gunst. Zo landelijk woont niemand.” Het viaduct over die A17 heet trouwens ook Pannenhoeve. De niet onbemiddelde Jacobus Corstiaensen van de Molendijk trof in het Oudland een mooi perceel voor deze Pannenhoeve. Voor de naam heeft Pieterjan een simpele verklaring: “Er lagen waarschijnlijk meteen dakpannen op, geen riet.” Corstiaensen liet de boerderij na aan dochter Anna Corstiaensen, die huwde met Cees Aarden. Dat was een vooruitstrevend man die meer wilde dan alleen boeren. Op Hazeldonk tegen de Zwarteberg aan betrok hij een tweede boerderij met veel grond aan het water. Zeer geschikt voor een balkengat voor zijn stoom-, houtzagerij en -schaverij, waar de zonen Petrus, Jan en Harry de scepter zwaaiden. Vanuit één stoommachine werd de hele fabriek aangedreven: werk voor wel zeventig man. Frams, de vader van Pieterjan, ging niet in het hout maar in de melkveehouderij.

 

De huizen aan Hazeldonk hoorden toe aan de Aardens of aan het personeel. Kunststofprodukten brachten na de oorlog de houthandel een zware klap toe. Menig houtzagerij legde het loodje, waaronder in 1957 ook die van de Aardens. Aannemer Van Oosterwijk nam de opstallen over. Oude loodsen met Suomi erop (hout kwam o.m. uit Finland) staan er nog. Van ondernemer/bestuurder Cees Aarden zijn meer nalatenschappen zoals een boek bij zijn 40-jarig jubileum in het hoogheemraadschap. “Overgrootvader was ook wethouder van Standdaarbuiten en Statenlid. Slecht vererfd, want zulke kwaliteiten heb ik niet.” Bescheidenheid siert de gepensioneerde landbouwer die zelf 16 jaar CDA-gemeenteraadslid is geweest. Politieke bewustwording is de Aardens niet vreemd; oom Jacques voorop. Ook geboren op Hazeldonk, studeerde hij economie in Tilburg. Jacques Aarden was tien jaar Kamerlid voor de KVP en na de christelijke tweespalt die na de “Nacht van Schmelzer” volgde, werd hij samen met Harry van Doorn de grote voorganger van de PPR. Die roemruchte nacht maakte Aarden overigens niet mee; hij lag in het ziekenhuis vanwege een liesbreuk. Natuurlijk botste dissident Jacques wel eens met het katholieke geslacht Aarden, maar volgens Pieterjan bleven die discussies buiten de gevoelige kinderoortjes.

 

Op de Pannenhoeve ging ondertussen het leven zijn gangetje. De ongehuwde oom Frans en diens zus ‘tante Jaantje’ verbouwden gewassen van weleer: karwei, vlas en koolzaad. Intussen pakten ze wel aan, want in 1937 werd de hofstee ingrijpend verbouwd. Het kleine karn- en knechtenhuisje was met het grote woonhuis verbonden door een druivenserre. Die kas maakte plaats voor één grote hoeve vol dakkapellen, schoorstenen en erkers. Die zijn allemaal weer verdwenen. Oom Frans overleed in 1953. In 1957 verliet de 16-jarige Pieterjan Hazeldonk om te gaan knechten bij zijn alleenstaande tante. De vijfde generatie Aarden meldde zich. Pieterjan trouwde met Ineke Berendsen en nam in 1970 het bedrijf over dat in 1991 nóg levensvatbaarder wordt met de bouw van twee pluimveemeststallen.

 

 

Zie ook:

 

Standdaarbuiten in beeld

 

 

 

 

6 februari 2009

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count