Bron: www.bndestem.nl

 

De regio-archeoloog verricht missiewerk

 

 

BREDA / ETTEN-LEUR - Masja Parlevliet (35) staat niet met laarzen

aan en een schop in de hand bij een opgraving.

 

 

Haar werkplek op het stadskantoor in Breda bulkt uit van de mappen en kaarten. Graven en struinen in papier. Dat is de noeste arbeid van de regio-archeoloog van tien gemeenten in West-Brabant, waaronder Etten-Leur, Zundert en Moerdijk. Af en toe neemt ze nog wel een kijkje bij een opgraving. Laatst nog bij een proefsleuf aan het Schuitvaartjaagpad in het buitengebied van Etten-Leur. Archeologische sporen zijn er niet aangetroffen, zover ze weet. Mochten daar huizen verrijzen, dan krijgen de plannenmakers dus waarschijnlijk groen licht van Parlevliet.

 

Van haar woonplaats Rotterdam reist ze vier dagen in de week naar het stadskantoor in Breda. Haar werk heeft alles te maken met de invoering van de Wet op de Archeologische Monumentenzorg in 2007. Op zijn beurt voert de wet terug op het Verdrag van Malta, waarin de landen van de Europese Unie hebben afgesproken het archeologisch bodemarchief te beschermen. Mocht dat toch worden verstoord - bijvoorbeeld door de bouw van een huis of bedrijf, de aanleg van een weg of spoorlijn - dan geldt het principe “de verstoorder betaalt.” De verantwoordelijkheid voor de uitvoering van de wet ligt bij de gemeenten.

 

In de praktijk betekent het dat Parlevliet met haar ‘archeologische oog’ kijkt naar bestemmingsplannen en archeologische waardekaarten opstelt. “Dit jaar komen we met de archeologische waardekaart van Etten-Leur.” De geboren Groningse beseft donders goed dat archeologiebeleid op deze manier snel in verband wordt gebracht met hoofdpijn. Om te laten zien dat archeologie ook leuk is, heeft ze de brochure “Parels van de regio” uitgebracht. Het ‘pareltje’ van Etten-Leur is een vuurstenen handspits van 35.000 jaar oud. “Het Zwitserse zakmes van de Neanderthalers,” noemt Parlevliet het kleinood, dat in 1948 aan de Hoge Bremberg, ten zuiden van het Liesbos, is gevonden. Afgelopen september is het op Open Monumentendag bij wijze van uitzondering tentoongesteld in Etten-Leur, want het wordt bewaard in het depot van het Rijksmuseum voor Oudheden in Leiden. Andere ‘parels uit de regio’ zijn volgens Parlevliet onder meer de Romeinse altaarsteen van Zundert, het Mannetje van Willemstad (een houten beeldje uit de Jonge Steentijd) en de Motte van Almkerk. “Dat is een vluchtheuvel waarop een kasteel heeft gestaan. Toen ik die voor het eerst zag, werd ik weer helemaal verliefd op archeologie.”

 

Waarom wilde je archeoloog worden?

“Als kind was ik altijd buiten. Ik kwam ik nooit schoon thuis. Op mijn twaalfde ben ik door mijn moeder op zomerkamp gestuurd. Echt gestuurd. Dat was in Gorinchem en in een week tijd leerde je opgraven. We vonden 17e-eeuwse dingen. Na dat weekje wist ik zeker dat ik archeoloog wilde worden. Het is een leuke combinatie tussen fysiek bezig zijn en nadenken. Ik heb nog wel eens getwijfeld en gedacht dat het me alleen maar om het spitten ging. Toen heb ik het moestuintje van mijn moeder overgenomen. Maar ik miste toch de spanning dat je iets kon vinden.”

 

Waarom doe je dan geen onderzoek in Egypte, waar je schatten en het graf van een farao zou kunnen vinden?

“Omdat het me niet uitmaakt wát je vindt. Of het nu een gouden voorwerp is of een leren schoen uit de 16e eeuw. Geschiedenis gaat vaak over grote gebeurtenissen en belangrijke mensen. Archeologie daarentegen vertelt juist het verhaal van gewone mensen. Dat wil ik weten, want ik ben ook een gewoon mens. Het gaat me om het verhaal. En ik ben niet in Egypte, omdat het in Nederland over mijn geschiedenis gaat.”

 

Is het belangrijk dat ‘verhaal’ te kennen?

“Het gaat om historisch besef. Een mens kan niet zonder. Als je je verleden niet kent, kun je niet bepalen waar je in de toekomst heen gaat. Het heeft ook te maken met de culturele identiteit van een plaats of stad. Ik woon in Rotterdam in een jaren-dertig-huis. Maar ik weet ook waar de stad is gebombardeerd. Of waar eens water lag en nu niet meer. Ik vind het belangrijk om dat te weten.”

 

Mis je het spitten niet?

“Tegenwoordig ben ik voor een projectontwikkelaar die rekening moet houden met archeologische resten de geelgroene gifkikker. Dat begrijp ik best. En archeologie is nu eenmaal bij velen onbekend en dat maakt onbemind. Ik wil daar graag verandering in brengen. Ik voel me dan ook vaak een missionaris. Die tien gemeenten zijn een heel groot gebied, maar ik overzie het steeds beter. Als je veldwerk doet, sta je de ene dag in Maastricht te graven en de andere in Deventer. Nee, dat mis ik niet.”

 

 

 

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

 

 

Masja Parlevliet

 

Masja Parlevliet (35) is geboren en getogen in de stad Groningen. Zij studeerde archeologie van Noord-West Europa aan de Universiteit van Amsterdam. Sinds 2007 is zij regio-archeoloog voor de gemeenten Aalburg, Alphen-Chaam, Baarle-Nassau, Drimmelen, Etten-Leur, Moerdijk, Oosterhout, Werkendam, Woudrichem en Zundert. Zij is getrouwd en heeft een zoontje van twee.

 

 

 

 

29 januari 2009

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN