image005

 

De voertaal van stadshart Breda

 

 

weekmarkt

 

Dinsdag 16 september 1952, de weekmarkt was nog onveranderlijk drukbezocht.

 

 

De weekmarkt op dinsdag dreigt langzaamaan te verpieteren.

 

 

Vergrijzing, meldden we woensdag, is ook in deze sector een belangrijke factor. Er verdwijnen steeds meer kooplui, terwijl er steeds minder bijkomen om op het groeiende aantal openvallende plekken hun waar uit te kramen. Het verschralende effect laat zich vooral op de dinsdagmarkt gelden, omdat die al sinds langere tijd minder profijtelijk voor de handelaars uitpakt dan de onverminderd succesvolle vrijdagmarkt. Nee, dat laatste ligt zelfs in het katholieke Zuiden niet zozeer aan de traditionele piek in de visverkoop. Er komt - zo vlak voor het weekend - gewoon meer volk opdagen, dat gemiddeld ook nog eens meer te besteden heeft dan het dinsdagse publiek. Simpel gezegd: tweeverdieners met een adv-dag, die voor een hele week inslaan en door de week nog wel even de 's avonds geopende buurtsuper binnenwippen. Die zie je dus niet op de dinsdagmarkt rondlopen en dat heeft ook zo zijn invloed op de animo onder de ‘kramers.’ Dat was in de jaren vijftig en zestig wel anders. De EU heette nog EEG en Schengen had de binnengrenzen nog niet opgeheven. Tweemaal per week beleefde Breda een invasie van kooplustige ‘Belzen.’ Wegens de destijds veel goedkopere Nederlandse boter - en nog zowat - was Vlaams elke marktdag ‘bekant’ de voertaal van het stadshart.

 

Het Chasséveld - sinds 1961 nog lang Nu-terrein genoemd (naar de manifestatie Nu'61) - stond vol touringcars met Belgische kentekenplaten. Voorzien van forse boodschappentassen, stroopten de zuiderburen familiegewijs de marktkramen af, voordat ze de warenhuizen binnenspoelden. Behalve de fantastische omzetten, herinneren oudere Bredase marktlui zich nu nog levendig de hun indertijd meestgestelde vraag: of madam haar volgepakte tassen zolang onder de marktkraam mocht stallen. “Tuurlijk.” Want op warme dagen was alleen het vooruitzicht al hilarisch. Een paar uur later kwamen overal van onder de kramen druipende tassen tevoorschijn. Een spoor van gesmolten boter en Vlaamstalige vloeken leidde vervolgens terug richting Chasséveld. Elke zomerse marktdag opnieuw. Die gouden jaren zijn voorbij. Maar er wordt nog steeds smakelijk om gelachen.

 

 

 

Een bijdrage van Redactie: Breda-en-alles-daaromheen.

 

4 juni 2008

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN