Bron: www.bndestem.nl

 

“Een portier moet kunnen relativeren”

 

 

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b6/Doorman.JPG/280px-Doorman.JPG

 

 

BREDA – “Ik sla je kop eraf,”

roept de man om 3.00 uur ‘s nachts.

 

 

Een vriend slaagt er ternauwernood in hem ervan te weerhouden de portier van discotheek Kerkplein met gebalde vuisten te benaderen. Het doelwit besteedt nauwelijks aandacht aan het schreeuwerige schouwspel. “Hier schrikken we niet van. Dit is helaas normaal.” De Bredase discotheek kwam vorige week in opspraak. Twee portiers lieten zich zaterdagnacht provoceren en sloegen voor de deur twee lastpakken tegen de grond. De betrokken portiers zijn door beveiligingsbedrijf PPS tijdelijk op non-actief gesteld. “Ik zeg niet dat het goed is, maar ik begrijp wel dat het is gebeurd,” stelt portier Tony den Blanken. “Het blijft mensenwerk.” Den Blanken staat dik twintig jaar aan de deur. Hij weet als geen ander wat een portier verbaal moet incasseren. “Ik pak je als je naar huis gaat. Ik weet waar je auto staat. Dat soort opmerkingen hoor ik twintig keer op een avond.”

 

Marco de Wit kan erover meepraten. “Een portier moet kunnen relativeren. Dat is niet altijd eenvoudig. Mijn moeder is aan kanker overleden. Dan kunnen bepaalde opmerkingen wel eens verkeerd vallen.” De sfeer in de Bredase binnenstad is verhard, menen de twee. De nachttrein brengt mensen naar Breda die in hun eigen stad nergens meer binnenkomen vanwege herhaaldelijk wangedrag. Daarbij gaan jongeren vaker in grote groepen op stap. “Wie in een groep zit, voelt zich sterker. En groepen reageren op elkaar,” legt De Wit uit. Deze zaterdagavond blijft het relatief rustig bij Kerkplein. Zo’n dertig bezoekers wordt de toegang geweigerd, in vrijwel alle gevallen vanwege drankmisbruik.

 

“Ik heb liever dat jullie zo naar buiten komen, dan dat jullie zo naar binnen gaan.” Lodderige ogen kijken vol onbegrip naar de portier. “Maar ik ben nog hartstikke fit. Zal ik een rondje rond de kerk rennen?” Den Blanken wijst op de handen van een naderende bezoeker. “Zie je die vingers bewegen? Dat verkrampte komt van de drugs.” Cocaïne en speed zijn populair onder Bredase stappers, zo weet hij. Vooral coke kan problemen veroorzaken. De gemoedstoestand van de gebruiker kan ieder moment omslaan. Het gedrag is onberekenbaar. Bovendien maakt de drugs adrenaline aan. “En dat maakt mensen beresterk,” weet De Wit. Een enkeling opent verbaal de aanval nadat de toegang is geweigerd. De portiers reageren niet. Vier mannen blijven voor de discotheek hangen. Met dubbele tong maken ze passanten deelgenoot van het in hun ogen incoulante deurbeleid van Kerkplein. Na tien minuten wordt de politie gebeld. “Jongens, ga lekker naar huis. Dit heeft geen zin.” De vaderlijke benadering van de agent werkt. De samenwerking met de Bredase politie verloopt over het algemeen prima, meent Den Blanken. Portiers geven een seintje wanneer een situatie voor de deur dreigt te escaleren. De politie slaagt er meestal in om de potentiële amokmakers met zachte hand te verwijderen. Ook vorige week was de politie ingeseind. Ze stonden erbij toen de situatie uit de hand liep. Volgens Den Blanken hadden de agenten eerder in moeten grijpen. “Ik praat niet goed wat onze jongens hebben gedaan, maar de politie had dit kunnen voorkomen.”

 

 

 

16 maart 2009

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN