Bron: www.bndestem.nl

 

Een wapenschild op commando

 

 

 

ETTEN-LEUR - Van legerbasissen in Afghanistan

tot aan de Nederlandse ambassade in Cuba.

 

 

Allen hebben ze er één in hun bezit. Ook prins Claus en koningin Beatrix maakten voor hun huwelijk, op 10 maart 1966, gebruik van zijn diensten. “Dat contact verliep via militaire instanties. Niet via Soestdijk zelf.” Carl Camu (71) uit Etten-Leur maakt al jarenlang heraldische wapenschilden voor ambassades, legereenheden en adellijke families over de hele wereld.

 

“Een hobby,” noemt Camu zijn passie. Maar ondertussen is hij met zijn onderneming wel de grootste ter wereld. Het begon in 1973. “Ik was als militair gestationeerd in de Duitse legerplaats Seedorf. Een Duitse collega, die sportprijzen ontwierp, vroeg me of ik hem wilde assisteren. Dat wilde ik niet, omdat we in Duitsland aan het werk waren als militair. Niet voor eigen zaken. Maar ik was wél geïnteresseerd in wapenschilden en goed met handwerk, mede door mijn opleiding als goud- en zilversmid. Daarom opperde ik het idee om schilden voor legereenheden te maken.” Zijn kameraad stemde in en Camu werkte een jaar met hem samen. “Toen scheidden onze wegen. Hij wilde met het bedrijf te snel groeien. Dat zag ik niet zitten.” Geboren Utrechtenaar Camu runde vervolgens samen met zijn vrouw het bedrijf. “Dat ging een paar jaar goed,” zegt Camu. “Daarna moesten wij van de een op de andere dag het land uit van de Duitse overheid. Over het hoe en waarom daarvan, praat ik liever niet. Maar goed, wij zijn toen in 1989 in Etten-Leur terechtgekomen.” Van daaruit groeide zijn klantenbestand zienderogen, vooral door mond-tot-mondreclame. Camu: “Ik lever voor negentig procent aan legereenheden. Die vertellen onderling wat voor werk ik verricht. De meeste klanten weten niet dat ik militair ben geweest, dus staan ze vaak versteld van mijn kennis. Dat werkt ook in mijn voordeel,” zo verklaart Camu de groei van zijn wapenschildbedrijf. Hoe ziet de oud-commando de toekomst van de onderneming voor zich? “Zolang het kan, blijf ik dit werk doen. Er is op het moment niemand om het over te nemen, dus als ik er niet meer ben, houdt het op.” Erg? Camu pakt zijn pak shag nog maar eens uit zijn jaszak en denkt rustig na: “Het zou wel jammer zijn. Maar ik maak me er niet druk om. Ik heb een goed pensioen, dus voor het geld hoef ik het niet meer te doen.”

 

 

Zie ook:

 

Etten in beeld Deel 1

Etten in beeld Deel 2

Leur in beeld

 

 

 

28 april 2009

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN