Bron: BN-DeStem

 

Een warm weerzien met Walter S. Hern

 

 

walter-1

 

Walter S. Hern droeg de laatste avond van het bezoek zijn

vliegenierspet en het T-shirt dat hoort bij het 705 Squadron.

 

 

 

 

walter-2

 

Natuurlijk moesten ze samen op de foto.

Vlnr. Winks en Walter S. Hern, Pauly van Giels-van den Boom,

zoon Jean-Jacques en vriendin Nicole.

 

 

 

 

walter-3

 

Walter S. Hern (nummer 4) op een bemanningsfoto voor de fatale vlucht van augustus 1944.

William Nunn (1), Raymond McCreary (3) en William Yorio (10) overleefden niet.

Walter Homa (9) werd net als Hern vermist opgegeven.

De anderen werden door de Duitsers opgepakt.

 

 

 

BERGEN OP ZOOM – “Opeens sta je tegenover de man die zich al 58 jaar

jouw familie noemt en zijn leven aan je ouders te danken heeft.”

 

 

Het bezoek van Pauly van Giels-van den Boom, haar zoon Jean-Jeacques en zijn vriendin Nicole Huijbregts aan Walter S. Hern in Californië was gedenkwaardig. Om velerlei redenen. Walter Hern had vanaf augustus 1944 drie maanden ondergedoken gezeten bij de ouders van Pauly. Jacques en Corrie van den Boom runden in de oorlogsjaren een slagerij in de Steenbergsestraat. Schuin tegenover het hoofdkwartier van de Ortskommandant. Pauly was toen 4 jaar oud. In een tussenruimte van hun woning vonden vele tientallen, mogelijk meer dan honderd, onderduikers dagen, zelfs soms maandenlang een schuilplek. Tot het verzet hen verder hielp vluchten.

 

Walter S. Hern vloog, zes weken na zijn huwelijk, zijn tweede bombardementsvlucht op 24 augustus in een B-24H, de zwaarste bommenwerper van de Amerikaanse Luchtmacht. Op weg naar Ludwigshafen werd het vliegtuig geraakt. Op de terugvlucht was het boven België opnieuw raak en stortte het vliegtuig neer bij Groot-Molenbeek. Drie van zijn vluchtgenoten overleefden de crash niet, Walter Hern en een collega ontsnapten en de anderen werden gevangen genomen. Walter schuilde twee dagen in een sloot. Uiteindelijk zag hij drie broeders van het Huijbergse klooster lopen. Een van hen sprak hem aan, beduidde hem te blijven liggen, zorgde voor kleding, eten en een plattegrondje. Na een kort verblijf bij de broeders werd hij naar de familie Van den Boom gebracht. Het waren tijden van verraad en huiszoekingen. Gelukkig werden de onderduikers nooit gevonden, want dan wachtte standrechtelijke executie. Ze hadden drie kleine kinderen, van wie Pauly met 4 jaar de oudste was.

 

Bij de familie Van den Boom verbleef hij met een joodse man en vrouw en een broer van vader Jacques in Bergen op Zoom tot de stad op 27 oktober 1944 door de Canadezen werd bevrijd. Na de oorlog stuurde Walter nog enige tijd voedselpakketten en stuurden ze kaarten over en weer. Een foto van Walter bleef bij de familie aan de muur hangen en Walter heeft er nog een van het toenmalige gezin met de drie kinderen die er toen waren. Toch verwaterden de contacten. Tot in 1995 de zestigste bevrijdingsdag van Bergen op Zoom werd gevierd. Jean-Jacques vond Hern terug via internet. “Zo is het contact weer opgepakt,” zegt hij. Zijn moeder wilde hem graag een keer ontmoeten en vorige week kwam het er uiteindelijk van. “Hij is inmiddels 89, dus het werd ook tijd om te gaan.” Ze werden op het vliegveld opgehaald door Walter en zijn vrouw Winks. Een bijzonder moment voor moeder Pauly. “Ik kende je nog toen je een meter groot was,” zei Walter tegen haar. Drie dagen hebben ze herinneringen uitgewisseld. Vermoeiende dagen, maar ook mooie. Want de tijd heeft raadsels geschapen, die een oplossing vroegen. “Zo werd duidelijk dat de vrouw van Walter zes weken na zijn vermissing wel een officieel bericht kreeg van zijn vermissing, maar dat zij door de broeders al was ingelicht dat hij nog leefde,” zegt Jean-Jacques. “Dat zijn geweldige dingen.” Ook wilde hij weten hoe het de moeder van Pauly gelukt was om de 4-jarige destijds niets te laten vertellen. Volgens de kinderen van de 89-jarige was hun vader al lang met het aanstaande bezoek bezig. Jean-Jacques en zijn moeder Pauly hebben hun moeder Corrie (93) heel veel te vertellen. “We gaan nog een keer terug,” zegt Jean-Jacques. “In ieder geval houden we contact.”

 

 

11 november 2008

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN