Bron: http://www.bndestem.nl/regio/bergenopzoom/7425068/Elke-dag-is-voor-Els-een-feestje.ece

 

Elke dag is voor Els een feestje

sakko

 

www.sakkoprijs.nl

 

 

Els van Egeraat wint de Sakko Cultuurprijs voor Kunsten en Letteren.

 “Ik ben geen tekenaar geworden. Dat was ik altijd al.”

 

 

BERGEN OP ZOOM - Elke dag is een feestje. Zegt Els van Egeraat. En zeker deze week. Want ze wint dit jaar de Sakko Cultuurprijs voor Kunsten en Letteren. Maar dat feestje, daarmee bedoelt ze eigenlijk haar werk. Els is illustratrice. Maakt tekeningen. Voor kinderboeken. Maar ook voor uitgaven voor een wat ouder publiek. En daar is ze goed in. Zo goed dat ze al tot ver in volgend jaar vol zit met opdrachten. “Ik was vanochtend vanwege de Kinderboekenweek op een school. En dan vragen kinderen: hoe word je tekenaar. Maar ik ben geen tekenaar geworden. Dat was ik altijd al.” Als kind tekende ze er op los. Haar moeder bewaarde alles. Als jonge meid op het Moller deed ze als een van de eersten eindexamen in tekenen. Maar besloot daarna toch maar veilig naar de lerarenopleiding te gaan. De kunstacademie vond ze iets te hoog gegrepen. “Twee jaar later zat ik er toch, dat was zo geweldig, ik mocht beeldhouwen, etsen, schilderen.” Maar haar grote liefde bleef het tekenen. Ze studeerde er op af. Ja… en toen. Toen was het de kunst om opdrachten te krijgen. “Met m’n mapje onder de arm ging ik naar een uitgever in Amsterdam. Uiteindelijk mocht ik van uitgeverij Ploegsma een proefopdracht maken.”

 

Het balletje begon te rollen. Om inkomen hoefde ze zich de eerste jaren geen zorgen te maken. Haar man verdiende de kost en gaf haar zo de kans om zich op de kaart te zetten. Zodra ze een tekening kreeg gepubliceerd, kwamen er meer opdrachten los. “Mensen zien je werk. Nu hoef ik niet te lobbyen. Ik werk voor Ploegsma samen met schrijvers als Janny van der Molen, Simone Kramer.” Bij die boeken illustreert de Bergse, maar ze gaf ook zelf boekjes uit waar ze tekeningen en tekst maakte. Het totaal aantal publicaties is niet meer te tellen. Werken doet ze alleen. Op zolder, in haar atelier, vind ze de rust. De inspiratie komt in bad. Of als ze de hond uitlaat. “De beste tekeningen zijn die er snel uitrollen. Dat is op het moment “dat ik er niet meer ben. Dan vloeit ‘t er gewoon uit.” Maar er zijn ook momenten dat ‘t niet lukt. Dan gaat alles de prullenbak in. “En begin ik gewoon opnieuw.”

 

 

www.ploegsma.nl

 

 

 

10 oktober 2010

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN