Bron: www.bndestem.nl

 

Fotostamboom tegen dementie

 

 

BREDA - De ouders van José Kolk zijn allebei dement.

 

 

Bij moeder verschenen de eerste symptomen zo’n tien jaar geleden, haar vader vertoonde ruim drie jaar geleden de eerste verschijnselen van de ziekte. Hij begon dingen te vergeten, was minder actief. “Op een dag vond ik hem in bed, half verlamd,” vertelt José. “Onderzoek wees uit dat hij niet alleen een zware longontsteking had, maar ook beginnend dement was.” Het was het begin van een zware periode. Zes maanden woonde ze bij haar ouders in het oosten van het land. Slechts een paar keer had ze tijd om in het weekend naar huis te gaan, naar haar man in Berkel-Enschot. Ze was dan ook blij toen haar ouders instemden met een verhuizing naar een verzorgingshuis bij haar in het dorp. Daarmee kwamen ze niet alleen dichter bij haar, maar ook dichter bij haar oom te wonen, de Bredanaar Sjaak de Reuver.

 

Toen zijn zus en zwager zestig jaar getrouwd waren, maakte hij voor hen een stamboom van bijna één bij twee meter, voorzien van tientallen foto’s van de mooiste momenten van hun leven. Feesten, huisdieren, portretten van kinderen en oude vrienden. Sjaak: “Ik maakte de collage met in mijn achterhoofd verschillende overwegingen. De verzameling van foto’s zou ze kunnen helpen om de maffe en vaak verdrietige gedachten die bij dementerenden in het hoofd rondspoken, voor even weg te drukken. Ook zou het een manier kunnen zijn om de hersenen toch wat te trainen. Tenslotte zou de collage door bezoek als aanknopingspunt voor een fijn gesprek gebruikt kunnen worden.” Kort nadat Sjaak de kleurrijke levensloop aan zijn zus en zwager had gegeven, bleek het cadeau inderdaad een positieve invloed op hun leven te hebben. De collage kreeg al snel een vaste plaats in het appartement en voor het bezoek is een gezamenlijke tocht door de geschiedenis inmiddels een vast ritueel. “Als hij wakker wordt, zit mijn vader iedere ochtend eerst een kwartier op het voeteneind van het bed naar alle foto's te kijken,” vertelt José. “Hij moet er vaak van huilen. Maar het zijn geen tranen van verdriet, het zijn tranen van geluk. Het is fijn om er samen naar te kijken en over de foto’s te praten.” Ook de medewerkers van het verzorgingshuis zijn enthousiast, vertelt José. “Ondanks dat ze het verhaal keer op keer moeten aanhoren. Ze vinden het leuk dat ze door de foto's en verhalen wat meer te weten komen over het leven en de achtergrond van de mensen die ze iedere dag verzorgen.”

 

Vanwege het succes is Sjaak inmiddels al wezen praten bij het Bredase zorgcentrum Oranjehaeve en is de eerste collage voor een van de circa 270 bewoners een feit. Vrijwilligerscoördinator Gonnie Schreurs: “We hadden al wel levensboeken waar ook foto’s in staan. Maar we gaan de fotostambomen op geplastificeerde placemats maken. Die pak je er wat makkelijker bij dan een dik fotoalbum.” Sjaak zelf blijft vooralsnog bij het project betrokken. “Ik ben, zeg maar, van de redactie. De familie van de mensen moet mij het materiaal aanreiken. Dan probeer ik er samen met hen iets moois van te maken.”

 

 

 

9 januari 2009

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN