‘Multinationals

hebben geen enkel normbesef’

 

 

Een handvol multinationals controleert de voedselhandel. Vooral daarom stijgen de prijzen momenteel zo hard. Dit zegt Gerard Ringenaldus, een populaire auteur van artikelen op het internet. “Het mag niet erger worden dan het nu al is.”

 

Sjoerd Punter

Na veertig jaar ‘bij de post’ kwam Gerard Ringenaldus als kersverse vutter thuis te zitten in Almere. Zijn vingers jeukten om iets te doen. Onstuitbare nieuwsgierigheid, gecombineerd met de drang de onderste steen boven te halen, zorgden voor een geheel nieuwe fase in zijn leven: hij schoolde zich om tot researchjournalist in de stijl van zijn legendarische Amerikaanse voorganger I.F. Stone. Deze vulde jarenlang in zijn eentje een weekblad waarin de machtigen in de samenleving gedegen en kritisch werden gevolgd. Moest I.F. Stone zich nog bedienen van de drukpers, de komst van het internet heeft alles veel gemakkelijker gemaakt. Gerard Ringenaldus publiceert sinds een jaar een stroom van goed gedocumenteerde artikelen over moeilijke onderwerpen op de site Sync.nl. Hij is daar met duizenden hits een van de best gelezen auteurs.

 

 

 

image003c

 

(Foto: John Ruis)

“Vrijwel de hele voedselproductie wordt beheerst door een handvol bedrijven.”

 

 

Opvallend zijn de recente artikelen over de alarmerende situatie op de wereldvoedselmarkt. Deze blijkt gedomineerd door enkele steenrijke multinationals, die zelf hun winstmarges kunnen vaststellen. Maar liefst negentig procent van de wereldgraanhandel is in handen van slechts drie multinationals. Op veel meer terreinen tekenen zich de contouren af van soortgelijke machtsconcentraties. Volgens Ringenaldus is dat absoluut niet in het voordeel van de consument.

 

Kleinkinderen

“Hoe je het ook bekijkt, de cijfers liegen niet,” zegt Ringenaldus, ondertussen een oogje houdend op zijn kleinkinderen. “De multinationals worden steeds machtiger. Door het opkopen van bedrijven en octrooien wordt vrijwel de hele voedselproductie, vanaf het zaad tot in de winkel, beheerst door een handjevol bedrijven. Cargill, Archer Daniel Midlands en Bunge controleren 90 procent van de mondiale graanmarkt. De zaadhandel wordt gedomineerd door slechts twee bedrijven, Monsanto en DuPont. Monsanto is inmiddels de grootste ontwikkelaar van genetisch gemodificeerde zaden van de wereld. Ook in de bestrijdingsmiddelenindustrie maken slechts enkele bedrijven de dienst uit. Om het zwart-wit te zeggen: er kan straks geen komkommer of tomaat meer worden verbouwd zonder dat er genetisch gemanipuleerd materiaal van Monsanto in zit. Als we niet goed uitkijken, komt er een tijd dat de boeren moeten produceren waar de multinationals om vragen en dat is niet altijd waar de wereld om zit te springen. Uit diverse rechtszaken blijkt dat multinationals het niet zo nauw nemen met wetten en regels. In feite hebben multinationals geen enkel normbesef. Alles staat in het teken van het maken van winst.”

 

Onbetamelijk

Gerard Ringenaldus documenteert zijn artikelen zorgvuldig. De bronnen die hij gebruikt, zijn via een link op te roepen op internet. “Ik streef ernaar dat alles wat ik schrijf van a tot z klopt. Er mag geen speld tussen te krijgen zijn. Het gaat mij om feiten waarover je in de massamedia weinig leest of hoort.

 

‘Hoe vrij is de pers eigenlijk?’

 

Waarom lees ik nooit dat er in China nu twintig miljoen mensen op een elektrische scooter rondrijden? Waarom lees ik niet dat er in China vanaf 1994 miljarden bomen zijn geplant? Geen mens weet dat de Chinezen de grootste gebruikers zijn van zonnepanelen. Wat wij altijd zien, zijn foto’s van Chinezen met een doekje voor de mond tegen de smog. Hoe vrij is de pers eigenlijk, vraag ik me af als ik hoor dat Rupert Murdoch, eigenaar van 22 tv-stations in de Verenigde Staten, een documentaire over Monsanto laat schrappen omdat hij anders reclame-inkomsten misloopt. Blijkbaar kan in een vrij land als de VS de commercie bepalen wat je niet mag filmen of schrijven. En als je daar toch over bericht, word je meteen in de ‘linkse’ hoek gedumpt. Vanaf dat moment word je permanent gewantrouwd en in de gaten gehouden. Ik vind dat hoogst onbetamelijk.”

 

Schoolmelk

Ringenaldus is van mening dat Europa de oren te veel laat hangen richting de Amerikanen. “Hoewel Oostenrijk en Frankrijk erop tegen zijn, laat Europa nu toch genetisch gemanipuleerd materiaal uit de VS toe. Terwijl er op de lange termijn geen zekerheid bestaat of dit zonder gevaren is. De EU ging door de knieën omdat de Amerikanen dreigden met economische tegenmaatregelen. In feite hebben de Amerikanen maling aan de EU die zegt: wij maken we geen brandstof van eetbare zaken. De Amerikanen doen dat wel en op grote schaal.

 

‘Dan leven we straks in Oost-Duitse toestanden’

 

Wat Amerika in feite wil, is binnen tien jaar van de OPEC af zijn. Dan kunnen ze eindelijk militair ingrijpen in bijvoorbeeld Iran. Op dit moment is dat niet echt mogelijk. Als de Amerikanen Iran binnenvallen, draaien verschillende Arabische olieleveranciers de kraan dicht en ligt de Amerikaanse economie binnen een halfjaar op zijn gat.” De zwaar gesubsidieerde overproductie van maïs wordt in de VS niet alleen gebruikt voor het vervaardigen van biobrandstof. Er wordt ook High Fructose Syrup van gemaakt, een zoet ingrediënt dat je in vrijwel alle soorten junkfood terugvindt. “In een land waar steeds meer mensen aan obesitas lijden, wordt de verbouw van maïs financieel gesteund, terwijl op groente, fruit en schoolmelk geen cent subsidie zit.”

 

Algenkerosine

Biobrandstof vervaardigen uit eetbare zaken is helemaal niet nodig, volgens Ringenaldus. “Je kunt het afvalprobleem van koeien, varkens en kippen oplossen door het om te zetten in energie. Hetzelfde doe je met snoeiafval en houtresten. Over 25 jaar is fusie-energie beschikbaar, maar zo veel tijd hebben we niet meer. We moeten nu iets doen. Je kunt kerosine halen uit algen, die je laat groeien in stapelbare buizen. Dat neemt heel weinig ruimte in beslag. Het werkt echt. Het mooie van al deze vormen van alternatieve energievoorziening is dat het een ideale markt is voor kleine bedrijven. Dat vinden de Nuons en Essents van deze wereld natuurlijk niet zo leuk. Ik denk dat de overheid meer moet doen tegen de schaalvergroting in het bedrijfsleven. Als de huidige ontwikkeling naar verdere concentratie doorzet, wordt de consument elke keuzevrijheid ontnomen. Dan leven we straks in een maatschappij waarvan wij vroeger zeiden: dat zijn Oost-Duitse toestanden. Er moet vanuit de samenleving een tegenstroom op gang komen. We moeten zelf iets doen. Het mag niet erger worden dan het nu al is!”

 

Nieuwsbron: www.katholieknieuwsblad.nl  1 Augustus 2008.

 

 

 

4 augustus 2008

 

Home

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN