Bron: BN-DeStem

 

Een groot compliment voor de zorg

 

 

bed

 

Volgens Ton Grift moeten beroepen in de zorg meer

onder de aandacht van jongeren gebracht worden.

 

 

 

Toen mijn vader op zijn ziekbed, enkele weken voor zijn overlijden in 1961, zijn schoondochter ontbood om een dictaat op te nemen voor de krant, kon ik nog niet bevroeden, dat ikzelf, als jongste zoon, in 2009 een tekst met soortgelijke strekking zou opsturen naar de krant. Waar mijn vader in zijn artikel “Alarm” jonge meisjes wilde aansporen om toch vooral een baan in de verpleging te zoeken, wil ik hier propaganda maken voor de gezondheidszorg in het algemeen. Door de ziekte van mijn vrouw ben ik in het afgelopen jaar in contact gekomen met de thuiszorg van Thebe Mark en Maasmond.

 

Gedurende enkele weken, mijn vrouw is inmiddels overleden, heb ik verzorgenden van deze instelling over de vloer gehad. Er is een wereld voor mij opengegaan. Met grote liefde en toewijding hebben zij mijn vrouw in haar laatste dagen begeleid. Met een engelengeduld, dat nodig is bij een stervende. En ook nog oog voor mij als echtgenoot, die niet of nauwelijks van haar ziekbed week. Geen moment heb ik iets gemerkt van een strak tijdschema. Geen gehaast dus, maar buiten de zorg voor mijn vrouw was er steeds tijd voor een kopje thee of een glaasje water. Dat bood een mooie gelegenheid om samen, met behulp van het logboek, te evalueren en te plannen. Met daaraan gekoppeld steeds de vraag of de hulp afdoende was, of dat er nog extra zorg nodig was. Een verademing en in enorme tegenstelling tot wat er in de media over de zorg wordt verteld. In mijn gesprekjes met Liliane, Nathalie en Judith en ook met de nachtzusters kwam steeds hun liefde voor het vak naar voren. Hun onbaatzuchtige toewijding moet wel leiden tot de conclusie, dat werken in de zorg een roeping is. Roeping in de betekenis van “datgene waartoe men zich geroepen of bestemd voelt.” De randvoorwaarden zijn immers nog steeds niet echt aantrekkelijk. Het salaris is voor velen een belemmering. De diensten variëren en het werk is vaak ook lichamelijk heel zwaar.

 

Gelukkig hebben steeds meer politieke partijen de gezondheidszorg hoog in hun vaandel staan. De zorg zelf probeert steeds meer in haar personeel te investeren, maar de regelgeving vanuit de overheid vergt nog teveel tijd en energie, tijd die zij vast liever aan de cliënten thuis zou willen besteden. Door de aankomende vergrijzing zal er steeds vaker een beroep gedaan worden op de zorg. Aan die zorg zal ook steeds hogere eisen worden gesteld. Voor mij reden genoeg om de zorg zelf, maar ook het onderwijs aan te sporen dit mooie beroep onder de aandacht van de jongeren te brengen.

 

 

 

 

19 februari 2009

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN