Bron: www.bndestem.nl

 

Harry Koopman zette de

Avans Hogeschool goed weg

 

 

 

BREDA - Hij bestuurt een school, maar hij runt ook een miljoenenbedrijf

met 1800 medewerkers en zo’n twintigduizend ‘klanten.’

Omzet: pakweg 160 miljoen euro en een prima gevulde spaarpot.

 

 

Die omvang is voor een belangrijk deel zijn werk geweest. Harry Koopman, bestuursvoorzitter van Avans Hogeschool, heeft die functie na veertien jaar neergelegd. “Meneer Avans” - zoals collega’s hem noemen - zette de Brabantse hogeschool goed weg. Mooie nieuwe gebouwen, maar vooral: de laatste tijd zeer goede ratings voor het onderwijs. Toch is er ook kritiek. De werkdruk bij Avans zou op heel wat afdelingen te hoog zijn. Te veel veranderingen in korte tijd, eigen werkplekken zijn verdwenen, flexplekken kwamen ervoor in de plaats. Erg gezellig, maar je kunt er niet meer geconcentreerd werken, klaagt een deel van de populatie.

 

De baas, gedecideerd: “Een aparte kamer voor iedereen, da’s onbetaalbaar. Iemand die zijn hoofd er even bij moet houden, kan naar een concentratiewerkplek.” Ook de communicatie binnen Avans laat te wensen over. Zeggen de medewerkers in het eigen blad van de hogeschool, Punt. Ook studenten melden matige communicatie in enquêtes. Koopman: “Waar zijn geen communicatieperikelen? De maatschappij is veel sneller geworden. In tien jaar tijd heeft nu iedereen een pc, internet, e-mail, een mobiele telefoon met sms. Dat is voor heel wat mensen die hier al lang werken een ingrijpende verandering. Vroeger had je de docentenvergadering. Die stemde ook over van alles en nog wat. Dat komt niet meer terug. Net zomin als de saamhorigheid in buurten in de stad. De verhoudingen zijn veranderd.” Volgt een bespiegeling over de risicomijdende samenleving, waarin e-mail steeds meer de rol van ‘aangetekend’ schrijven krijgt en bestuurders worden geacht bij elk incident ‘in de reactie te schieten.’ Koopman: “In Azië leer je: niets doen is ook handelen. Het is vaak verstandiger even af te schakelen en eerst na te denken.” Maar ja, zo werkt de ‘soundbite-mediacratie’ niet.

 

Groter groeien is ook zo’n trend. Toen hij begin 1995 in Breda begon, als bestuursvoorzitter van de Hogeschool West-Brabant, zette hij snel in met verdere schaalvergroting. Dus trok de fusiekaravaan verder oostwaarts totdat ook Tilburg en Den Bosch instapten. Nodig, want de rijksbijdragen per student gingen omlaag. “Die zijn nu nog dertig procent van wat het twintig jaar geleden was.” Maar zó groot? Twintigduizend studenten bijna? “In drie hogescholen doe je alles drie keer: personeelsbeleid maken, bouwplannen maken, naar de hbo-raad reizen. Dat doen we nu nog maar één keer. Studenten merken niet zoveel van die schaal. Die studeren hier, of in Tilburg of Den Bosch, aan hun academies. Deze schaal heb je nodig om nieuwe gebouwen te kunnen neerzetten, om te kunnen investeren in allerlei kwaliteit, in mensen. Met deze omvang kunnen we ook ons cashmanagement goed inrichten.”

 

Met dat cash-management lijkt het wel snor te zitten bij Avans. De school heeft (jaarverslag 2007) een eigen vermogen van bijna zeventig miljoen euro op een balanstotaal van 168 miljoen. Die verhouding, solvabiliteit geheten in kringen van financiers, is er een waarbij menig ondernemer zich vandaag de dag de vingers aflikt. Dat eigen vermogen is deels ontstaan door bezittingen elders boven boekwaarde te verkopen (zoals de gebouwen aan de Dr. Struyckenstraat, aan het Pastoor Pottersplein, aan de Verbeetenstraat, in Etten-Leur). “We gingen er vanuit dat we ook de Lovensdijkstraat konden afstoten, maar die ruimte hebben we voorlopig nog hard nodig.” Het Avansbestuur overweegt nieuwe bouwplannen in Breda en in Den Bosch. “Het is te klein,” constateert de baas. Bovendien wil de school graag verder met Xplora voor een nieuwe generatie studenten techniek. Uit de ‘gewone bedrijfsvoering’ haalde Avans vorig jaar nog een ‘opbrengst’ van acht miljoen euro. Er wordt dus zuinig gewerkt, dat kan niet anders. Past wel bij de sobere, doelgerichte aard van de baas? Zijn medewerkers omschrijven hem als zonder overdreven poespas, een ‘geen gedoe-man.’ Als het niet nodig is, wordt er niet vergaderd of in dikke pakken papier gerapporteerd, dat werk. Wel altijd aanspreekbaar. En - als je je werk goed doet - heb je zijn volle vertrouwen. Geen onaangenaam leiderstype, als je z’n collega's zo hoort. Zelf zegt-ie: “Ik hoef niet zo nodig de eerste viool te spelen. Als het maar goed gebeurt.”

 

Hardloper, afgetraind lijf. “Body mass index van 24. Kan beter,” vindt hij. Wie hem joggend en grommend in het Mastbos tegenkomt, moet maar bedenken dat-ie net een landelijke politicus heeft gesproken. Den Haag preekt meer marktwerking, ook in het onderwijs, maar blijft ondertussen wetten en regels maken op basis van onderwijsideologie. Ook al heeft het hbo relatief veel vrijheid, het keurslijf blijft knellen in het onderwijs. Ook daardoor mislukken heel veel leerlingen, zo wijst bijvoorbeeld het rapport-Dijsselbloem uit. Koopman: “Het is een van mijn grote teleurstellingen. Destijds had ik de oprechte veronderstelling dat meer marktwerking in publieke instellingen dit soort problemen zou oplossen. Dat gebeurt niet. Dat ligt niet aan de uitvoering door de instellingen, dat ligt aan de politiek. Die blijft aan allerlei knoppen draaien, blijft zich met details bemoeien. Veel instituten laten hun oren hangen naar Den Haag. Dat is ook niet zo vreemd, als je kijkt naar de financiering van bijvoorbeeld hogescholen. Onze klanten zijn studenten en werkgevers. Van ons budget komt zeventig procent niet van die klanten, maar uit de staatsruif. Hogescholen letten dus vooral op de tevredenheid van de overheid. Ook ik heb rekening te houden met Den Haag. Ik word niet door m’n klanten afgerekend, maar op politiek-ideologisch denken. Dat maakt het besturen van onderwijsinstellingen waanzinnig complex.”

 

Voorbeeld uit het recente verleden: de afschaffing van het kort (tweejarig) hbo door minister Loek Hermans (VVD). Hij had z’n hielen als minister nog niet gelicht of, in zijn nieuwe rol van voorzitter van MKB-Nederland, bepleitte hij… jawel… kort hbo. Inmiddels is het er weer en zeer succesvol. Het diploma heet nu “associate degree.” Bij Avans studeren tweehonderd mensen voor zo’n diploma. MKB Nederland en VNO-NCW vinden de ‘AD’ intussen een essentiële aanvulling binnen het beroepsonderwijs die een permanente status verdient. Nee, de Haagse politiek zal niet gauw vrienden opleveren voor Harry Koopman. “Ik ben hier verantwoordelijk voor 1800 medewerkers. Het kan zomaar gebeuren dat men in de Tweede Kamer weer eens iets vindt. Voorbeeld: ze willen niet langer dat mensen van buiten de EU hier kunnen studeren. En dat banjert dan dwars door ons beleid heen.”

 

Of de Lissabon-doelstelling, die de EU-lidstaten voorschrijft dat in 2010 de helft van alle werkenden van 25 tot en met 44 jaar ‘hoger opgeleid’ moet zijn. “Zo simpel werkt dat natuurlijk niet in het onderwijs,” schampert Koopman. “Het is alsof je zegt: volgend jaar moet iedereen in die twaalf minuten Coopertest tenminste 2500 meter lopen, zonder aanziens des talents en zonder dat er extra trainingsmiddelen bij komen.” Koopman vindt dat Avans internationaal moet opereren. “In mijn beleving moet het hier een groot internationaal geroezemoes zijn. Dat is geen modegril. Als je een student uit Zundert een hbo-opleiding geeft en die student belandt bij een internationaal bedrijf, dan is het heel handig dat hij weet dat er andere culturen zijn.”

 

 

 

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

 

 

Koopman gaat Pieken

 

Gerhardus Lambertus Everhardus Maria Koopman (Zwolle, 2 september 1947) studeerde toegepaste wiskunde in Groningen. Werkte als onderhoudsstrateeg en marketeer voor de Nederlandse Spoorwegen en later zes jaar in Basel voor een internationale vervoerder die containers per spoor door Europa transporteerde. Tweede helft jaren tachtig begon hij een hogeschool te besturen in Utrecht. Een fusiegolf was ook toen op gang. Op 15 februari 1995 stapte hij over naar wat destijds nog de Hogeschool West-Brabant heette. Met de Hogeschool Midden-Brabant in Tilburg en die van Den Bosch ontstond op 1 januari 2004 Avans Hogeschool.

 

Het komende jaar gaat hij zich bezighouden met het maintenance-onderdeel uit het project Pieken in de Delta, waarvoor hij namens Avans, samen met vijf ROC’s en de Hogeschool Zeeland, speciaal toponderwijs in de regio gaat ontwikkelen. Daarnaast blijft hij zich bemoeien met de internationalisering van het onderwijs bij Avans Hogeschool. In z’n vrije tijd leest-ie af en toe een boek in het Frans. Muziek lijkt vooral over zang te gaan. Van de Texaanse jazz-blues van Dede Priest tot de waanzin-aria uit Donizetti’s Lucia di Lammermoor.

 

 

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

 

 

 

6 maart 2009

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN