image005

 

“Heuvelkwartier is en blijft gewoon

een volkswijk”

 

 

Heuvel_758960b

 

De Dr. Kuyperstraat.

 

 

BREDA - De naoorlogse wijk Heuvel is in luttele jaren drastisch veranderd.

De herstructurering heeft bewoners heen en weer geslingerd.

 

 

Ze moesten uit hun huis voor sloop, moesten tijdelijk elders wonen en nu zijn velen weer terug op hun stek. Terug in de eigen, vertrouwde buurt. In een keurig nieuwbouwhuis, maar wel in een wijk die nog steeds volksbuurt ademt. In de De Savornin Lohmanstraat brengt het EK-voetbal de mensen nader tot elkaar. Slingers met oranje vlaggetjes overspannen de straat, van gevel tot gevel, van oud naar nieuw. Want aan de ene kant van deze straat zijn de woningen nog oud, aan de andere kant is er de nieuwbouw. Greet Leijten woont twintig jaar in de oudbouw. Wat haar betreft mag de verhuurder de oude kant ook slopen en herbouwen. “De huizen zijn heel vochtig. De naaktslakken kruipen door het laminaat heen.” Maar de verhuurder - WonenBreburg - is er volgens haar nog niet uit. “Ze hebben een beetje in de kozijnen zitten prikken, hier en daar wat houtvulsel erin en ze zijn weer weg.”

 

De Savornin Lohmanstraat laat in één klap zien waar de grote wijkvernieuwing van de afgelopen jaren in wijk Heuvel voor staat. Er is een nieuwe volksbuurt ontstaan, om het zo maar te zeggen. Greet Leijten heeft meebetaald aan de slingers: “Ze kwamen aan de deur, ik moest tien euro betalen.” Wie niet betaalt, kan toch meedoen, maar krijgt in dat geval geen ballonnetje boven de voordeur met Hup Holland Hup. Over de sfeer in de buurt zegt ze dat er toch wel veel nieuwkomers zijn. Ze wijst naar de overkant, naar de nieuwbouw dus, de nieuwe portiekflatjes. Met die zelfde strakke gevel die de Heuvel zo lang al typeert. “De nieuwbouw zit buiten,” zegt ze met een glimlach. En jawel, aan de overkant staat hier en daar een plastic tuinset voor de deur. Christ Schalk is opgegroeid in Heuvel, kent de wijk als zijn broekzak. Hij is geboren in de Van Oldenbarneveldtstraat en woont nu met vriendin en mede-organisator van het Oranjefeest Yolanda Emmers in de nieuwe portiekflat in de Savornin Lohmanstraat. “Van de woningbouw mogen we niet buiten zitten,” zegt hij. “Dat vinden ze niet netjes.” Zijn ontblote buik schudt als hij breed lachend meedeelt: “Maar het is en blijft toch een volksbuurt. Als je dat niet wilt, een volksbuurt, dan moet je ons niet in de wijk terugdouwen. Maar de sfeer van vroeger is toch wel verdwenen,” zegt hij.

 

Tijdens het komende EK verrijst er ter verbroedering van de buurt een grote partytent op de groenstrook in de straat. Mag niet, zal de ‘woningbouw’ ook niet blij mee zijn. Maar de tent komt, verzekert ‘Chrisje.’ Hij wil lekker wonen en dan liefst gezamenlijk met de buren. Het is hier nu een stuk fijner, zegt een buurtbewoonster die haar naam liever uit de krant houdt. Ze heeft al 43 jaar woonervaring in de Groen van Prinstererstraat en heeft heel lang voor haar zieke man gezorgd, die in de oude woning nog beneden sliep. Toen ze plaats moest maken voor de sloop ging dat niet van een leien dakje. In de woning in de Houtmanstraat, waar ze drie jaar moest verblijven, kon haar inmiddels overleden man niet beneden slapen. “Ik heb lang gevochten voor een geschikt huis, maar het lukte niet. Ik ben echt heel boos geweest. Maar ik ben nu heel tevreden.” Ze is terug in de straat die ze zo goed kent. “Ik heb een mooie woonkamer, drie slaapkamers en een tuin van tachtig vierkante meter.”

 

Aan de overkant wonen, zoals ze zegt, allemaal ‘andere mensen.’ “Die ken ik niet. Senioren uit de Haagse Beemden of de Hoge Vucht. Onbekende gezichten. Vroeger hoorde je vaak verhalen van inbraken, zaten ze hier aan de drugs. Het is nu rustig, het is een stuk beter geworden. En het huis is veel minder gehorig.” Als weduwe krijgt ze duizend euro in de maand, terwijl de huur van 400 naar 500 euro is opgeschroefd. Dat wel. Gelukkig krijgt ze huursubsidie, zonder had ze het niet gered.

 

 

In het Heinsiushof en de omgeving zijn er vooral veel lachende gezichten op deze zonnige middag.

 

De wijk is ontworpen door HMV architecten en telt 154 woningen en appartementen. Gebouwd in de stijl van de Delftse School. Dat betekent strakke gevels en open plantsoenen met soms een speeltuintje waar de kinderen de baas zijn. En de auto kan netjes voor de deur. De buurt is ruim van opzet, fijner en schoner wonen en leven en dan in de stijl van vroeger. En de bewoners zijn er tevreden, zo geven ze aan. Kinderen hebben meer lucht, eigen kamers, zijn rustiger, merken de ouders. Een enkel pijnpuntje daargelaten, je hebt altijd kinderziektes bij nieuwbouw. Zoals de ramen van de woonkamer die, tegen de verwachting in, niet open kunnen. “We moeten luchten met de voordeur open,” zegt een bewoonster.

 

 

Een buurtbarbecue staat op stapel.

 

Eigenlijk hadden Masja en Erwin Hoek en hun kinderen uit de wijk weg gewild. Er was veel criminaliteit, vooral op het laatst. Toen een woning werd aangeboden, zijn ze toch gaan kijken en ze zijn blij dat ze het gedaan hebben, vertellen ze. Ze betalen meer, maar ze hebben nu ook meer. Van overlast of criminaliteit is niet of nauwelijks sprake. Nog niet, want een meneer van een beveiligingsbedrijf, die huis-aan-huis is gegaan, heeft de bewoners verteld dat er de afgelopen twee, drie maanden acht keer zou zijn ingebroken, alleen al in de Burgerzinstraat, een straat om de hoek. Het stel neemt het met een korreltje zout en blijft er vrolijk onder. “We zullen het er vast over hebben, tijdens de buurtbarbecue.”

 

 

 

Een bijdrage van Redactie: Breda-en-alles-daaromheen.

 

25 mei 2008

 

Home

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN