Goedele Liekens:

“Ik kick op een mooie coverfoto”

 

goedele-2

 

 

“Goedele, waarom ben je zo ‘griezelig’ perfect?” Een lezersreactie in haar eigen magazine. Maar Goedele Liekens (45) heeft snel het antwoord klaar. “Omdat ik veel verberg. Als je je minpunten laat zien, wordt daar genadeloos misbruik van gemaakt.” Het tiende nummer van Goedele’s personality magazine ligt sinds woensdag in de krantenwinkel. “Het marcheert, maar we juichen voorzichtig.” Soms ga ik in mijn nachthemd bij mijn lief onder de douche staan. Een mens zou veel meer van die dingen moeten doen. Er zijn maar weinig mensen aan wie ik mij kwetsbaar toon. Heel weinig! Ik heb de moed er niet voor.

 

Slagroom, dju toch. In de hotelbar waar we hebben afgesproken, heb ik een cappuccino besteld, maar in plaats van met een keurig laagje opgeklopt melkschuim, wordt die geserveerd met een dikke toef slagroom. Ga ik die tegenover perfect Goedele echt naar binnen zitten lepelen? Niet dus. Gelukkig laat Goedele even op zich wachten, wat me de tijd geeft om het goedje snel weg te werken (en er ook nog een lekker huisgemaakt koekje bij te nemen). Even later besef ik hoe belachelijk het is, want Goedele de covergirl blijkt in het echte leven ook maar een gewone vrouw, vandaag gekleed in een sportieve broek en bloes, een leren jasje, teensandalen en een zonnebril in het los opgestoken haar. Ondanks een frisse wind vraagt ze om post te vatten op het terras - elk zonnestraaltje meepikken! - waarna ze koffie bestelt (een gewone, met Canderel) en zich luidop afvraagt waarom ze het interview heeft toegestaan, want “eigenlijk is er helemaal niets te melden.”

 

Komaan Goedele, nummer tien ligt in de winkel.

Als dat geen moment is om een eerste stand van zaken op te maken.

Hoe gaat het met dat blad van jou?

 

“Goed. Heel goed zelfs. Het heeft meer succes dan we ooit hadden gedacht. Dat is prettig. De vorige jaren ging het niet altijd even goed met wat ik deed. Dan begin je te denken: Nu wil ik die berg weer op, of ik blíjf beneden zitten.”

 

In je eerste nummer zei Guy Mortier:

“Voor het vuurpeloton postvatten met als enige vraag: Jullie vinden me toch wel aardig? Je moet het maar durven.”

Heb je het daarvoor gedaan?

 

“Voor een stuk wel zeker? Maar wie is jullie? Het gaat ‘ocharm’ over 60.000 tot 70.000 mensen, niet het miljoen dat je kunt halen met een tv-programma.”

 

Maar als ze je blad kopen, outen ze zich wel als fan.

 

“Fan is een groot woord. Ze kopen het niet omdat ze me op handen dragen, maar omdat ze het een goed boekske vinden. Het is wel waar dat je niet een hekel aan Goedele kunt hebben en tegelijk het magazine goed vinden. Het staat vol dingen waar ik voor sta.”

 

Er werd getwijfeld aan de slaagkans.

Hoe groot is het hoeragevoel nu het blad blijkt aan te slaan?

 

“Met een complete mislukking heb ik nooit rekening gehouden. Als dat risico er voor mij was geweest, had ik het niet gedaan. Ik wist dat we een sterk concept hadden. Maar voor een hoeragevoel is het veel te vroeg. Over twee jaar misschien, als ik merk dat het blijft lopen, ook als ik iets meer afstand neem. Maar ik ben natuurlijk blij dat het aanslaat.”

 

Uit de lezersreacties:

“Goedele, vind je niet dat je te veel kickt op jezelf?”

Wat zeg jij dan?

 

“Een van onze mantra’s is zelfrelativering. Als je reacties geeft, moet je dus ook de negatieve geven. En wat kan ik er verder op zeggen? Ja, ik heb een egootje, maar niet meer dan jij of elke andere journalist. Het gekke is dat er ten opzichte van die naam een soort afstand is gegroeid. Als het gedrukt staat, ben ik dat niet meer. De naam frappeert me op andere momenten. Als ik naar de redactie bel. Goedele, met Martine. En dan zeg ik: Ha Martine, ‘t is Goedele.” (lacht).

 

Maar kicken op jezelf is het niet?

 

“Zeker niet. Ik kan wél kicken op een mooie coverfoto. Wat hebben ze er nu weer van gemaakt? Mits de juiste make-up en licht ben ik de eerste om het toe te geven.”

 

Wat ons bij een belangrijk thema brengt.

“Waarom ben je zo griezelig perfect?”

vraagt een andere lezeres.

 

“Simpel: omdat ik veel verstop. Waarom zou ik mijn kleine kantjes laten zien aan de buitenwereld? Dat wordt genadeloos misbruikt. Als je op dat soort vragen antwoordt in interviews, blijft je dat vijf jaar achtervolgen. Ze vindt haar neus te dik. Of de tv-criticus in Humo: Die met haar patattenneus kwekte dit en dat. Dat is ook mijn eerste advies aan mensen die bekend worden: geef jezelf niet te veel bloot. Er zijn maar weinig mensen aan wie ik mij kwetsbaar toon. Heel weinig! Maar ik ben dan ook perfect, natuurlijk.” (lacht).

 

Is het gevaar niet dat vrouwen zich toch spiegelen aan de Goedele die perfect wordt gemaakt met make-up en licht?

 

“Misschien wel. Maar het mes snijdt langs twee kanten. Ik laat ook zien dat je op 45ste nog rustig op de cover kúnt. En ik weet wel dat ik niet moet klagen voor mijn leeftijd - dat moet je er dan altijd bij zeggen - en dat ik gesoigneerd word door de beste kappers en make-upartiesten van het land, maar de waarheid is ook dat ik de moed niet heb om me kwetsbaarder op te stellen. Nog eens: als ik naar de bakker ga, kijken de mensen wat ik aan heb en of ik niet verdikt ben. Zo is het. En in mijn eentje ga ik dat niet veranderen. Ik houd trouwens mijn hart vast voor wat er op een dag onvermijdelijk aankomt: een cover zonder make-up. Ik zal het wel doen, maar het zal met een klein hartje zijn.”

 

Kom je ooit buiten zonder make-up?

 

“Ik ben niet de vrouw die zegt dat ze zonder schmink en in jogging aan de schoolpoort staat. Maar ik schaam mij daar niet voor. Is er iets mis met er goed willen uitzien? Op Facebook zet iedereen toch ook zijn beste foto? Dat voelt gewoon beter. Ook naar je partner toe. Als ik de hele dag thuis werk en ik weet dat Samuel (Van Hoegaarden, Goedele’s elf jaar jongere vriend, nvdr.) om zeven uur zal komen, dan smeer ik om kwart voor zeven gauw iets aan mijn ogen, ook al merkt hij het waarschijnlijk niet eens op. (lacht). Het is als sexy lingerie dragen onder je kleren. Niemand ziet het, maar je voelt je anders.”

 

Je bent 45. Over tien jaar stelt de kwestie zich nog meer.

 

“Elke tien jaar schuift het op. Toen ik 35 werd, dacht ik al oei, dus nu denk ik dat zeker. En in een relatie met een jongere man is de kwestie nog prangender. Zal hij me nog mooi vinden als ik ouder word?”

 

Vraag je dat?

 

“Natuurlijk. Maar wat denk je dat hij dan zegt? Over tien jaar zie ik je niet meer graag, schatteke. Och, we zien wel. Hoeveel belang hechten we eigenlijk aan uiterlijk? Dat is toch overdreven. Ik zie dat ook aan mijn kinderen en ik vind dat erg. Hoe uiterlijk altijd het eerste criterium is om iemand te beoordelen. Maar tegelijk doe ik natuurlijk volop mee.”

 

 

goedele-1

 

 

Sta je nog op de cover over tien jaar?

 

“Als we, god beware ons, dan nog bestaan, zeker. Lang leve Photoshop dan. Neen neen, grapje!” (lacht).

 

Je kinderen zijn ook bezig met uiterlijk, zeg je.

Worden ze te snel groot?

 

“Het gaat veel rapper dan in mijn eigen kindertijd. Wij waren met vijf meisjes thuis, maar daar werd niet gepiept over make-up of mode. Toen ik meedeed aan Miss België, heb ik mijn lief nog snel naar de GB gestuurd om toch een mascara mee te hebben. En nu wil mijn dochter van tien haar benen scheren om te gaan tennissen! Ze heeft reclame gezien van Gillette.”

 

Krijgt ze die scheermesjes dan?

 

“Ze heeft ze gekocht toen ze bij haar papa was. Nu wil ze dat ik haar meeneem om haar benen te laten waxen. Onzin natuurlijk, maar ik merk dat het heel moeilijk is om daar tegenin te gaan. Mijn ouders hadden gezegd: Stop eens met die zever. Wij willen vandaag ‘ten allen prijze’ vermijden dat een kind ergens last van heeft. Ze worden gepamperd, mogen geen pijn meer hebben. Ik denk zelfs dat ze me nog zo ver krijgt dat ik het doe.”

 

Dan zal ze pas afzien.

 

“Ik hoop het. Dat ze de volgende keer zegt: Ik zal het maar laten staan . Maar ik neem haar liever mee dan dat ze elke week met een mesje zit te prutsen.”

 

Vind je het moeilijk dat die puberteit eraan komt?

 

“Heel erg. Mijn oudste is elf en het begint. Neem het niet te persoonlijk, zeggen de boekskes, maar dat is verdorie moeilijk. Je kunt een vrouw niet méér kwetsen dan door te twijfelen aan haar moederrol en daar heeft mijn dochter een handje van weg. Waar zit de zwakke plek? Steek! Alle clichés blijken ook te kloppen. Kwaad zijn, de muziek te luid. Nu is het hele dagen van Fuck you, de hit van Lily Allen, met de vingers in de lucht. Ze is zelfs naar een optreden geweest. De dag voor ze, in een onschuldig wit kleedje, haar communie deed.”

 

Ze mag naar een optreden in de AB?

 

“Tja, ik heb getwijfeld. Het was met een vriendin en haar ouders. Ik heb drie keer gebeld om te vragen of de ouders zeker meegingen. Maar weet je, ik heb liever dat ze dweept met Lily Allen dan met een leeghoofd als Paris Hilton. Tijdens het optreden heeft Lily blijkbaar haar pumps uitgeshot omdat haar voeten pijn deden. Dat vind ik niet slecht als boodschap.”

 

Je bent vaak in het buitenland voor reportages.

Lukt dat met de kinderen?

 

“Nu ga ik iets heel fouts zeggen, maar op dat vlak is een echtscheiding bijna een zegen. Ik ga weg in de weken dat de kinderen niet bij mij zijn. Ik vertrek ook nooit voor langer dan tien dagen. Langer gaat niet. Dan begin ik existentiële vragen te stellen. Ik betaal een oppas om leuke dingen met mijn kind te doen, er klopt iets niet.”

 

Zie je je scheiding verder als een mislukking?

 

“Zeker. Vooral omdat ik een volwassen vrouw was toen ik trouwde. Het is niet dat ik met de verkeerde man ben getrouwd. Ik versta mij nog altijd goed met Chris.”

(Cockmartin, Goedele’s ex-man, nvdr).

 

Elkaar graag zien tot in de eeuwigheid, bestaat dat?

 

“Ik hoop het. Waar zijn we anders mee bezig? Ik denk dat het voor een stuk een keuze is. Op moeilijke momenten doorduwen, ook als de passie over is. Misschien hebben wij dat te weinig gedaan.”

 

Wat is de ultieme relatietip?

 

“Ik weet dat niet. (aarzelt). Verrassen, blijven boeien. Praten, maar ook kunnen zwijgen. En alles begint natuurlijk bij de keuze van de juiste partner.”

 

Is Samuel de juiste?

 

“Dat weet je pas als de verliefdheid over is. Wat komt er in de plaats?”

 

En?

 

“Het is nog te pril. We zijn twee jaar samen. Het zal erop of eronder zijn. We wonen niet samen, dat helpt om de verliefdheid te laten duren.” (lacht).

 

Kan hij vrede nemen met jouw bekendheid?

 

“Hij is goed bezig. Het is niet evident. Je hebt van die mannen bij wie je je kleiner moet voordoen dan je bent. Dat is voor mij nogal moeilijk. (lacht). Mijn man wordt nogal snel mijnheer Liekens.”

 

Zijn er ook momenten dat jij je kleiner maakt omdat bijvoorbeeld Samuel een tentoonstelling organiseert?

 

“Natuurlijk. Als hij een vernissage heeft, is het zíjn avond. Maar als ik er ben, merk ik toch weer dat ik aandacht aanzuig. Ze was daar, zeggen de mensen dan achteraf. Dat is vervelend.”

 

Wil je ‘de grote seksuologe’ van Vlaanderen blijven?

 

“Ik heb daarvoor gestudeerd, ik vind het niet erg om zo gezien te worden. Tegenwoordig kan elke madam met een hoed op zich ‘sexperte’ noemen. Dat is iets waarmee je mij op mijn paard kunt krijgen. De onzin die je soms hoort. Vaginaal orgasme bestaat niet, las ik. Amehoela!”

 

Waarom heb je die studie gekozen.

Uit rebellie tegen de nonnenschool waar je uitkwam?

 

“Het is veel saaier dan dat. Toen ik als psycholoog was afgestudeerd, kwam ik in het entertainment terecht. Ik wilde iets doen om mijn vak te onderhouden en ben weer gaan studeren. Seksuologie was een van de opties. Het interesseerde mij.”

 

Is het taboe op seks vandaag nog groot?

 

“Neen. Het grote taboe is nu géén seks, mensen die zeggen dat ze het allemaal niet zo belangrijk vinden. Ik wil maar twee keer per maand, ben ik wel normaal? Iemand die geen koekjes lust, stelt zich die vraag niet. Als jij er geen probleem mee hebt en je partner ook niet, is er toch niets aan de hand.”

 

En als die partner drie keer per dag wil?

 

“Dan heb je wel een probleem.”

 

Dat niet op te lossen is.

 

“Jawel, met compromissen. Als de ene graag Chinees eet en de andere Marokkaans, lossen ze het wel op. In verband met seks lukt dat niet, terwijl je ook daarover afspraken kunt maken. Ik kan ertegen dat jij het met jezelf doet. Of eens iets voor je partner doen waar je zelf misschien niets aan hebt.”

 

Leven we in een oversekste maatschappij?

 

“Er is alleszins veel veranderd. In onze tijd waren er 3Suisses-boekskes om meisjes in hun onderbroek te zien, nu zien jongeren alle mogelijke bestialiteiten op internet, qua contrast kan dat tellen. Maar ik vind dan dat je niet alleen verontwaardigd de handen in de lucht moet steken, maar er ook iets aan moet doen. Erover praten, de andere kant laten zien, zodat jongeren realistische verwachtingen krijgen.”

 

In je magazine las ik je pleidooi voor in bomen klimmen en ‘domweg onnozel doen.’

 Doe jij dat zelf nog?

 

“Met de jaren wordt het een beetje moeilijker, maar ik probeer het toch. Gelukkig heb ik een boom waarin het makkelijk klimmen is. (lacht). Op ski’s heb ik dat ook. Een bultje en hopla, erover. Een echt klein kind. En hou me tegen als er water in de buurt is. Als het warm is, spring ik er met kleren en al in. Of in mijn nachthemd bij mijn lief onder douche gaan staan. Ik meen het: een mens zou veel meer van die dingen moeten doen.”

 

Met vriendinnen lachen bij de witte wijn?

 

“Dat ook! Al riskeert het dan wel nogal veel over de kinderen te gaan. En over de mannen. Dat is af en toe nodig. Behalve met mijn Nederlandse vriendinnenkliek. Die hebben geen kinderen. En de helft is lesbisch, dus over de mannen moet het ook niet gaan. We zullen het nog maar eens hebben over de wereld in het algemeen en onszelf in het bijzonder, zeggen we dan. En ik verzeker je: daar kom je niet weg met een vluchtig zinnetje.”

 

Nog iets over je deelname aan ‘De Slimste Mens,’ waar je zo lang over getwijfeld hebt.

Hing je geloofwaardigheid ervan af?

 

“Zeker niet. Ik heb twee universitaire diploma’s, ik heb die niet gekocht. Het was vooral weer die angst dat ze het zouden misbruiken. Straf dat dit bij mij zo vaak terugkomt, hé? Dat wil zeggen dat mensen mij echt kunnen raken. Er wordt snel geoordeeld. En oordelen is vaak kwetsen. En na al die jaren slaag ik er nog altijd niet in om dat gewoon van me af te laten glijden. Het is iets wat ik soms zelf niet snap.”

 

 

Wie is Goedele Liekens?

 

- Wordt geboren in Aarschot op 21 januari 1963 en groeit op in Begijnendijk.

 

- Wordt Miss België in 1986.

 

- Presenteert na haar studie seksuologie programma’s als De lieve lust op Studio Brussel en Vanavond niet schat op Kanaal 2.

Ze schrijft verschillende boeken over seks.

 

- Van 1989 tot 2007 is ze onder contract bij VTM.

Ze presenteert humoristische programma’s als Wie ben ik? en later haar eigen talkshow Goedele en debatprogramma Recht van antwoord.

In 2007 stapt ze over naar SBS, waar ze enkel de Slimmer dan een kind van tien presenteert.

In 2008 wordt het contract stopgezet.

 

- In september 2008 verschijnt het eerste nummer van het maandblad Goedele, uitgegeven door Sanoma.

 

- Goedele is ambassadeur voor de Verenigde Naties.

 

- Tot 2006 was ze getrouwd met Chris Cockmartin, met wie ze samen productiehuis Jokfoe oprichtte en twee dochters kreeg, Merel (11) en Céleste (10).

Een dochtertje sterft na acht maanden zwangerschap.

 

- Heeft een relatie met Samuel van Hoegaarden, eigenaar van een kunstgalerij in Knokke.

 

 

 

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

 

 

 

6 juni 2009

 

Home

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN