Bron: http://www.bndestem.nl/regio/breda/6744187/Instellingen-die-falen-streng-straffen.ece

 

“Instellingen die falen,

streng straffen”

 

 

Leo Unlandt kan en wil het boek over het overlijden van zijn

28-jarige, meervoudig gehandicapte dochter Jeannette

niet sluiten, zolang er in zijn ogen geen recht is gedaan in deze zaak.

 

 

De maatschappij staat of valt bij de zorg voor de zwaksten in de samenleving, vindt Leo Unlandt. Zijn dochter Jeannette verdronk in oktober 2008 bijna in een bad in de Bredase zorginstelling De Blauwe Kamer, tegenwoordig onderdeel van de Koninklijke Visio. Ze raakte in coma en stierf, op 27 juli 2009, aan de gevolgen van longontsteking. De instelling heeft gefaald in de zorg voor zijn dochter, vindt de Middelburger, die in dat standpunt inmiddels gesteund wordt door de Inspectie voor de Gezondheidszorg. Die wijt de dood van Jeannette aan wanbeleid binnen de instelling. En vindt dat de vrouw die de fatale avond voor de meervoudig gehandicapte Jeannette moest zorgen, haar nooit alleen in bad achter had mogen laten. Visio erkent dat nalatigheid binnen de organisatie uiteindelijk heeft geleid tot de dood van de vrouw. De Raad van Bestuur overwoog naar eigen zeggen ook om af te treden, maar deed dat niet, “omdat we vinden dat we ons beter in kunnen zetten voor het verbeteren van de zorg.”

 

- Wat vindt u van het rapport van de inspectie?

 

“Ik vind het goed dat Visio het boetekleed heeft aangetrokken. Op onderdelen heeft het rapport mij en ook mijn vrouw geschokt. We meenden op de hoogte te zijn van wat intern in de instelling speelde, maar een aantal zaken was ons niet bekend.”

 

- Wat schokte u vooral?

 

“Op de eerste plaats dat degene die mijn dochter in bad deed niet gekwalificeerd bleek te zijn voor de dagelijkse verzorging van Jeannette. Dat wisten wij niet.”

 

- Is daarover tegen u gejokt, om het zo maar te zeggen?

 

“Ik meen dat men ons wel gezegd heeft dat er allemaal gekwalificeerde mensen werkten, dus welbeschouwd kun je zeggen dat voor ons verzwegen is dat de verzorger van Jeannette niet gekwalificeerd was. Op de tweede plaats heeft het ons geschokt op wat voor klungelige wijze Jeannette hulp is verleend nadat ze uit bad is gehaald. Een aantal mensen heeft zijn best gedaan - zeker - en we hadden aanvankelijk ook bewondering voor de inzet en reanimatie, maar Jeannette is gewoon in een badstoel gezet. Terwijl de eerste de beste EHBO’er weet dat iemand die bijna verdronken is, in zijligging gelegd moet worden. Zo kan het water weg en kan de uiteindelijke schade wellicht beperkt worden.”

 

- Nu u dit weet, kunt u ook zeggen achteraf of u dit wilde weten?

 

“Ja. Niet alleen voor mijn dochter, die is er niet meer. Maar transparantie verkleint het risico dat dit ook anderen kan overkomen. Er moet wet- en regelgeving komen om dat risico te verminderen. Sancties voor instellingen die hun zorgplicht niet nakomen. Je hebt een Autoriteit Financiële Markten die sancties oplegt in het zakenleven. Waarom dan geen sancties in de zorg? Natuurlijk, je hebt de inspectie, maar geen koepel die bijvoorbeeld een financiële straf kan uitdelen.”

 

- Dat vergroot het risico dat de instelling nog minder geld heeft om voldoende zorg te verlenen?

 

“Klopt, maar ik denk dat dit gezien de marktwerking waarvan ook in de zorg helaas sprake is, het enige is dat helpt.”

 

- De instelling heeft als gezegd spijt betuigd. Is het boek daarmee wat u betreft gesloten?

 

“We hebben direct na het ongeluk een letselschade-advocaat in de arm genomen en wachten nu, nog steeds, op de beslissing van Justitie of tot vervolging wordt overgegaan. Wij hopen het. Een marktpartij die zó voor de zwakkeren in de samenleving opkomt... Ik denk dat de samenleving de plicht heeft fatsoenlijke zorg aan de zwaksten te verlenen. Als je daar al niet in slaagt, wat is de samenleving dan waard? Wij hopen dat de verzorgende vervolgd wordt en als de wet het toelaat óók de instelling.”

 

- Hebt u nog contact gehad met de verzorgende, de vrouw die na het ongeluk ontslagen is?

 

“We hebben direct na het gebeuren een kaartje van haar gehad en ook toen Jeannette stierf heeft ze ons een kaartje gestuurd. Dat stelden we op prijs, ja.”

 

- Wat verwijt u haar vooral?

 

“Niemand laat bewust een ander mens verdrinken. Maar we verwijten haar en de instelling een verkeerde inschatting van de risico’s. Deels door ondeskundigheid, deels door slordigheid. Ook zij was mondeling geïnstrueerd. Er was crisisopvang voor Jeannette geregeld in de Blauwe Kamer omdat ze vreselijk mishandeld was in de instelling in Hulst waar ze voordien verbleef. Wij als ouders hebben er in Breda op gehamerd dat er een zorgplan moest komen voor Jeannette. Dat had er binnen twee weken moeten zijn, maar na vijf maanden was het er nóg niet. Wij wisten wat daar de gevaren van waren en het verschrikkelijke is dat we daarin bevestigd zijn. De instelling heeft ons van begin af aan erg goed opgevangen en gesteund, maar desalniettemin zijn zaken fout gegaan en dat blijven we hun verwijten.”

 

- Zal er een dag komen dat u het af kunt sluiten?

 

“Ik moet wel, het leven gaat door, maar ik streef naar rechtvaardigheid. Een oordeel van de rechter. En ik wil de politiek wakker schudden. Politici er op wijzen hoe wij met gehandicapten omgaan. Nog stééds. Weggestopt, verzwegen. Oók in politieke programma’s. In woonbuurten wordt geklaagd. Omdat een gehandicapte een ‘raar geluid’ maakt, of te hard praat. Overlast noemen ze dat dan. Dat gebrek aan aandacht, die tendens in de maatschappij, daar maken wij ons grote zorgen over.”

 

 

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

 

 

 

27 mei 2010

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN