Bron: http://www.bndestem.nl/regio/roosendaal/5337875/Kijk-die-koppies-dr-zit-geen-druppel-kwaad-in.ece

 

Joke en haar kangoeroes

 

“Kijk, die koppies, d’r zit geen druppel kwaad in”

 

 

wallaby

 

Joke van Gameren bij haar weitje met kangoeroes,

vanwege hun formaat ook wel wallabies genoemd.

 

“Veel mensen denken dat kangoeroes tam zijn, maar bij de

gratie gods willen ze wel eens een boterham uit je hand eten.”

(Foto: uit Wikipedia).

 

 

RUCPHEN - Kijk, daar gaat ze, met de bolderkar. Ze heeft water bij zich, brood en appeltjes. “Maar banaan vinden ze het lekkerste wat er is,” vertelt Joke van Gameren over haar kangoeroes. Acht heeft ze er, vijf volwassenen en drie baby’s. Eentje is net een week uit de buidel. Twee keer per dag gaat Joke vanuit haar appartement in Kerkakkers in Rucphen naar het weitje. Als het warm is of juist koud gaat ze een keer extra. De ene keer om extra water te geven, de andere keer om te zien of het water niet bevroren is. Ze is gek op haar beesten. “Als je alleen al die koppies ziet, zo lief. Er zit geen druppel kwaad in. Ze maken ook bijna geen ruzie of lawaai. Alleen in de paartijd laat Pimmie wel eens z’n voorpoten zien. Dan wil-ie zijn mannetje staan, want Pim is momenteel de baas.”

 

Tien jaar geleden besloot Joke met haar man om een koppeltje kangoeroes aan te schaffen, die ze Anne en Frank doopte. Ze woonde toen nog in Schijf, had een groot stuk land, waar ook ezels rondliepen, een emoe, schapen, pauwen, kippen, een poes en een hond. Toen ze een half jaar geleden naar Kerkakkers verhuisde, wilde ze de kangoeroes graag houden. Tot haar grote geluk kon ze een weitje vlakbij pachten, waar de beesten nu lekker kunnen rondhuppelen. Al zitten ze ook vaak in de bosschages aan de rand, want ze zijn vrij schuw. “Ze moesten erg wennen aan het verkeer dat hierachter langsrijdt,” vertelt Joke. “Je kunt ze ook niet aaien zoals een hond of een poes, al denken de meeste mensen dat je ze tam kunt krijgen. Bij de gratie gods willen ze wel eens een boterham uit je hand eten, maar daar moet je wel veel tijd insteken. En als je ze kunt aaien, dan is er iets mis, dan zijn ze ziek.”

 

Zondag is een van haar kangoeroes overleden, Appie Heijn. “Maar daar heb ik vrede mee, hij was negen jaar. Appie was net een opa, hij werd steeds langzamer. Hij was ook de enige die we konden vangen bij de verhuizing. Voor de andere kangoeroes hadden we een verdovingsgeweer nodig.” Dat klinkt heftig, realiseert Joke zich, maar het is wel het diervriendelijkst, zegt ze. Had ze in Schijf wel dertien kangoeroes – sommigen spreken ook van wallabies, omdat het geen al te grote exemplaren zijn – nu houdt ze het er bij maximaal acht. “Elk jaar komt er wel een baby bij, maar die gaat weg, anders worden het er echt te veel.” Zien hoe een babykangoeroe opgroeit, is volgens Joke een van de mooiste dingen des levens. “In het begin zijn ze helemaal roze, soms piept hun kopje uit de buidel van moeder. Langzaam krijgen ze haren en zie je een pootje uit de buidel steken, dan de andere.” Ze verbaast zich over zo’n buidel van mams, wat die allemaal wel niet kan hebben! “Het is net een drilpudding, soms denk ik, dat komt niet meer goed. Dus wel.”

 

 

Lees ook:

 

http://nl.wikipedia.org/wiki/Kangoeroes

 

 

 

Zie ook:

 

Rucphen in beeld

 

 

4 augustus 2009

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN