Bron: http://www.telegraaf.nl/reiskrant/6715287/__Kindertrauma_s__.html?p=28,2

 

Kinderen van de rekening

 

Ruziënde ouders die uitjes van hun kroost verpesten…

Kindertrauma’s, door: Jos van Noord

 

 

zomervakantie-met-de-kinderen

 

 

www.kinderombudsman.nl

 

 

Amsterdam - Kinderen van de rekening. Zo mag je de kinderen van gescheiden ouders gerust noemen. Ook al bekritiseerde ik hier vorige week de gescheiden ouders die weigeren hun kinderen aan elkaar mee te geven op vakantie, enkel en alleen om elkaar te pesten, uit de stortvloed aan reacties blijkt hoe diep de rancune vaak zit bij deze ruziënde volwassenen, soms nog na vele jaren. Ten koste van de kinderen. Bah, wat een akelige egoïsten!

 

Beginnen ze tegen míj ook nog eens een keertje: hij dit en zij dat. Sommige respondenten zou ik wel door elkaar willen schudden: doe eens een beetje normaal! Dat er bij ouders veel pijn is na een scheiding, dat begrijp ik: anders hadden ze niet hoeven scheiden. Maar probéér tenminste om de kinderen daar buiten te houden. En gun ook de wederzijdse opa’s en oma’s het plezier van een vakantie met hun kleinkinderen, want ook de grootouders konden en kunnen er niets aan doen (was het maar wáár) dat de relatie geen stand hield. “Je ziet aan de reacties dat veel gescheiden ouders zich nog altijd laten meeslepen door emoties, door afgunst en egoïsme en daardoor totaal voorbij gaan aan de kinderen,” zei Kinderombudsman Jos Aalders, met wie ik de reacties doornam. “De meeste ouders zullen dat misschien niet bewust doen, maar ze laten het toch gebeuren. De kinderen hebben het nakijken: zij mogen dikwijls niet mee op vakantie, soms niet met de ene ouder, soms niet met de ander of niet met de grootouders, enkel omdat gescheiden ouders een waas voor hun ogen krijgen als het hun ex betreft,” aldus Aalders. De Kinderombudsman concludeert dat er nog veel werk te doen is om ouders ervan bewust te maken dat kinderen nooit de dupe mogen worden van hun strijd.

 

Uit de mails van veel kinderen en grootouders lees ik dat menigeen vindt dat ook de overheid hier een taak heeft. “Wie consequent weigert om mee te werken aan een afgesproken omgangsregeling, moet op een zeker moment tot de orde geroepen kunnen worden,” schrijft een lezeres, van wie de ex er godbetert alles aan doet om de vakanties van de kinderen te verpesten. Helemaal mee eens! Arme kinderen. En wat een (geestelijke) armoe bij die ouders ook! Ook een vrouw die jarenlang vrijwilligerswerk deed bij BOR (Begeleiding Omgangs Regeling) mailde mij. Vijftien jaar bezocht zij met kinderen van gescheiden ouders de niet-verzorgende ouder, enkel als een soort bodyguard van het kind. “In ons bijzijn werd niet gesproken over de andere ouder,” zo mailt zij. “De begeleiding werd meestal opgelegd door de rechter en het werkte dikwijls zo goed, dat ik na verloop van tijd niet meer mee hoefde en de kinderen contact hadden met beide ouders.” Helaas draaide Justitie na jaren opeens de geldkraan dicht van deze omgangsbegeleiding. Boem, over. Terwijl het meer dan ooit nodig is, want de kinderen zijn weer het slachtoffer. Mogen niet op vakantie met hun opa en oma, bijvoorbeeld. Ik kreeg dramatische mails van diepbedroefde grootouders.

 

Geen schuld, toch straf.

Kinderombudsman Aalders krijgt ook geregeld huilende kinderen aan de telefoon: “Ik mag mijn vader niet zien en nu wil hij niet meewerken aan mijn paspoort, zodat ik niet op vakantie kan met mijn opa en oma.” Alsof de scheiding van hun ouders voor kinderen al niet traumatisch genoeg is. De Kinderombudsman raadt kinderen aan om de kinderrechter zelf een brief te schrijven. Als kinderen daar om vragen, helpt Aalders ook bij het opstellen van zo’n brief. Elk kind heeft recht op vakantie. “Maar vergis je niet,” verzucht Aalders: “In Nederland, dat internationaal de mond vol heeft over mensenrechten, gebeuren onmenselijke dingen met kinderen.”

 

 

 

15 mei 2010

 

Home

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN