Bron: BN-DeStem

 

Koster belast met dagelijkse

zorg in de kerk

 

 

koster

 

 

In mijn allereerste boekje dat in 1996 verscheen, kwam de functie van de suisse al eens eerder ter sprake en stond deze foto afgedrukt van een suisse in Bergen op Zoom. De koster had destijds een belangrijke rol in de kerk. Hoewel de pastoors in de meeste parochies beschikten over de steun van een aantal kapelaans die de belangrijkste zielenherder veel werk uit handen namen, was er toch nog genoeg te doen voor de kosters. Hij was in feite belast met de dagelijkse zorg voor het kerkgebouw en het gereed maken van de verschillende voorwerpen die nodig waren voor de eredienst. De naam is afgeleid van het Latijnse woord custos dat bewaker betekende. In veel gevallen was de koster niet alleen belast met zijn eigenlijke taak, maar had hij ook diverse nevenfuncties, zoals het luiden van de klokken, dat in de periode van het rijke roomse leven nog met de hand gebeurde. Via een gigantisch touw dat in de toren naar beneden kwam, werd de klepel in beweging gebracht. Later werden de touwen vervangen door moderne mechanismen en was een draai aan een knop doorgaans voldoende om de klokken te luiden.

 

Andere dubbelfuncties waren organist, kerkmeester, zanger, misdienaar of acoliet. In mijn vroegere parochiekerk in mijn geboortedorp Kruisland had de koster ook de taak als doodsbidder. Hij ging in de buurt vertellen dat iemand overleden was en hij zorgde ook voor het maken van de graven. Soms wordt het werk van de koster wel eens verward met dat van de suisse, maar dat is niet terecht, want de taak van de suisse was uitsluitend om de orde in de kerk te handhaven. Natuurlijk nam hier en daar de koster ook deze taak wel eens voor zijn rekening, zeker na het verdwijnen van deze functionaris uit het kerkbeeld, maar de rol van koster was toch veel meer omvattend. De suisse was in feite de kerkbaljuw. Hij dankt zijn naam aan zijn kleding die nogal sterk leek op die van de pauselijke Zwitserse garde. Opvallend waren zijn steekhoed en een lint over zijn schouders waarop vaak de tekst: “Eerbied in Gods huis” stond afgedrukt. Hij droeg ook een stok met zich mee met een bal waarmee hij rumoerige kerkgangers via een por in de rug op hun (wan)gedrag kon wijzen. De koster kwam vorige week al ter sprake in enkele versjes. Naar aanleiding daarvan stuurde Maria van Braband nog een dergelijk gedichtje. De tekst daarvan luidde:

 

 

Amen, zei de koster,

 

scheet toen in zijn broek.

 

Wat, zei de dominee,

 

is dit nou je werk?

 

Ja, zei de koster,

 

dat ben ik zo gewoon.

 

Geef me maar een lapje,

 

dan veeg ik het weer schoon.

 

 

De verhalen van Ad Rooms zijn tevens gebundeld in boekvorm.

Deze boeken zijn te verkrijgen via de boekhandels.

Zie ook: www.hetrijkeroomseleven.nl.

 

 

 

 

21 februari 2009

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN