logo

 

Lange lijdensweg van Land van Ooit

 

 

LogoOoit

 

 

Maandag 26 november 2007 - HEUSDEN - Nog voordat de poorten van Het Land van Ooit in 1989 openzwaaiden, had directeur Marc Taminiau af te rekenen met intimidatie. Telefonische bedreigingen, vervelende anonieme brieven, verkeerde bestellingen, krassen op de auto's. Er vlogen zelfs dode kippen tegen de ramen van het kasteeltje in het park. De kwelling duurde voort tot 1995.

 

In die tijd lag Het Land van Ooit nog op het grondgebied van twee gemeenten: Drunen en Vlijmen. De tegenstand kwam uit laatstgenoemd dorp. Dat zo'n eeuwenoud kasteel op goede dag plotseling roze werd geverfd, daar zaten ze al helemaal niet op te wachten. Tegen de tijd dat er geen kippenkadavers meer tegen de ramen knalden, had het roze droomkasteel van Ooit zijn eerste financiële crisis achter de rug. In 1992 kopte het Brabants Dagblad: 'Land van Ooit in financiële nood,' berichtte het Brabants Dagblad. En: 'Hoop en vrees voor de Ooiters.' Het was allemaal te wijten aan afhakende financiers en tegenvallende bezoekersaantallen, zo stond erbij. Er zouden tal van zorgelijke dagen, nee jaren, volgen. In 2004 klaagden leveranciers dat ze hun geld niet kregen en werden werknemers niet of niet geheel uitbetaald. Een bank die afhaakte, te weinig bezoekers - het galmde allemaal als een echo. Vorig jaar leek het definitief gedaan en voor Marc Taminiau was dat ook zo. De besloten vennootschap waarmee hij het park uitbaatte, Kuijkse Heide BV, ging failliet. De grondlegger van het park verhuisde naar België, naar Herk-de-Stad.

 

Zijn dochter Mascha van Till-Taminiau nam de failliete boedel als huurder over, maar nu is het haar beurt om de poorten te sluiten. Te weinig bezoekers, alweer. En haar Land van Ooit werd, zegt ze, ook meegesleurd in een volgend echec van haar vader. Taminiau was in België in een nieuw faillissement verstrikt geraakt met Ooit Tongeren. Hij kreeg justitie op zijn nek omdat hij 1,2 miljoen euro zou hebben weggesluisd naar zijn vennootschappen in Nederland. Een andere Taminiau van de tweede generatie, zoon Tobias, was in Tongeren 'de financiële man.' Hij geldt in België als mede-verdachte en moest enkele weken in voorarrest doorbrengen alvorens hij kon terugkeren naar zijn woning in Vught. De geschiedenis kent een paar constanten. Onder meer die van het bezoekerstekort. Dat zou er best eens op kunnen wijzen, dat de formule van Het Land van Ooit een achterhaalde is. Zijn ridders en freules nog wel hot? Wie wil dat 'Tot Ooit' nog horen? Kan Sap de Aardwortel de kleine bazen vandaag wel boeien? Meer dan één keer? Welzeker, zeggen collega's uit de branche. Degene die roept dat tegenwoordig alleen harder en hoger nog kans van slagen hebben, zit er naast. Lex Lemmens, voorheen van De Efteling: “Het Land van Ooit heeft een mooie formule. Met voldoende middelen en vindingrijkheid en aan dat laatste ontbrak het de Taminiau's echt niet, moet het park een blijvende waarde kunnen zijn.” Dan maar eens een andere constante uit de geschiedenis aangekaart, de familie Taminiau. Volgens Lemmens creatief genoeg om een park te bestieren. Ligt het aan de bedrijfsvoering, de manier van zaken doen? Daar zegt Lemmens onvoldoende zicht op te hebben.

 

 

Nog een andere constante: de leveranciers die klagen dat ze niet of te weinig betaald krijgen. Zowel in Nederland als in België zijn ze te vinden. Sommige bedrijven hebben ervan geleerd. Lucas Vermeulen, de Heusdense bakker, levert vandaag zijn laatste bestelling af aan de poort van Het Land van Ooit. Dit weekeinde zijn er, hoe cynisch, nog twee feesten van derden in het kasteel geboekt. Anderen zijn wel wat tekort gekomen. De zelfbenoemde adel van Ooit heeft zich volgens diverse getuigenissen lang niet altijd een sjieke zakenpartner en al evenmin een sjieke werkgever getoond. Niet afgedragen pensioenpremies van werknemers, zoals onlangs naar buiten kwam, zijn daarvan maar één voorbeeld, de rijen van concurrente crediteuren bij de faillissementen eveneens.

 

Vanaf maandag wordt het stil rond het roze kasteel in Drunen, nog stiller dan het in de voorbije maanden al was. Wie wil het huren, samen met het park? Kopen kan vooralsnog niet. Marc Taminiau is op papier nog altijd eigenaar van de gronden, al kleven daar wel hypothecaire schulden van miljoenen euro's aan. Trouwens, de gemeente heeft op sommige percelen inmiddels een voorkeursrecht gevestigd. Welke gemeente? Tegenwoordig heet die Heusden. De tijd dat Drunen en Vlijmen zelfstandig waren is lang vervlogen.

 

 

Een bijdrage van Redactie: Breda-en-alles-daaromheen.

 

26 november 2007

 

Home

 

stats count

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN