Bron: www.bndestem.nl

 

“Niemand kiest voor leven in de jungle”

 

 

BREDA - Gemeente, politie, Openbaar Ministerie en de NS sloten

vijf jaar geleden een convenant met als doel overlast van drugsgebruik,

drugshandel en andere vormen van criminaliteit ‘tot

aanvaardbare proporties terug te dringen.’

 

 

De deelnemers (onder andere de politie, Novadic Kentron, justitie en de gemeente) stellen vast dat het aantal incidenten op het gebied van veiligheid en leefbaarheid is afgenomen. De treinreiziger zou zich ook veiliger voelen. De bewoners en ondernemers in de Spoorbuurt en de Belcrum, die in meer of mindere mate last hebben van overlast van drugsgebruikers en verslaafden, zijn wisselend over dat gevoel van veiligheid. Zo heeft thuiszorgwinkel Mediplus op de Slingerweg behoorlijk veel hinder van de daklozenopvang. Het veiligheidsgevoel van vooral de bewoners van de Spoorbuurt zit nog steeds onder het landelijk gemiddelde. De ingrijpende wijzigingen die de stationsomgeving te wachten staan, brengen extra veiligheidsrisico's met zich mee. Reden voor gemeente, politie, justitie en diverse diensten om de inzet in het gebied waar mogelijk te intensiveren. Er zijn gebruikers, er is overlast en dat zal vermoedelijk altijd wel zo blijven. Maar het probleem is nu, vijf jaar na de start van het VAST-project, beheersbaar, zegt Bas Douze. Hij is wijkagent en coördinator van het project (VAlkenberg en het STation en omgeving). Zijn wens: minder regeltjes en meer mogelijkheden van samenwerking tussen instellingen die zich bezighouden met de problematiek van overlast gevende verslaafden. “We lopen nu, bijvoorbeeld bij de uitwisseling van gegevens over cliënten, tegen de privacywetgeving aan. Dat maakt het ons lastig om echt - en dan bedoel ik ook écht - samen te werken.”

 

“Het is dweilen met de kraan open,” geeft Bas Douze onmiddellijk toe. Het is kwart over zes, maandagavond en hij heeft net voor de tweede keer in een uur tijd een tweetal mannen ‘verjaagd’ van het plein voor het centraal station in Breda. Om vijf uur sprak hij het tweetal aan. Vriendelijk vaderlijk gesprekje: “Dag Burney, pas je op dat je geen kou vat? Vannacht niet buiten slapen hè, het gaat vriezen.” Het is voldoende. De twee stuiven ervandoor, de stationshal binnen, alsof ze de laatste trein moeten halen. Een uur later, op de tweede ronde langs het station, staan de mannen er weer. Het zijn er inmiddels vier. Het zijn voor het overgrote deel Antillianen, die wachten op kopers voor de drugs die ze bij zich hebben. Ze zitten niet te wachten op een praatje met de politie, want voor je het weet worden ze als verraders aangezien door andere dealers. Bovendien weten ze niet wat de politie van hen weet. Misschien staan ze wel ergens voor gesignaleerd. Dat is de reden waarom ze zich uit de voeten maken. En dat is precies waar de politie op uit is. De dealers worden opgejaagd, weggestuurd en het publiek ziet dat er politie is en dat hun aanwezigheid effectief is, althans voor het moment. Want het blijft dweilen met de kraan open. Er blijven dealers en die blijven zich ophouden op plaatsen waar handel kan worden gedreven.

 

De inzet van de politie en andere instellingen die zich met verslaafden bezighouden, zoals Novadic Kentron, de Stichting Maatschappelijke Ondersteuning is erop gericht het probleem – overlast en criminaliteit – beheersbaar te maken. “Door ons duwen en het trekken van bijvoorbeeld de SMO, slagen we er steeds beter in de overlastgevers te concentreren in en rondom daklozenopvang ’t IJ,” zegt Bas Douze. Hij is coördinator van het VAST-project (Valkenberg/Station) waaraan sinds dit jaar ook de aangrenzende wijken als Fellenoord en Schorsmolen zijn toegevoegd. De politie controleert dagelijks in dat VAST-gebied. Een dakloze krijgt wekelijks 130 euro van de gemeente. Dat bedrag heeft hij dagelijks nodig om zijn verslaving te kunnen bekostigen. Een snelle rekensom leert dat een doorsnee verslaafde gemiddeld 780 euro per week tekort komt en dat moet hij dus elders vandaan halen. Een aantal heeft goede vrienden, familie of andere geldschieters, maar het gros haalt het bij middenstanders, uit geparkeerde auto's of handtassen van oude vrouwen. En dan het liefst een beetje in de buurt van de Slingerweg, waar de drugs en de alcohol gebruikt kunnen worden. Alleen al in de maand augustus werden in 't IJ 4500 bolletjes heroïne of cocaïne gebruikt. Ondernemers en bewoners in het VAST-gebied en dan met name in de directe omgeving ervaren overlast, bevestigt de politie, maar dat het probleem beheersbaar is, zou kunnen blijken uit het feit dat een bewonersavond dit voorjaar met het thema “Overlast rond ’t IJ” geen enkele belangstellende trok.

 

 

middellaan

 

De Middellaan – Breda

(Foto: Kees Wittenbols – 2006)

 

 

De ronde van Douze en collega William Smulders gaat ook deze avond van het station door het Valkenberg en vervolgens naar de Middellaan en de Slingerweg en omgeving. In het Valkenberg is het rustig. Het is koud en nat, dus op hun vertrouwde plek dit keer geen drinkende daklozen. Alcohol drinken is verboden in het park en omgeving. Daar staat een boete op van 60 euro en als sprake is van zogenoemde ‘VAST-gerelateerde overlast’ gelden dubbele boetes. Dat vindt niet iedere verslaafde even erg, want betalen kunnen ze die boetes toch niet en zeker in de koude wintermaanden kan het prettiger zijn om op kosten van de staat een nachtje in een verwarmde cel door te brengen. Anderen die dat een minder prettig vooruitzicht vinden, zijn vindingrijk. Douze: “Ze kopen de goedkoopste blikjes en gieten de inhoud over in AA- of Fristiflesjes. Ook in de Middellaan is het rustig. Douze spreekt een man in een scootmobiel aan. Nee, hij heeft geen sleutel van de flat, zegt de bejaarde man. Douze probeert het dan maar zonder sleutel en de deur naar de hal blijkt niet afgesloten. De agenten beklimmen als gebruikelijk de acht trappen naar de hoogste verdieping van een van de flats, om te controleren of daar daklozen liggen. In het verleden lagen ze daar regelmatig, soms met wel vijf tegelijk. Maatregelen zoals een pandverbod hebben effect gesorteerd. Bovendien heeft de woningcorporatie de deur naar de galerij uit de sponningen gehaald zodat het daarboven enorm tocht en nog kouder is dan het in de regel al is in een onverwarmde flathal. Bij 't IJ staan de mensen met wie Douze naar eigen zeggen kan lezen en schrijven. Omdat hij hun vertrouwen heeft gewonnen – ‘dat heeft me 2,5 jaar gekost’ - en hij hen met respect behandelt. Dat vertrouwen is nodig, al is het maar omdat hij zo hoort wat er leeft binnen de groep. Wie er extra zorg nodig heeft, bijvoorbeeld. En respect, zegt Douze, verdienen óók de mensen die zijn aangewezen op de daklozenopvang. “Er is een groep die het gewoon niet redt in deze maatschappij. Niemand kiest bij zijn volle verstand voor een leven in die jungle, want dat is het: een jungle.”

 

 

 

 

27 november 2008

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN