Bron: www.bndestem.nl

 

Chopin: Muziek met hele mooie klanken

 

“Een popliedje verveelt al na twee weken”

 

 

 

BREDA – “Thomas.”

In zijn kamer op de Nieuwe Veste buigt

 pianoleraar Kees Stikkers naar voren

en wrijft zich in de handen.

 

 

“Thomas is ontegenzeggelijk begaafd,” zegt hij dan en aarzelt: “Maar getalenteerd? Talent is ook het vermogen iets te doen met die begaafdheid.” En Thomas? Tja, Thomas Miegielsen is een jongen van dertien. En jongens van dertien hebben meer te doen dan louter pianospelen. Dus oefent hij dagelijks net drie kwartier. Veel te kort, oordeelt zijn docent. Twee uur studeren per dag. Dat benadert het ideaal. Toch was het Thomas die zondag bij het Prinses Christina Concours een prijs in de wacht sleepte. En opnieuw omdat hij de beste vertolking gaf van het werk van een Nederlandse componist: Léon Orthel. Enige tijd geleden leverde diens “Eerste Sonatine” Thomas thuis in Breda al een Jan de Breetprijs op. Waarom? Thomas gaat achter de vleugel zitten, strekt zijn handen en speelt. Prachtig. Thomas is blij met zijn prijzen. “Het is een hele eer.” Maar nog verheugder is hij met de juryrapporten. “Eigenlijk zijn die voor mij de belangrijkste reden om mee te doen aan concoursen. Het zijn anderen dan je eigen docent die je werk beoordelen en dat vastleggen in een rapport. Er staan adviezen in waarmee ik verder kan komen, me verder kan ontwikkelen.”

 

Dat klinkt allemaal gedreven, ambitieus. Thomas houdt ook van de piano, absoluut. Acht jaar geleden sloeg hij zijn eerste noot aan, in razend tempo werkte hij zich door de beginnersboeken heen, om uiteindelijk uit te komen bij dat wat hij echt mooi vindt: Bach, Satie, Chopin. Thomas begint iets van Chopin te spelen, legt uit: “Het is muziek met hele mooie klanken. Er is een goede balans tussen hard en zacht. Je kunt er je gevoel goed in kwijt.” Dat geldt overigens voor veel klassieke muziek, vindt Thomas. Natuurlijk, hij luistert wel naar pop, kent de hitjes, maar zegt: “Als ik een popliedje hoor, verveelt het me na twee weken, terwijl ik maanden hetzelfde klassieke stuk kan spelen, zonder dat ik er genoeg van krijg. Dat is voor mij het verschil.” Hij houdt van de muziek, dat blijkt, maar toch. “Toch vind ik het ook leuk om met grafische vormgeving bezig te zijn en met kunst, met zo veel eigenlijk. Dus echt een carrière op het concertpodium? Altijd studeren? Ik weet het niet, eerder zie ik mezelf als pianoleraar. Dan houd ik nog tijd over.”

 

 

 

 

 

11 februari 2009

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN