logo

 

Wonen in naoorlogse noodhuisjes

is weer een genot

 

 

 

Donderdag 10 januari 2008 - BREDA - Hij is er geboren en getogen.

Louis Ossenblok (55) is een rasechte Maycretebewoner.

Zijn leven lang al woont hij in een huisje dat eigenlijk bedoeld was als noodwoning,

om vlak na de Tweede Wereldoorlog de mensen te voorzien van tijdelijk onderdak.

 

 

louis ossenblok

 

 

Louis Ossenblok is in 1952 geboren in een van de Maycretehuisjes in Princenhage.

Hij woont er al zijn hele leven.

De huisjes zijn ontkomen aan de slopershamer en hebben nu onder auspiciën van eigenaar

WonenBreburg een grondige renovatie ondergaan.

 

 

 

Eenvoudig, niet te groot, maar wel mooi gelegen, rustig aan een pleintje in het groen en met een fijne tuin. "Mijn vader werkte vlak na de oorlog bij de mijnopruimingsdienst. Hij kwam uit de omgeving van Sprundel," zegt Louis. Zijn vader betrok het huisje direct na de bouw, in 1947. Louis Ossenblok werd in 1952 in het pandje geboren. "We hebben er nog met acht kinderen gewoond, op stapelbedjes. Met de tijd vlogen de kinderen uit, ik ben er altijd blijven wonen. Mijn vader is in 1977 overleden. Het kostte me heel wat moeite om te kunnen blijven. De gemeente wilde me er in die tijd het liefst uit hebben. Ik kon een mooi flatje krijgen. Maar ik had rechten, daar stond ik op."

 

Ossenblok wist de zaak met succes aan te vechten en zit er nog steeds. Hier aan de Heuvelstraat in Princenhage staan tien van die Maycretehuizen. Het was de Amerikaan Maybeck, die vlak na de oorlog als eerste een soort prefab-systeem bedacht van een mengsel van beton en houtvezels om de woningnood in de gehavende Europese steden te lenigen. Maycrete is de samenvoeging van May en concrete (beton). Zo werden er in Nederland 930 van deze kleine en handige noodhuisjes neergezet, met hulp van de Engelsen en de Zweden.

 

In Breda ging het om twee belangrijke locaties: in het Ginneken (in totaal 36 huisjes) en in Princenhage (tien). Van lieverlee kwamen de prefabhuisjes in handen van de geprivatiseerde woningcorporaties en wat Breda betreft uiteindelijk bij WonenBreburg. Is hier sprake van historisch en cultureel erfgoed? Zijn de huisjes wel of niet van monumentale waarde? Moeten ze bewaard blijven voor het nageslacht? Jarenlang werden de huurders van de prefabhuizen, zoals ook in andere steden, heen en weer geslingerd tussen hoop en vrees. Konden ze blijven wonen of ging de slopershamer erin.

 

 

maycretewoningen

 

De Maycretewoningen in Princenhage staan er weer fraai bij

 

 

Overtuigd was men van de charme, maar onderhoud was duur. En was het de investering waard. Honderden Maycretehuisjes werden in Nederland met de jaren gesloopt. Meestal moesten ze plaats maken voor nieuwbouw. Zoals ook de Maycretehuisjes in het Ginneken. Bewoners en ook de buurt, verenigd in Leefbaar Ginneken, konden sloop niet tegenhouden. De huisjes liggen nog maar net plat, de stof is met alle emoties nog maar net neergedaald.

 

Op de twee braakliggende terreinen aan de Vogelenzanglaan en de Eleonorastraat verrijzen twee nieuwe woningcomplexen. "Ik ben er van overtuigd dat de buurt straks heel tevreden zal zijn," zegt projectmanager Edward Steendam van WonenBreburg. In Princenhage liep het tot geluk van Ossenblok anders. Na jarenlang verzet van de huurders zijn de huisjes hier voor de poort van de ondergang weggesleept. Drie jaar geleden wisten de bewoners, verzameld in Stichting Maycrete Princenhage, de gemeentelijke monumentenstatus te bemachtigen.

 

Als kroon op het verzet. WonenBreburg moest het vanaf dat moment over een andere boeg gooien. Geen nieuwbouw hier aan de Heuvelstraat in Princenhage. Ossenblok: "Geen toren met appartementen." De handdoek ging in de ring. WonenBreburg ging in onderhandeling met de huurders, over een opknapbeurt. En niet zomaar: ieder huisje ging voor 65.000 euro op de schop. Nieuwe keuken, badkamer, een totale metamorfose. Steendam: "Alleen het casco en de fundering zijn overeind gebleven."

 

Ossenblok en ook andere bewoners spreken vol bewondering over de wijze waarop WonenBreburg heeft gewerkt. Over de onderhandelingen, maar ook over het werk dat is geleverd door aannemer Smolders, De Moer uit Tilburg. Steendam ontving de bewoners in de bouwkeet: "Cake en koffie, zo ging het. We zochten de samenwerking op, het is heel goed gegaan. We zijn bijzonder trots op wat er tot stand is gekomen."

 

In februari wordt de laatste van de tien huisjes opgeleverd en is Maycrete in Breda toch nog voor het nageslacht bewaard. De waarde van de huisjes wordt nog eens onderstreept door een actie van woningbouwcorporatie Portaal uit Nijmegen, die een Maycretehuisje per truck verplaatst naar het Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem.

 

Ossenblok, die altijd vrijgezel is gebleven en al 38 jaar werkt voor autobedrijf Tigchelaar, zegt: "Het is gewoon weer een genot om hier te wonen. De huisjes voldoen weer aan de eisen van de tijd. Gestukadoord en geschilderd, dubbel glas, openslaande deuren." Het huisje heeft ondanks de eenvoud altijd goed dienst gedaan, zegt hij. "Met strenge winters wisten we het met de gaskachels best warm te houden. Maar de laatste tijd moest ik wel met tape de kieren bij de ramen dichtplakken." Ossenblok en ook andere bewoners die liever anoniem blijven hopen er nog heel lang te wonen. Eigenlijk zijn het geluksvogels. De riante tuin, het ludieke wonen. "Er is heel lang niets aan de huisjes gedaan, alleen echt het noodzakelijke, altijd hing de sloop in de lucht. Maar ik ben hier opgegroeid, ik wist niet beter. Als je het nu ziet, het zijn prachtige juweeltjes geworden, geweldig toch."

 

 

Een bijdrage van Redactie: Breda-en-alles-daaromheen.

 

10 januari 2008

 

Home

 

stats count

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN