Bron: www.bndestem.nl

 

“Ik heb nooit meer

een ambtenaar gezien”

 

 

BREDA – “Het is luxe camperen, het hele jaar door,”

lacht Thierry Heriau (35).

 

 

Met de opvallende toename van de gemotoriseerde rondvaartbootjes op de singel is het minder vissen vangen en wat meer schommelen, maar het leven op de woonboot blijft genieten. Zeven jaar geleden kocht de in Frankrijk geboren Heriau zijn boot aan de Nijverheidssingel. Een huis gebouwd op een stalen romp van een binnenvaartschip: bouwjaar 1924, 22 bij vier meter, schoon aan de haak en redelijk riant. Een ruime woonkamer, opslagruimte, slaapkamer. Heerlijk dobberen. “Goed leven, zeker. Vrij en los van de buren.” Alleen in de winter wil het met vorst op het kille water wat koud worden, dan waait het soms door de planken heen.

 

Heriau studeerde aan de Avans Hogeschool, informatica. Kwam bij een bedrijf terecht in Raamsdonksveer en kocht de woonboot van een collega die snel geld nodig had. Dat hij op het water terecht is gekomen, is eigenlijk toeval. Het kwam op zijn weg. Nu probeert hij met zijn eigen bedrijfje Urgent IT voet aan de grond te krijgen. “Ik heb wel heel wat moeten verbouwen, dat wel. Isolatie aanbrengen, nieuwe riolering, van dat soort dingen.” Breda telt zestien ligplaatsen. De tien plaatsen in de Belcrumhaven zijn nog maar net gelegaliseerd. De gemeente heeft de bewoners geïnformeerd, ze wonen daar nu ook officieel op water. Het past in de stijl van het vrije woonbootbestaan: geen regels en geen speciale verordening. Waar Amsterdam bijvoorbeeld de bouwhoogte aan banden legt, zul je op het Bredase vaarwater zelden bouw- en woningtoezicht of welstand vinden. De woonboot is gekoppeld aan een ligplaatsvergunning, maar dat is dan ook alles. Om de zoveel tijd roert de politiek zich. Want zoveel vrijblijvendheid op het stadswater valt moeilijk uit te leggen en te verkroppen. Eerst waren het een paar verwaarloosde boten die het moesten ontgelden, eind vorig jaar waren het de nieuwe en enorme dubbeldeks woonarken aan de Nijverheidssingel die niet door de beugel konden en nu is het de directe omgeving van de woonboten waar de politiek van wakker ligt. Het moet er netjes uit zien, zeker aan de Nijverheidssingel, doorgaande route, zichtpunt. De bouwsels, van boomhut, partytent tot gammele schuurtjes en schuttingen zijn de politici een doorn in het oog. Ze willen actie, maar moeten voorlopig genoegen nemen met ambtenaren die bezig zijn met een meetlat, om te kijken of nieuwe regelgeving wel noodzakelijk is.

 

Bootbewoner Heriau weet van niks. Ja, een jaar of zes geleden liepen er op de wal opeens een paar ambtenaren rond: “Ze namen foto's, van de boten, van de wal. Waarom? Geen idee. Ik heb er nooit meer iets van gehoord. Ik heb nooit meer een ambtenaar gezien.” De gammele schuur op de kade bij zijn boot wil hij al langer plat gooien. Hij wil de tuin oplappen. Onverlaten, misschien wel junks, hebben tot twee keer toe de pomp op de kant voor het drinkwater gestolen. Het gaat nu beter, de overlast is volgens Heriau een minder geworden. “Maar ik weet niet waar ik aan toe ben. Wat mag ik er voor terug zetten? Stel dat ik een andere schuur neerzet en de schuur voldoet niet aan de nieuwe regels, wat dan?” Zijn buurman heeft een prachtig houten terras aangelegd, tussen de boot en wal. Een paradijs. Baart de politiek ook zorgen. Want hoe ver kan je gaan met een terras? En er hangt een leuke boomhut tussen de takken. Moet dan nou, mort de politiek. Maar als ze iets willen, zegt Heriau, kijk dan naar zoiets als de maten van de boten. De enorme woonvilla van misschien wel vijf hoog, aan de andere kant van zijn boot, ziet er fantastisch uit, maar steekt wel af bij zijn eigen bootje. Verderop ligt de boot van de koffieshop. De anti-rookwet heeft hier ook toegeslagen. In de boot is een aparte rokersruimte gebouwd. Dat wordt extra stoken in de winter, om het nog een beetje behaaglijk te hebben, verwacht barvrouw Joyce. Buiten staan twee partytenten, als buitenterras. De mensen willen het toch gezellig hebben, zegt ze. Maar ze geeft toe: eigenlijk ziet het er allemaal niet zo fraai uit. “We zijn ook bezig om er iets anders van te maken.” Aan de Belcrumhaven, de Veilingkade, liggen de woonboten al dertig jaar, of misschien wel langer. Het is daar fijn en rustig toeven. De schuurtjes staan er daar netjes bij, zegt een bewoner. En dat willen ze graag zo houden, liefst zonder al te veel inmenging.

 

 

 

 

16 oktober 2008

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN