logo

 

Nummers: om gek van te worden

 

 

Vrijdag 29 februari 2008 - Kent u dat gevoel?

Af en toe helemaal krankjorum worden van nummers?

In onze jachtige maatschappij is er geen ontkomen aan.

Iedereen, of je er nu zin in hebt of niet, heeft een nummer.

 

 

Koeien_682666b

 

Sinds 1991 versieren wij onze koeien met oormerken.

 

 

Ze duiken overal op. Zo kreeg ik tijdens militaire dienst een registratienummer. Dat nummer droeg je ingeponst op een plaatje om je nek. Dat ding bestond weer uit twee delen. Bij eventueel sneuvelen kregen de achterblijvende verwanten een deel thuis gestuurd. Een schrale troost? Personeelsnummers zijn tegenwoordig ook niet meer weg te denken. En om onze eigen handel en wandel te kunnen controleren zijn we allemaal voorzien van een sofinummer. Alles is bekend. Big brother is watching you nadert met rasse schreden. Nummers gebruiken we ook niet uitsluitend voor mensen. Sinds oktober 1991 hebben we ze ook ingevoerd bij ons vee. Zo prijken er al jaren gele oorflappen met nummers en streepjescodes in de oren van onze koeien. Het is wettelijk verplicht om ieder koebeest met gele oorflappen te versieren. Tijdens een fietstocht of wandeling heeft u die gele dingen vast en zeker gezien.

 

Ieder beest is zo individueel herkenbaar. Voordat dit systeem werd toegepast, sjouwden de veehouders met een stapel tekeningen van hun koeien. Bij elke koe hoorde een tekening, een 'schets' voor ingewijden. Gewoon een stuk papier, waarop het vlekkenpatroon van de bewuste koe stond afgebeeld. Met die tekeningen sjoemelen was blijkbaar heel makkelijk. Zo kwamen de oormerken op de proppen. De invoering daarvan was vanaf het begin omstreden. Enkele honderden veehouders weigerden de gele plaatjes bij hun dieren aan te brengen. De Dierenbescherming probeerde via een kort geding de invoering van de oormerken te verbieden. Het mocht allemaal niet baten.

 

Ondanks het gedoe met die plastic nummers blijft een ontmoeting met koeien buiten toch leuk. Op een stralende dag zit ik een graslandpolder planten te determineren. Als er koeien lopen heb je die in een mum van tijd om je heen. Met hun natte snuit komen ze bij je. Soms sabbelen ze wat op je ellebogen of aan je regenjack. Hun kwijl valt op de voor mij liggende notitieboekjes. Boven me zie ik een stuk of tien, vijftien likkebaardende bekken. Zo nu en dan flapt daar een grote tong uit. Geen flappende oren van Katrien, Gijs of Witvlek maar van 6052, 4428 of 6114. Het lijkt wel een stel lopende, gelabelde koffers.

 

Dan wordt al die nieuwsgierigheid me toch een beetje te gortig. Dat laat ik blijken via een stevige oerkreet, gecombineerd met een ferme armzwaai. Mijn vrouw vindt dat ik geen overwicht heb, maar het resultaat is toch hartverwarmend. De koebeesten deinzen als versteend achteruit. Tja, zoiets geeft de burger moed! Of het gebruik van oormerken ooit fraude zal voorkomen betwijfel ik, hoogstens bemoeilijken. We zouden betrapte fraudeurs wellicht kunnen voorzien van een stel oormerken. Als die kerels dan ook nog eens beschikken over flinke oorlellen, dan is dat mooi meegenomen…

 

 

Een bijdrage van Redactie: Breda-en-alles-daaromheen.

 

29 februari 2008

 

Home

 

stats count

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN