Kom ik dan alleen maar ontevredenen tegen?

 

 

Beseft dit land, deze regering, dit regime wel waar ze mee bezig zijn?

 

kab_balk4g

 

Hier zijn ze weer. Maar hoelang nog?

 

 

Als we internet moeten geloven en de vele honderden sites zo eens bekijken, alsook die sites waar iedereen zijn of haar mening op mag en kan geven, dan lijkt het er aardig op dat dit land rechtstreeks aan het afglijden is naar een burgerrevolte. En toch, bij de bakker en de slager in de (buurt)-super merk ik vooralsnog niets tot weinig, hooguit eens een mopperend iemand, maar niet echt opvallend. Anders wordt het als je net zoals ik vrijwel dagelijks zaken en bedrijven bezoek en dan uitsluitend op directie en/of eigenaarniveau en dat vaak diepgaand met die mensen in gesprek raakt.

 

Meer in het bijzonder over hun wel en wee, hun bedrijf, hun zorgen, hun visie op de toekomst enzovoorts. Ondanks het zakelijk optimisme wat de gemiddelde ondernemer nou eenmaal eigen heeft, m.a.w.: het zit ‘m als het ware in z’n bloed, dat vechten, dat geboren optimist zijn, krijg ik toch zo langzaam de kriebels. En dan zijn dát soort mensen toch nog behorende tot de meest anti-revolutionaire soort die je je maar voor kunt stellen, want zij hebben namelijk meer te verliezen dan Jan Modaal. Ze geven massaal blijk te willen gaan strijden, ze geven massaal blijk het beu te zijn, ze geven massaal blijk er aardig wat voor over te hebben als er maar verandering komt. Ze worden, nee ze zijn massaal boos, misschien is woest een beter woord. Nog, ja nog steeds, zit de woede onder de oppervlakte en is het niet echt á la minute direct zichtbaar, maar het vliesje wordt steeds dunner. Als Balkenende, Klink, Vogelaar, Bos, Rouvoet  enzovoorts zouden weten en het zich zouden realiseren wat ik elke dag aan hoor, dan zouden ze zeker andere maatregelen nemen of het eerste het beste vliegtuig naar Verwegnistan nemen, enkele reis wel te verstaan, of bij collega Mugabe van Zimbabwe eens informeren of hij wellicht al een veilig plekje wist voor hen.

 

In mijn kennissenkring, die nou ook bepaald niet gevormd wordt door ex-criminelen of andere mannetjesputters, daaruit of daarvan hoor ik geluiden en dat meestal nog vóór de fles op tafel komt, die ik een aantal jaren geleden nooit voor mogelijk had durven houden van juist die mensen. Wat het zijn (of waren het?) allemaal zonder uitzondering “Law-Obyding and Good Tax-Paying citizens,” zouden in Amerika zeggen. Brave wetgetrouwe belastingbetalende burgers, dat is de dichtstbijzijnde vertaling.

 

Huisvaders, die nog nooit een vlieg hebben kwaad gedaan. Vrouwen met een bijbaan of die zelfs weer thuis zijn of gepensioneerd zijn. Jongeren die een goede studie volgen, in alle maten en soorten vliegen ze hier wel eens binnen en buiten. Maar het vertrouwen dat ze hebben in wat wij nu nog onze regering noemen, ik noem ze sinds een poosje al consequent ons ‘regiem,’ daalt met de dag en de bereidheid die sommigen van hen nu al aan de dag leggen om eens de afrekening te gaan presenteren. Ik hoop dat het niet nodig zal zijn en dat met hopelijk de zo snel mogelijk komende verkiezingen deze bemoeizuchtige klik naar huis wordt gestuurd, anders vrees ik echt voor het ergste. En eerlijk, dat hoop ik niet dat zoiets ooit gaat gebeuren in ‘mijn’ land. Maar uitsluiten zal ik het zeker niet meer, daarvoor is al teveel onheil aangericht.

 

 

 

Silvia Videler.

 

7 juli 2008

 

Home

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN