BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN

 

 

Oorlogsherinnering van Rubensstraat 24

 

    

  

Rubensstraat Breda (nummer 24 is het eerste huis links)

(Foto: Kees Wittenbols)

 

 

Het was 29 oktober 1944, de verjaardag van mijn moeder. De oorlog liep voor het Zuiden op zijn einde, mijn ouders vierden voorlopig moeder’s verjaardag in de kelder van Rubensstraat 24. Al een tijdje circuleerden er berichten, dat de bevrijding nabij was, maar Breda was nog steeds bezet door de Duitsers. De bewoners van de schilderswijk hadden echter al gehoord, dat de bevrijders in aantocht waren, immers Baarle-Nassau en Chaam waren al bevrijd. Dit was natuurlijk ook bekend bij de Duitse soldaten, zodat zij ook hun maatregelen namen. Ze hadden een kanon opgesteld in de Oosterstraat, gericht op de Verlaatbrug. Die brug was een belangrijke stelling, immers hij opende de weg naar Princenhage en zo verder. Ook hadden zij de Bernhardbrug, op de kruising van de Vredenburgsingel en de Vincent van Goghstraat en de Verlaatbrug ondermijnd. Toen dit de bakker, Jaak van Lint ter ore kwam, sprak hij meteen de Duitse commandant aan en slaagde erin de springlading, door veel te praten, te verminderen. Gelukkig maar, anders had heel te wijk ten gronde gegaan. Vader, moeder en mijn grootouders zaten al enkele dagen, met angst en beven in de kelder, tot de dag van de bevrijding aanbrak. Het was urenlang stil, een angstaanjagende, onheilspellende stilte. Wat staat ons te wachten? Vader, eigenwijs en nieuwsgierig als hij was, ging ondanks protesten kijken wat er aan de hand was. Hij opende het raampje van de voordeur en werd op hetzelfde moment teruggeslagen door een grote explosie. Dat was de Verlaatbrug, die de lucht invloog.

 

 

 

 

De Verlaatbrug na de explosie

 

 

 

 

Poolse troepen in de Julianalaan 29-10-1944

 

 

Ze bleven daarna in de kelder, omdat ze wisten van het kanon in de Oosterstraat, gericht op de Verlaatbrug. Het bleef echter een hele tijd rustig, vader kon zijn nieuwsgierigheid weer niet bedwingen en ging eens luisteren of het al veilig was. Hij hoorde praten, geen Engels, zoals verwacht, maar een taal die hij niet kende. Het bleek Pools te zijn. Dus hij meteen naar buiten en heeft de overige Polen, die nog steeds bang waren dat er springlading onder de brug lag, over de kapotgeschoten brug geloodst. Het was voor moeder nog een extra feestje, want op de hoek van de Rubensstraat en de Verlaatstraat lag een dood geschoten paard, dus aan vlees geen gebrek. Mijn vader was in die tijd slager, dus je begrijpt wel dat het beste vlees naar Rubensstraat 24 ging. Mijn ouders hebben nog enkele maanden inwoning gehad van Poolse soldaten, immers zij hebben de winter grotendeels in Breda doorgebracht en inkwartiering was toen normaal. Je kunt dus gerust stellen, dat mijn moeder een verjaardag had om nooit te vergeten.

 

 

Peter Baremans.

 

2007

 

Home

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN