Bron: http://www.bndestem.nl/regio/breda/7519759/Op-avontuur-in-een-Bredase-atoombunker.ece

 

Op avontuur in een Bredase atoombunker

 

 

image035

 

Spoorstraat Breda

(Foto: Henk Wittenbols – 1980)

 

  

BREDA - Een bewoner van de Spoorstraat in Breda ontdekte aan de overkant van zijn huis een verborgen atoomkelder. Met vrienden ging hij op onderzoek uit. Het is een soort jongensboek. Dat beamen Peter van Rosendaal, Kees Loonen en Fedja Smit. Daar staan ze: voor de deur van wat een soort verscholen atoombunker blijkt. Peter vertelt. “Ik woon in de Spoorstraat. Al lang had ik dit gebouwtje aan de overkant van mijn woning zien staan. Naast het spoor, tussen de bosjes. Ik dacht dat het een schuurtje was. Dat er een zwerver woonde.” In juli werden de bosjes gekapt. Het gebouwtje, dat niet meer dan een soort metselwerk met verstevigde deur leek, kwam vrij te liggen. Peter: “Kees hier,” - hij slaat op de schouder van Kees Loonen – “Kees was bij mij. Hij vroeg: wat is dat?” De twee gingen er op af, duwden de deur open. Er lag een trap achter. “We liepen naar beneden. Er was een halletje. Kniehoog stond er water in.” Achterin de gang zagen de twee opnieuw een deur. Een wiel als klink. “Een beetje zoals bankkluizen in films.”

 

Rubberen laarzen

Nieuwsgierig geworden snelden Peter en Kees naar huis. Ze haalden rubberen laarzen, zaklampen en keerden terug. Kees: “Het was geweldig. We draaiden de deur open en zagen dat er nog een gang was.” Wadend door het bruine water liepen ze verder. Weer twee deuren. Opnieuw met een kluissluiting. Kees en Peter openden ze. “Erachter ging een verborgen wereld schuil.” Ze kwamen eerst in een douche. Met pompsysteem. Er hing een briefje bij. “Het waarschuwde dat je je goed moest reinigen bij binnenkomst. Dat je je om moest kleden.” Tuurlijk, begrepen Peter en Kees. “Tegen straling. Dit moet haast wel een atoombunker zijn.” Ze ontdekten meer vertrekken. Kees somt op: “Een ontsmettingsruimte, een kamertje voor een aggregaat, er was een keuken waar nog afwasmiddel stond.” Fedja, die er later werd bijgehaald om de kelder te filmen: “Die zeep was van het merk Mir. Had 65 cent gekost. Het prijsje zat er nog op.” Er was een slaapvertrek met vijftien veldbedjes die in carrévorm boven en onder elkaar hingen. En een wc. Een halfvergane rol nog aan een houder. In een grotere ruimte troffen de avonturiers manuscripten aan. “Er stond “strikt geheim” op,” vertelt Fedja. “En “vertrouwelijk.” Veel hadden ze er niet aan. “Wat we aanraakten, ook stoelen en zo, verpulverde onder onze handen.”

 

Kaarten

De drie zagen borden en kaarten met dienstregelingen van treinen. Kees: “Dat, met zaken als een telefooncentrale, doet ons vermoeden dat dit een soort commandocentrum voor hoge heren is geweest ten tijde van de koude oorlog.” Fedja twijfelt. Er klopt te veel niet. “Er zijn weliswaar bakelieten lichtschakelaars, maar ook roestvrijstalen kranen bij de wasbakken. En pvc-buizen. Die wijzen toch op een inrichting van later datum. De drie zijn er nog niet over uit, deden onderzoek, maar kwamen niet achter de echte geschiedenis. Peter besliste intussen de vinding niet aan de grote klok te hangen. “We dachten: misschien is er een kunstenaarshonk van te maken, of is het leuk om er feesten te geven,” legt Kees uit. Alleen dat water, hè? Hoe krijg je dat er uit? De bunker staat op het terrein van Via Breda. Er gaat gebouwd worden. En, ter voorbereiding, zag Peter hoe het veldje rond het bouwwerkje deze week op de schop ging. Dat wilde hij niet. Daar ging zijn uitzicht. “Ik besloot toen om openbaar te maken wat ik had gevonden,” vertelt hij. “Ik hoop dat dit betekent dat ze nu heel veel onderzoek moeten doen en zo. En dat er al die tijd niet mag worden gebouwd. Dan houden wij ons mooie uitzicht.”

 

14 meter

De bunker die is aangetroffen in de Spoorstraat is 14,5 meter lang, 6 meter breed en heeft muren en plafonds van 80 centimeter dikte. Hij bestaat uit meer compartimenten. Eigenaar is NS Vastgoed. Die kocht het perceel aan de Spoorstraat, inclusief bunker, in 2002, om er te bouwen in het kader van Via Breda: de reconstructie van het hele stationsgebied.

 

Stichting Bunkerbeheer:

Erik de Reijer, voorzitter van de stichting Functioneel Bunkerbeheer, vertelt: “De bunker die is gevonden, maakt deel uit van een reeks van 13 soortgelijke schuilplaatsen die in 1965 zijn gebouwd. De meesten zijn tot 1988 in gebruik geweest. Die in Breda niet. Die had, door bouw in de omgeving, vrij snel last van een te hoge grondwaterstand en liep onder water. De bunker was bedoeld als beschermd rayononderkomen voor de spoorwegen. Hij bood ruimte aan twee ploegen van vijftien man, dus dertig in totaal, die er twee weken konden verblijven. Taak van deze rayonleiding was, om, als de Derde Wereldoorlog was uitgebroken, de geallieerde militairen vanaf de havens in het westen van ons land via het spoor naar het front op de Duitse laagvlakte te leiden. Aan de Russische grens. Die oorlog zou, zo was het idee, sowieso in Nederland beginnen. Met twee kernbommen van de Russen. De dertien bunkers waren verborgen onder stekelige rozenstruiken en prikkeldraad. De manuscripten die zijn gevonden gaven instructies voor bijzondere omstandigheden. Er waren telefoonnummers van andere bunkers in opgenomen. Een aantal kelders is na een paar jaar gerenoveerd. Ik kan niet zeggen of die van Breda daar bijhoorde. Wel dat na 1988 de bunkers overbodig werden geacht. Een deel doet nu dienst als vleermuizenkelder. Meer info: www.bunkerbeheer.nl.

 

 

Lees ook:

 

http://nl.wikipedia.org/wiki/Bunker

 

 

 

28 oktober 2010

 

 

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

 

 

Toegevoegd artikel:

 

30 oktober 2010

 

Bron: http://www.bndestem.nl/regio/breda/7539250/Berg-zand-voor-deur-atoombunker-gestort.ece

 

Berg zand voor deur atoombunker gestort

 

 

BREDA - Om te voorkomen dat allerlei mensen de atoombunker in de Spoorstraat betreden, heeft de gemeente Breda een berg zand voor de entree laten storten. Dat meldt onder meer omwonende Peter van Rosendaal. Hij was het die eerder deze week bekend maakte dat hij, samen met Kees Loonen, de bunker had ontdekt. Zelf hadden de twee al een slot aan de deur gehangen. “Uit veiligheidsoverwegingen. Meteen na de deur is een diep trapgat,” zegt Van Rosendaal. “Wij wilden niet dat een kind de deur opendeed en naar beneden viel.” Kennelijk werd het slot niet veilig genoeg geacht, vandaar de berg zand. Van Rosendaal vindt het jammer. “Nou kan niemand de bunker meer zien.” Bovendien vraagt hij zich af of de maatregel niet nog gevaarlijker is. “Via de berg zand kun je het dak op. Dat is helemaal kapot. Dus wie erop klimt loopt het risico om meters diep naar beneden te vallen.”

 

 

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

 

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN