BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN

 

Hawaii eilanden

 

 

Jazeker, iedereen kent ze, althans van naam. Maar weinig eilanden spreken zo tot de verbeelding als deze eilandengroep, getooid met de naam: Hawaii. Menigeen denkt gelijk aan de meest prachtige stranden, palmen, mooie meisjes, romantische muziek en eeuwige zomer. Dat deze eilandengroep maar liefst 3.500 kilometer uit de kust van Californië ligt dat wordt al minder gerealiseerd. Nog minder, dat het ruim een eeuw geleden een vrij en onafhankelijk en zelfstandig Koninkrijk was. Nog minder is bekend dat de Verenigde Staten louter om materieel gewin en zogenaamde strategische doeleinden deze eilanden gingen bezetten in het jaar 1897 en in 1900 er een ‘Territory’ van maakten. Pas in 1959 werd het de 50e staat van de Verenigde Staten. Het overbekende lied ‘Aloha Oe’ is trouwens geschreven door een koningin van Hawaii, genaamd: Liliuokalni en niet door een of andere Amerikaan met ‘dollartekens’ in de ogen.

 

 

 

Honolulu

 

 

Hawaii is dus een eilandengroep! Bestaande uit tientallen eilanden en eilandjes. Een zevental zijn echter permanent bewoond. De rest is niet geschikt voor bewoning, veelal te klein. Eén eiland krijgt u als toerist echter nimmer te zien en dat is het eiland Niihau. Dat is verboden gebied. Voor meer informatie verwijs ik u naar het Witte Huis: Pennsylvania Avenue te Washington. Deze van oorsprong vulkanische eilandengroep heeft een weelderige flora, omdat het elke dag wel een beetje regent en soms erg veel maar ook elke dag schijnt de zon uitbundig. Een ideale combinatie voor alles wat groeit en bloeit! Met name de suikerteelt en ananasteelt waar deels ook de lokale economie op drijft. Een andere ‘economische poot’ is het toerisme. Met ‘ladingen’ worden ze dagelijks aangevoerd op het vliegveld van Honolulu wat overigens niet op het hoofdeiland Hawaii ligt maar op Oahu, een veel kleiner eiland. Ook de cruisescheepvaart doet deze eilanden uiteraard aan. Die brengen dagelijks ontelbare hoeveelheden toeristen binnen. Op Hawaii zelf zijn nog werkende vulkanen, die ook regelmatig van zich laten horen hetgeen voor toeristen een pracht gezicht is, erg veilig, mits vanaf een ander eiland!

 

 

 

Honolulu Hale

 

 

Hawaii telt een ruime miljoen inwoners en ruim 80% hiervan is woonachtig in de enige grote stad, tevens hoofdstad: Honolulu. Dit is de enige plaats waar openbaar vervoer te vinden is. Dus voor trektochten op de andere eilanden, zelfs op het grote Hawaii moet u toch gebruik maken van een huurauto. Anders komt u echt nergens. De eilandengroep heeft qua oppervlakte en dan alles tesamen, ongeveer de grootte van de helft van Nederland. Dus u begrijpt dat de afstanden niet bijster groot zijn. De verhuurbedrijven adverteren dan ook altijd grootmoedig met: ‘onbeperkte kilometers!,’ “Gul hé?” Erg veel oude gebouwen en zaken die aan weleer doen denken, aan de tijd van het koninkrijk zijn er niet veel. Amerikanen houden van opruimen! Ook cultureel zijn ze veelal niet zo bijster geïnteresseerd. U kunt gelukkig het oude koninklijke paleis nog zien: het Lolani-paleis. De Aloha Tower bij de haven is ook leuk om te zien en een tweetal musea zijn een bezoekje waard. Het oude Chinatown wordt er niet groter op want alles wordt overheerst door de steeds meer oprukkende skyscrapers van het zogenaamde financiële centrum.

 

Wat u echt niet mag missen zijn de concerten in het park bij het paleis. Wekelijks zijn er gratis concerten en dansen. Ja, de échte met alle ‘hoela’s’ erbij die je maar bedenken kunt. De voorname Kalakaua Avenue is de plaats waar de meeste hotels zijn gecentreerd en het Waikiki Beach is slechts een smal stukje strand. De naam is wellicht ‘klinkender’ dan de werkelijkheid doet vermoeden. De Kalakaua Boulevard of Avenue is ‘the place to be.’ Daar zie je de beroemde surfers, daar zijn de bloemenkransen en niet op het vliegveld zoals in films. Het eiland Oaha is echt niet groot, in vier uur tijd heb je het met de auto helemaal rondgereden en je komt de mooiste baaien en stranden tegen. Dus die vier uren worden sowieso een hele dag wil je iets in je opnemen. Het water van de oceaan is kraak- en kraakhelder en de vissen zijn gewend aan de mensen en eten zelfs uit je hand. De overbekende marinebasis van Pearl Harbor zal ook niemand willen overslaan.

 

Op Hawaii wordt 7 december 1941 (dé dag van de Japanse aanval) nog steeds in ere gehouden en dagelijks staan er drommen toeristen te wachten voor een rondleiding. Ook ligt de toen getroffen ‘Arizona’ nog steeds in de baai als een tribuut of herinnering aan de aanval. Nu is boven die plaats een herdenkingsmonument gebouwd en in de souvenirwinkeltjes worden kopie-exemplaren verkocht van 7 december 1941 van de lokale krant. Honolulu is een dure stad. Voor koopjes moet je er niet zijn. Lekker ‘zwoel’ uitgaan kan men overigens uitstekend, maar het aantal dollars op uw rekening slinkt vrij snel, dus let wel op!

 

 

 

Waikiki Beach

 

 

Het hoofdeiland Hawaii kent eigenlijk maar twee plaatsen van enige betekenis: Hilo en Kona, respectievelijk aan de oost- en aan de westkust. Ook hier is een scala van hotels en guesthouses. Verder vindt u op het eiland koffieplantages en schitterende orchideeën. De andere plaatsjes van het eiland, allen klein, zijn toch interessant want daar ziet u nog enkele echte Hawaiianen, dikwijls hun dagelijks brood verdienend op de plantages of als visser. De hoogste berg van dit juweeltje der natuur is de Mauna Kea, 4.253 meter hoog. Bijzonder is wellicht toch te vermelden dat u daar en voor zover ik weet, als enige plaats ter wereld pikzwarte stranden kunt vinden. Zwart zand, dankzij de vulkanen. Het eiland Maui met als voornaamste plaats Wailuka en de andere Lahaina, dat was de vroegere hoofdstad van het koninkrijk, althans tot 1845. Toen werd het Honolulu. Elke winter trekken langs dit mooie eiland de bultrugwalvissen en die zijn dan van zeer nabij te zien.

 

Ook kleine koninkrijkjes hadden zo hun sores. In 1790 was er een kleine oorlog gaande en de berg Iao Needle (ongeveer 750 meter hoog), 5 kilometer ten zuiden van Wailuka, was een plaats waar bloedige gevechten hebben plaatsgevonden. Echt een aanrader is de slapende vulkaan Haleakala, ruim 3000 meter hoog en u kunt Honolulu zien liggen vanaf de top en vlak bij de top vindt u een Amerikaans wetenschappelijk ruimtevaartcentrum. Men beweert dat men van daaruit het beste zicht heeft op het heelal!

 

 

 

Pearl Harbour

 

 

Op naar Kauai. Lihue is de hoofdstad, nou stad, beter: dorpje. Dit eiland vangt de meeste regen en is geheel groen. Ook ligt er de plaats Princeville, veel Hollywood jongens en meisjes kunt u daar tegenkomen, niet om te luieren maar om te ‘draaien’ (werken). Dit vrij woeste eiland met hoge bergen en prachtige watervallen doet echt denken aan de ‘paradijselijke’ beelden die je soms in films ziet en die op deze plaats dan ook in het echt aanschouwd kunnen worden. Dan heb je nog Molokai, de vroegere melaatsenkolonie. Dit moet heel triest zijn geweest. Op de stranden liggen nog oude scheepswrakken waar de melaatsen mee aangevoerd werden. De Belgische pater Damiaan die zich bekommerde om deze verschoppelingen wordt nog steeds als een ware held geëerd. Nu probeert men het eiland met hotels vol te bouwen en het wordt steeds moeilijker nog iets terug te vinden van de gruwelijkheden, die zich hier hebben afgespeeld. Ondanks deze ‘paradijselijke’ omgeving.

 

 

 

Mauna Kea

 

 

Als laatste eiland dat het vermelden waard is nemen we Lanai, de zomerresidentie van de vroegere koning. De beroemde Firma Dole heeft hier zijn ananasplantages en de meerderheid van de bevolking op dit eiland zijn afstammelingen van de Filippijnse arbeiders, die hier in het begin van de vorige eeuw naar toe gehaald zijn om te werken op de plantages. Toerisme is hier amper te vinden. Alle eilanden kunt u in een dag doen! Behalve het hoofdeiland Hawaii. Dat vraagt zeker meer tijd. De bevolking van Hawaii is een echte mengelmoes van rassen en culturen. Blanken 34%, Chinezen 6%, Filippijnen 15%, Japanners 22%, Melanesiërs 0,5%, Polynesiërs 2% en een heleboel ‘gelukzoekers en dwazen’ van over de hele wereld hebben zich hier gevestigd. Van de oorspronkelijke bevolking zijn dus hoegenaamd geen mensen meer over: 2%! en 20% is van gemengd bloed. Ik heb slechts één reis gemaakt in dit deel van de wereld en toch is het me tegengevallen. Neen, niet de natuur, of de zee, de bergen, de vissen, de grote golven enz. Die voldeden méér dan aan mijn verwachtingen. Maar een dergelijk ‘aardsparadijs’ dat dan wordt verziekt door McDonalds, Coca Cola en alle andere uitingen van Amerikaanse beschaving. Sorry, ondanks dat ik gek ben op hamburgers, maar dan heb je het even niet meer.

 

 

 

Pater Damiaan (1840-1889)

 

 

 

 

Molokai

 

 

Nog even een stukje geschiedenis. Een oude naam voor Hawaii zijn de Sandwich-Eilanden. In 1900 waren er nog ruim 155.000 oorspronkelijke bewoners. Zij stonden bekend als een van de zachtaardigste mensenrassen ter wereld. Hun geschiedenis gaat erg ver terug. In 1527 werd Hawaii ontdekt door gestrande Spanjaarden, later opnieuw in 1555 en pas in 1778 gaf de befaamde kapitein Cook de eilanden de naam: Sandwich-Eilanden, naar zijn beschermer Graaf John Sandwich. Ook is er nog sprake geweest van zelfs drie verschillende koninkrijken, die pas in 1795 werden verenigd en dan is er ook nog sprake geweest van een onafhankelijke republiek Hawaii (1893) totdat de Amerikanen het ‘overnamen.’ De eerlijkheid gebiedt me wel te vermelden dat de laatste koningin van Hawaii in 1903 een schadevergoeding ontving van ruim (omgerekend) een miljoen (guldens). Wat je toch met geld niet allemaal kunt en kon doen!

 

 

Silvia Videler.

 

Oktober 2006

 

Home

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN