Een kleine ode aan

de ondernemers van Breda

 

 

Onlangs heb ik weer eens genoten van een korte zwerftocht in mijn oude en o zo vertrouwd voorkomende stad. Ik denk dat elk mens dat heeft. Zoekende en kijkende naar herkenningspunten, aanknopingspunten, herinneringen van weleer. Ik ben in deze niet veel anders. Ik woon nu al meer dan 20 jaar in dezelfde stad en ik weet daar winkelstraten waar er haast niet een zaak, winkel of bedrijf meer is gevestigd van de tijd dat ik in deze plaats kwam wonen. Maar Breda heb ik inmiddels al veertig jaar achter mij gelaten en wat blijkt, in Breda zijn er nog vele, zeer velen bedrijven die er nog steeds zijn, maar die er veertig jaar geleden ook al waren.

 

Dat zegt veel van een stad, van de mensen en van de sfeer én de mentaliteit. Het zegt wat over de standvastigheid, het doorzettingsvermogen, de kansen, de inzet en de trouw van de klanten. Dan moet ik bijvoorbeeld denken aan diverse horecabedrijven. Met name horecabedrijven veranderen net zo makkelijk van naam en eigenaar als de euromunt in mijn portemonnee. Maar wat is het dan prettig als oud-Bredase in de stad rond te lopen en bijvoorbeeld het cafetaria van Piet Schraven aan de Nieuwe Haagdijk nog in volle glorie te zien en wat bleek? De frietjes en kroketten zijn nog steeds van dezelfde prima kwaliteit.

 

Ook Fer Verstrepen met zijn Friture d’Anvers op de hoek van de Haagweg en de Oranjeboomstraat. Niet weg te branden. Schuin er tegenover: Het Hollandsch Koffiehuis, inmiddels wel van eigenaar veranderd, maar van binnen is de binnenhuisarchitect toch van een koude kermis thuisgekomen. Hij heeft er in elk geval niks verdiend. Datzelfde geldt voor het alleraardigste kroegje aan de hoek van de Haagdijk en de Nieuwe Huizen. Het is alleen iets bruiner geworden. Slagerij Kouwenberg, weliswaar niet meer gevestigd aan de Vincent van Goghstraat maar nog wel aan de Nieuwe Haagdijk en het ziet er even fris en goed uit als vroeger bij de ‘oude’ Kouwenberg. Maar even terug naar de Horeca. Wat te denken van het Bredase fenomeen de Franciskaner op de Grote Markt? Niet noemenswaardig veranderd. De sfeer is er nog als vanouds. Zeker mag dat ook gezegd worden van café-restaurant Het Voske op de Grote Markt. Zowel qua sfeer als kwaliteit heeft het in de loop der jaren niets ingeboet.

 

Op diezelfde Markt is er nog steeds boekhandel van Turnhout, die zich toch ondanks grote concurrentie nog niet heeft laten verjagen. In de Veemarktstraat vond ik verlichtingszaak Frans Verheijen nog steeds op dezelfde plek. Wel erg gemoderniseerd, maar toch nog herkenbaar. Zelfs op de Havermarkt was tot mijn grote verbazing de Suikerkist nog te vinden. Ik hoop dat ze mijn laatste bonnetje van bijvoorbeeld 1967 niet meer bewaard hebben! Want met rente zou dat nu toch een aardig duur pilske geworden zijn. Dan het totaal niet veranderde café van Boerke Verschuren op de Ginnekenmarkt. Het was alsof ik nooit was weggeweest. Alles, letterlijk alles was nog zoals het toen was. Ook in Princenhage bij café-restaurant Het Roode Hert was het een prettig en aangenaam én herkenbaar weerzien.

 

Toen ik over de aloude Haagdijk liep zag ik tot mijn stomme verbazing de hoedenzaak van J. Bergè nog in vol bedrijf. Terwijl mijn inmiddels al lang overleden vader  weleens foeterde nergens meer een fatsoenlijke hoed te kunnen kopen, om op zijn toen inmiddels kompleet ‘kale knar’ te zetten. Hij had het eens moeten weten! Zeker mogen we Hotel van Ham aan het Van Coothplein niet vergeten. Mijn laatste keer in Breda heb ik er zelfs gelogeerd. Ik zou er heel wat op willen verwedden dat de smyrna tafelkleedjes nog dezelfde zijn, als waar ik als tiener slagroom op gemorst heb. De hotelkamers waren eveneens nog anno 1967, maar daarom niet minder slecht.

 

Zelfs de postzegelhandel in de Passage was er nog en ook bekende namen zoals Relik van Hooft, Presburg schoenen in de binnenstad en de friettent van Christ aan de Keizerstraat. In de Oranjeboomstraat bleek zelfs garage Oveka de tand des tijds goed te hebben doorstaan en juwelier Pertijs aan de Weerijssingel had weliswaar weer een huis aan zijn imperium toegevoegd maar… ze waren er nog! En hoe! Likkebaardend heb ik de etalage staan te bekijken. Gelukkig voor mijn card, het was ná sluitingstijd.

 

Tientallen zaken ontbreken nog in deze rij, maar wellicht vernoem ik die naar aanleiding van een volgende nostalgische strooptocht. Al met al was ik zeer aangenaam en blij verrast door de vasthoudendheid en vastberadenheid van zovele Bredase ondernemers. Toch een teken dat het goed toeven is in de parel van het zuiden.

 

 

Silvia Videler.

 

Juni 2007

 

Home

 

stats count

 

 

 

 

 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN