Wie, of welke Bredanaars weten

antwoord op deze prangende vraag?

 

 

In een tijdperk van sterk achteruitlopend kerkbezoek, ook wel ontkerkelijking genoemd, zien we het verschijnsel, zoals ook in onze buurt is gebeurd, dat kerken gesloopt worden, verkocht worden of voor andere doeleinden gebruikt gaan worden. We hebben dat gezien in de Oranjeboomstraat, maar ook aan de Haagweg is de kerk geen kerk meer. Legio voorbeelden zijn er ten over: het begon al met de kerk in de Ginnekenstraat, tientallen jaren geleden, ook de zogenaamde Bredase kathedraal aan de Haven is niet meer.

 

De kerk aan de Etnastraat/Tramsingel: verdwenen en gesloopt.

De kerk aan de Oranjesingel, hoek Terheijdenseweg: verdwenen en gesloopt.

De kerk aan het Pastoor Pottersplein (Belcrum): verdwenen en gesloopt.

De kerk aan de Markendaalseweg: verdwenen en gesloopt.

De kerk aan de Fatimastraat (Blauwe kei): nu een andere bestemming.

Bovendien is deze lijst geenszins compleet! Verre van dat.

 

Bij toeval kwam ik in wat heel oude papieren iets tegen van mijn opa. De kerk in de Oranjeboomstraat moest nog gebouwd worden en natuurlijk werd er onder de parochianen in wording druk gecollecteerd en op alle mogelijke manieren werd er geprobeerd, om aan de benodigde fondsen te komen, voor de bouw van de toen nieuwe kerk. In sommige gevallen was de zogenaamde bouwpastoor nou niet bepaald arm te noemen, zoals het geval was bij de beroemde en eminente zoon van dé Bredase brouwersfamilie Smits. Pastoor A. Smits van de Sint Annaparochie bracht dan ook zelf de nodige gelden mee.

 

Zelfs ben ik op documenten ‘gestoten’ waaruit blijkt dat men ‘bouwstenen’ kon kopen. Zodoende kon men min of meer letterlijk zeggen dat men er zijn ‘steentje’ of ‘steentjes’ of een heleboel ‘stenen’ aan had bijgedragen.

 

Op zich allemaal best begrijpelijk en zelfs zeer goed in te denken in het tijdsbeeld van toen.

 

Maar nu: … en dit geldt overigens niet alleen voor de Rooms-katholieke kerken, maar in principe voor alle kerken en kerkgebouwen. Nu, wij als kinderen en kleinkinderen en achterkleinkinderen van al die mensen die hun steentje (of stenen) hebben bijgedragen, worden geconfronteerd met een overblijfsel van wat toch min of meer gemeenschappelijk eigendom is en was én dat zomaar ineens verdwijnt of al verdwenen is.

 

Nu weet ik wel dat die gebouwen an sich niet zo bijster veel commerciële waarde hebben, maar wat dacht u van de vele duizenden vierkante meters grond? Grond wat zich vaak op een A-locatie bevindt of bevond. Die grond is of wordt verkocht. Dat is een vaststaand feit! Kent u de huidige grondprijs in onze contreien? Je schrikt je toch rot! Enig idee hoeveel vierkante meter een gemiddelde kerk meet of mat mét bijgebouwen en vaak een forse tuin erbij?

 

Mijn simpele en eerlijke vraag is dan: “Waar gaat dat ‘uit de mond’ gespaarde geld van al die (overgroot) opa’s en oma’s dan naartoe?” “Naar het bisdom,” zult u zeggen? “O!” Gaat die er dan nieuwe kerken van of mee bouwen? “Nee, dus.” Ze slopen meer dan dat ze bouwen. Graag zou ik daar eens verantwoording van willen zien. Dat lijkt mij niet meer dan reëel, rechtvaardig en fatsoenlijk. Of gaan die gelden ergens anders heen? Ik weet het niet. U wel? Laat het dan eens weten. Want het gaat niet om olienootjes (peanuts), maar om vele miljoenen keiharde eurootjes.

 

 

 

Silvia Videler.

 

September 2006

 

Home

 

stats count

 

 

 

 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN