Een duivels dilemma,

maar het gaat ten koste van onze vrijheid.

 

 

Wij, vrijdenkende en levende Nederlanders - al of niet van ‘Dietsen bloed’ - worden steeds meer geconfronteerd met inperkingen van onze vrijheid. Vrijheid van denken, van doen en handelen, van gaan en staan, dreigen steeds meer teloor te gaan.

De controle op ons functioneren, gebeurt al tot in de kleinste details. Zowel ons welzijn, veel van onze gesprekken, onze telecommunicatie tot en met het televisieprogramma waar u naar kijkt. Ja, zelfs het merk koffie of frisdrank dat uw voorkeur heeft en vaak ook nog tot en met het aantal drankjes dat u thuis drinkt en zeker wat u elders consumeert. Op de weg wordt u door alle mogelijke elektronica goed gevolgd als u van A naar B rijdt. Zowel het aantal gereden kilometers, natuurlijk of u te hard reed of niet en het tijdstip waarop u besloot van A naar B te rijden. Uw gezondheidstoestand, uw kwalen, uw verslavingen, uw voorkeuren, uw eigenaardigheden en aardigheden. Alles, letterlijk alles probeert men vast te leggen. Tot zelfs uw koopgedrag als u bijvoorbeeld uw vakantiegeld heeft ontvangen, of een ander extraatje. Nu lezen we weer in de media dat een derde van de bevolking nóg meer blauw op straat wil hebben. Lees: in wezen nóg meer controle en nóg meer bonnen (bekeuringen). Want ook die ‘blauwe rakkers’ dienen weer hun voorgeschreven quota’s te halen.

 

Onze regeringen duwen u deze overheidscontroles ‘door de strot’ in het kader van de veiligheid. Hoorde je vroeger nooit ofte nimmer iets over de binnenlandse veiligheidsdienst. Aan de dag van vandaag halen ze welhaast wekelijks het nieuws onder hun nieuwe naam: A.I.V.D. Onze veiligheid is wel zó belangrijk en dan volgen er gelijk een aantal plaatsnamen waarmee gerefereerd wordt naar de aldaar plaatsgevonden aanslagen. U kent het rijtje vast wel: New York (9/11), Madrid en Londen. Feit is dat bijvoorbeeld in Londen geen islamitische terroristen aan het werk geweest zijn. Van Madrid is men zelfs ook niet zeker en de twijfels of twee vliegtuigen alleen in staat zijn geweest de torens van het voormalige World Trade Center in New York te laten imploderen is hoogst en hoogst twijfelachtig.

 

Neem ik het op voor de islam? Dat zij verre van mij. De islam is voor mij een wrede, niet van deze tijd zijnde ideologie die verkocht wordt onder de naam van religie. En voorzover het een religie is, dan is het een zeer veeleisende religie die maar op een doel uit is en dat is een wereldkalifaat of wel een islamitische wereldregering met een dito wet, de sharia. Met alles wat in mij is, verzet ik mij tegen deze vrijheidsbeperkende ideologie.

 

Aan de andere kant wordt deze ideologie misbruikt door machthebbers, die mijns inziens een steeds ‘bruinere kleur’ gaan vertonen. Dan toch wel tendensen ontwikkelen, die duidelijk in die richting doen gaan denken. Om ons te vrijwaren en te beschermen tegen terroristische aanvallen en dergelijke, worden ons wetten door de strot geduwd die niets maar dan ook helemaal niets meer met enige vorm van democratie te maken hebben. Het begon al met de Pikmeerarresten en later de Actio Popularis, die ambtenaren en machthebbers (bestuurders) een vrijwel onbeperkte macht geven.

 

De overheden zeggen het niet met zoveel woorden, maar in feite komt de keuze hierop neer: terrorisme en de macht aan de islam, of: zeer ver doorgevoerde staatscontrole. Nou heb ik aan beiden keuzes de pest en velen met mij, hoop ik toch! Maar het plan van de westerse regeringen is geniaal: volg ons en luister naar ons, anders bent u uw leven niet meer zeker. Kernwoord: ANGST. En met angst onder de bevolking valt ‘prettig’ te regeren, althans voor hen die regeren, niet voor hen die geregeerd worden. Alles wijst erop dat men dankbaar gebruik maakt van de ons wezensvreemde islam, die ze overigens zelf hebben geïmporteerd en nog steeds meer importeren.

 

De asielaanvragen zijn dan wel tijdelijk een beetje teruggelopen, maar ook dat is slechts een momentopname. In de jaren vijftig van de vorige eeuw heeft met name Generaal de Gaulle zich al sterk gemaakt voor een Euro-Arabische unie. Dat deze gedachte is gevoed vanuit een denken, wat streeft naar ultieme wereldcontrole staat voor mij buiten kijf. En als we de ontwikkelingen van een verenigd Europa op de voet volgen en ook de aspiraties bezien van de Noord-Afrikaanse landen, evenals met wat er nu gaande is in het Midden-Oosten, dan hoef je mijns inziens geen politicoloog te zijn noch profeet te wezen om te raden waar het op uitdraait. Blijft de vraag: tot hoever “pikt” het volk dit?

 

 

Silvia Videler.

 

10 oktober 2007

 

Home

 

stats count

 

 

 

 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN