Langzaam maar zeker bekruipt mij

een steeds grotere angst.

 

 

 

Altijd heb ik gedacht in een vrij en democratisch land te leven. Een land waar je kon zeggen en denken wat je wilde. Natuurlijk met bepaalde regels en wetten. Ik had en heb dan ook geen enkele neiging te gaan moorden, roven of wat dan ook. Bovendien ben ik geenszins een pleitbezorgster voor wetteloosheid en anarchie. Ik voelde me altijd erg vrij in dit land, zeker als je het afzette tegen veel andere landen, met name die in het vroegere Oost Europa en ook elders op de wereld.

 

Met een achtergrond, van een studie theologie, waarbij ik in de praktijk nogal eens aanliep tegen diep dramatische gevallen van mensen, die zich hadden laten inpalmen door sektes en semi-religieuze organisaties, zie ik nu weer deze gevaren opdoemen, maar dan op een heel andere schaal. Toen werd ik van nabij geconfronteerd in individuele gevallen, van hoe deze mensen vrijwillig hun vrijheid hadden ingeleverd, aan de voorganger of de goeroe en gevormd werden tot een ‘speelbal’ van de ideeën en gedachtekronkels van die desbetreffende leiders. Heel erg triest, soms zag ik voor mijn ogen hoe dat gezinnen en families verscheurd werden, door de opgelegde wetten en regels van die lieden, die dan zogenaamd het beste met hun ‘schaapjes’ voorhadden en ook met hun centjes!

 

Met deze achtergrond en ervaring indachtig, zie ik nu iets ‘spelen’ op een veel en veel grotere schaal en wel zeker zó geraffineerd, maar toch zó herkenbaar voor mij, dat de angst me bekruipt dat we er allemaal slachtoffer van gaan worden. Met andere woorden dat het onze individuele vrijheid kan gaan kosten. Mijns inziens ons hoogste goed en waardevolste bezit, op gezondheid na wellicht.

 

Alleen de goeroe of sekteleider is nu niet aan te wijzen, het is dan ook niet religieus, althans niet direct. Het is de overheid, die mij tot deze gevoelens van beklemming brengt. Een vies woord als betutteling is vele malen opgedoken, als reactie op het nieuwe regeerakkoord. Ik vrees dat het niet helemaal onterecht is.

 

De bemoeizucht van de overheid gaat dan ook wel erg ver en wordt al gaandeweg steeds meer en meer verruimd. Denk bijvoorbeeld aan de bemoeizucht die zij ten toon spreiden ten aanzien van ons voedselgebruik. Het zogenaamde gezond eten wordt een ‘heilige must’ en het heeft verstrekkende gevolgen. Zeker ten aanzien van verzekeringen en uitkeringen en alles wat daaraan gerelateerd kan worden. Nog is het niet zover, maar straks bepaalt ‘vadertje staat’ wat u wel en niet mag eten of in welke hoeveelheid. Het algemene rookverbod schiet mijns inziens het doel ook meer dan voorbij. Ja, met grote koppen lees je in de krant, dat meer dan 60 procent voor een algeheel rookverbod is in de horeca. Maar vergeten wordt erbij te vertellen, dat meer dan 50 procent van de bevolking én dus óók de ondervraagden, nimmer een voet binnenzetten bij diezelfde horeca. Die meerderheid die zelden of nooit ook maar iets van doen heeft met de horeca, gaat dan bepalen hoe de horeca moet worden geleid en geregeld. Laat er gewoon een goede regeling komen voor niet-rokers en voor rokers. Dat is pas vrijheid en democratie! Maar de regering kiest liever voor dwang van bovenaf.

 

Neem de extreme en drastische verhoging van het aantal bekeuringen. Vorig jaar wederom een miljoen bekeuringen meer dan het jaar ervoor! Ha, zult u zeggen, zoveel boeven meer gepakt. Nee, dan moet ik u teleurstellen. Het waren in overgrote mate slechts overtreders zoals u en ik, die tot maximaal 10 kilometer te hard hadden gereden en dat niet in woonwijken met spelende kindertjes. Het wordt de gewone bestuurder van een voertuig dan ook wel erg moeilijk gemaakt. Deze zal steeds meer en meer zijn aandacht gaan verdelen tussen de kilometerteller en datgene waar men werkelijk de volle aandacht aan zou moeten kunnen schenken: de weg waarop gereden wordt, met alle gevaren en ‘valkuilen’ die er toch zijn. Helaas met die anders onvermijdelijke acceptgirokaart indachtig van de overheid - Centraal Justitieel Incassobureau te Leeuwarden - zal men steeds meer en meer aandacht gaan geven aan de kilometerteller, met alle gevolgen van dien. Hoe wet en wetshandhaving door kunnen slaan!

 

Met name de premier, de heer Balkenende, heeft al jaren zijn mond vol over normen en waarden, aanvankelijk leek het nog enigszins ludiek en toegegeven helemaal ongelijk had hij niet, want onze maatschappij werd en wordt er niet aangenamer op. De ‘botteriken’ dienen tot op zekere hoogte dan ook een halt te worden toegeroepen. Maar het aantal regels, welke worden gemaakt en ons worden opgelegd en die haaks staan op onze persoonlijke en individuele vrijheid van keuze, worden almaar meer en meer.

Dan denk ik aan de verboden tabaksreclame, de verboden reclame voor drank via de televisie of radio vóór 21.00 uur. De extra bedenktijd die een zwangere vrouw wordt opgelegd, alvorens ze de definitieve beslissing maakt tot abortus. Dit even los van hoe men ook over het onderwerp abortus denkt. Het feit dat we onszelf al sinds een paar jaar moeten kunnen identificeren, zodra we onze neuzen buiten het hekje steken van ons voortuintje. Met deze maatregel is overigens bij mijn weten nog geen terrorist extra gevonden en opgepakt, wel heeft het de schatkist al de nodige miljoenen euro’s opgeleverd, van veelal eerzame maar o zo vergeetachtige burgers.

 

Koopzondagen worden teruggedraaid en ouders moeten straks eerst een cursus gaan volgen, alvorens ze kinderen mogen krijgen. Hier gaat men mijns inziens duidelijk een grens over, hoeveel voordelen er ook te bedenken zijn om kinderen een goed leven te willen garanderen.

 

Wat te denken van onze bedreigde privacy. Denk maar eens aan alle en alom aanwezige afluisterapparatuur en niet te vergeten de GSM-etjes, die elk moment van de dag verraden waar we ons bevinden. De verantwoording die we moeten afleggen waar, hoe en wanneer we gereden hebben met onze auto. Onze e-mails die kunnen én worden bekeken. Kortom, we zijn elk moment van de dag te traceren en het ziet er naar uit dat deze regering hier nog meer ‘schepjes’ bovenop gaat doen. Niet dat iedereen nu al wordt gecontroleerd en afgeluisterd. Ik heb begrepen dat politie en justitie aardig wat moeite moeten doen en met gedegen argumenten aan moeten komen, alvorens men toestemming krijgt om af te gaan luisteren. Maar de mogelijkheden zijn er! Er hoeft maar een wetje of een paar wetjes veranderd te worden en we zijn daar waar ik zo bang voor ben.

 

Dan een minister van Jeugd en Gezin. Welke invloed en controle gaat dié uitoefenen, op het dagelijkse leven van een echtpaar of van een gezin? Had men zoiets ook niet in de vroegere Sovjet-Unie en haar satellietstaten? Ik meen me te herinneren van wél! Ik ken zelfs het oude adres waar het ministerie was gevestigd in Moskou! De overheid gaat straks helemaal bepalen wat wij eten, hoe wij eten, hoeveel wij eten of wij roken of niet, of wij drinken of niet en hoeveel, met wie wij (mogen) communiceren, wat we tot ons nemen qua informatie. Want elke site die u bezoekt op internet, is dankzij uw persoonlijk gerelateerd nummer aan en van uw P.C. mooi vastgelegd! Waarvan akte! Straks met de kilometerheffing en de manier waarop dat wordt gecontroleerd, kan men nog meer uw gangen nagaan en volgen.

 

Kort samengevat, ben ik geneigd te stellen dat de staat, de steeds meer allesoverheersende staat, de haast weggevallen rol van de kerken, misschien onbewust, gaat overnemen. Kerken die eeuwenlang vergeefs en vanuit een faliekant verkeerd theologisch denken, geprobeerd hebben het beloofde Koninkrijk hier op aarde te vestigen. Terwijl dat nimmer hun taak was en is. Maar het beeld van deze nieuwe regering, de premier en de beide vice-premiers voorop, alle drie stammend uit de gereformeerde hoek en juist die ‘hoek’ was en is altijd erg gebrand, om iedereen zo te leiden en te controleren, dat de weg geplaveid kon en kan worden naar hun uiteindelijke doel. Wellicht beseft men het amper, maar het zit ingebakken in hun structuur van denken. Je zou haast zeggen: ze kunnen niet anders. Ook al zijn ze soms met een socialistisch en ‘seculier sausje’ overdekt. Betutteling klinkt nog acceptabel, maar doorgevoerde betutteling leidt wel tot erger. Het gaat in ieder geval gepaard met een verlies aan persoonlijke vrijheid en dan komt er een ander gevaar om de hoek kijken: dictatuur en of die dictatuur nou de ene of de andere kleur heeft, de smaak, of liever gezegd, de wansmaak en de bitterheid van dictatuur is en blijft hetzelfde.

 

Het inleveren van uw en mijn persoonlijke vrijheid. Dat is inleveren van uw en mijn mens zijn.

 

Silvia Videler.

 

Maart  2007

 

Home

 

stats count