Gezinsdrama in Hengelo (Gld.) en…

Man met twee kleine kinderen springen

voor de trein bij Haarlem.

 

 

 

Twee mededelingen, twee berichten, die ons bereikten via de media. Meestal halen dergelijke berichten de media niet. De overheid doet er alles, werkelijk alles aan om dit soort ernstige zaken uit de pers te houden. Maar gelukkig kan de overheid nog niet voor God spelen, zodat ze alles in hun ‘klauwen’ weten te houden. Nog niet zolang geleden was ik in mijn woonplaats haast getuige van een tweetal zelfmoorden, dat wil zeggen: ik zag de gevolgen van een tweetal dodelijke sprongen van grote hoogte. Ook in deze gevallen betrof het redelijk jonge én gezonde mensen. Gezond in ieder geval naar lijf en leden. Hun psychische toestand liet zich raden. Van één geval had ik weet. Torenhoge schulden. Nou ja, torenhoog. Alles is relatief, voor de één is een schuld van pak ‘m beet 20.000 euro onoverkomelijk en een ander zal er z’n schouders over ophalen en overgaan tot de orde van de dag. Die mevrouw die ik kende pleegde echter zelfmoord, omdat ze geen uitweg meer zag.

 

Nou moeten we niet meteen de schuld elders gaan zoeken. In veel van dit soort gevallen zijn de betrokkenen zelf ook terdege (mede-) schuldig aan de ontstane situatie. Alhoewel ook maar weer ten dele! Als men weet hoe mensen, die een of meerdere schulden hebben, eerst worden ‘gemangeld’ door allerlei gedeponeerde voorwaarden, die overigens wettig zijn vastgelegd door leveranciers bij Kamer van Koophandels of Arrondissementsrechtbanken, plus daarboven opgerekend de niet mis te verstane verhogingen die de veelal niet erkende, noch branche-aangesloten incassobureau’s, boven op het schuldbedrag plaatsen, alvorens het terecht komt bij een deurwaarder. Bovendien dan zijn we er nog niet in veel gevallen.

 

Zo’n deurwaarder gaat eerst heel slim, sluw en uitgekookt het ook nog eens proberen als zijnde een incassobureau. Want dat is hij de “jure” namelijk ook. Dus zonder officiële ‘deurwaarderspet.’ Maar weet de gemiddelde consument veel. Pas als hij daar weer de nodige opcenten heeft bijgeschreven en nog niet heeft geïncasseerd, ja dan, dan pas gaat hij naar de rechter om een bevel tot betaling te halen. De kapitalen die hiermee gemoeid zijn, die zijn soms hemelschreiend. Kunt u het nog volgen?

Eerst het basisbedrag van de niet betaalde dienst of geleverde goederen. Plus de onkosten die de leverancier mag berekenen, vanwege zijn gedeponeerde voorwaarden. Dan de provisie plus kosten van het reguliere incassobureau. Dan de provisie plus kosten van de deurwaarder, die werkt als zijnde een incassobureau. Dan de gerechtelijke kosten. Plus het loon van de deurwaarder die daarná als functionaris, zijnde de deurwaarder, optreedt. Ik weet van gevallen waardoor de oorspronkelijke hoofdsom niet met vele procenten is verhoogd, maar zelfs vele, zeer vele malen over de kop is gegaan. Als mensen deze gang van zaken niet kennen, deze wijsheid niet hebben en al of niet door eigen schuld sommige rekeningen niet kúnnen betalen en ze hebben geen vrienden of familie die hen kan helpen. Of… ze zijn niet zo, ja wat zal ik zeggen? Uitgekookt of slim genoeg om trage maar deskundige overheidshulp aan te vragen. Ja, dan kan het vrij snel en binnen een afzienbare termijn gebeurd zijn met de koopman, zoals het spreekwoord weergeeft. Dan kunnen in relatief korte tijd de zorgen dermate groot worden, of toch zo zijn, dat ze voor de betrokkenen onoverkomelijk worden, dat men kiest voor een drastische en rigoureuze oplossing, die wellicht helemaal niet nodig was geweest. Maar wiens schuld is dit dan?

 

In eerste instantie de schuldenaar zelf. Maar laten we de OVERHEID en semi-Overheid niet vergeten. Met hun boetes en maatregelen, of juist het ontbreken van maatregelen, om deze ‘aasgierenbranche’ van incasso’s en officieel gerechtelijke wegen van invordering, bedragen te laten berekenen die op zijn minst absurd zijn. De overheid zelf, die in eerste instantie verantwoordelijk is voor de waanzinnige stijging van bijvoorbeeld energiekosten en huren. Maar ook hun eigen tarieven van leges en andere zaken spelen een zeer dubieuze en laakbare rol. Een prachtig voorbeeld heeft Kees Wittenbols gegeven in zijn artikel over de kosten van paspoorten en identiteitsbewijzen.

 

De overheid claimt altijd te spreken bij dergelijke zelfmoorddrama’s van piëteit, om het een en ander niet aan de pers door te geven en diezelfde pers, volledig afhankelijk van de overheid (inzake subsidies en dergelijke) legt zich waar mogelijk ook nog eens de nodige zelfcensuur op. Maar zoals we de laatste dagen gehoord en gelezen hebben, want die zaak waar Nederlanders bij betrokken waren in Duitsland (Mönchen-Gladbach) was ook niet helemaal vrij van soortgelijke problemen, dan mogen en moeten we toch wel tot de conclusie komen, dat er iets faliekant mis is met deze maatschappij.

 

Ik hoef alleen maar de voedselbanken te vermelden. Een schandvlek voor ons als natie. Maar ze zijn dikwijls wel de enige mogelijkheid voor sommigen, om nog eens een beetje fatsoenlijk te eten. Zie hiervoor veel gedegen en goede info bij de site van de Sociale Databank Nederland.

 

Want het zijn vaak niet alleen de werkelozen en de uitkeringstrekkers, die soms zwaar in de problemen zijn gekomen. Ook werkenden en dikwijls hardwerkende middenstanders kunnen het treffen dat het een tijdje tegenzit.

 

Helaas hebben wij een premier die de mentaliteit heeft van de Verenigde Oost-Indische Compagnie “V.O.C.” en deze ook nog eens propageert. Over de schaduwkanten van dit laat middeleeuws kapitalistisch bolwerk kunt u genoeg lezen op het internet, mits u er tenminste een paar daagjes voor wilt uittrekken.

 

Ons landje wordt op dit moment van twee kanten belaagd en aangevallen. Enerzijds door de eigen overheid, die de normen en waarden wel in de mond heeft, maar ze niet ten uitvoer brengt en anderzijds door die zelfde overheid, die tekortschiet als zijnde de poortwachter en de deuren maar wijd open laat staan, zodat alles vrijelijk in en uit kan lopen. Jan Rap en z´n maat heet dat dan, of Ali en z’n geit.

 

De gevolgen lezen we dagelijks, althans voor een klein maar steeds groter wordend deel, in de krant en juist dát, namelijk dat ze dit nieuws ook al bijna niet meer kunnen tegenhouden, dát wringt vreselijk bij de regering die de deksel dadelijk niet meer op de ketel kan houden.

 

 

Silvia Videler.

 

Maart 2007

 

Home

 

stats count

 

 

 

 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN