logo (7)

 

De kunst is pompen en toch niet verzuipen

 

 

marlies koeken

 

Marlies Koeken van TamOil in Rijsbergen heeft er nog steeds lol in om haar vaste klanten zelf te bedienen.

 “Menselijk contact, dat vind ik heel belangrijk.”

 

 

 

 

garage duinoord

 

Niet alleen voor kleine tankstations in de grensstreek breken sombere tijden aan.

Ook elders in het land krijgen pomphouders het voor hun kiezen.

Zoals deze kleine zelfstandige in Den Haag.

 

 

 

Eén cent per liter.

Dat is wat een zelfstandige pompstationhouder

gemiddeld verdient aan brandstof.

 

 

Trek daar nog eens vanaf de successief stijgende kosten waar de overheid een als milieuverontreinigend te boek staand bedrijf als het zijne mee opzadelt, plus de ‘negatieve inkomsten’ met dank aan het groeiende leger tankers dat wegrijdt zonder te betalen omdat de benzine nu eenmaal ‘zo duur’ is, dan is dat op zijn zachtst gezegd geen vetpot.

 

“Vetpot? Zeg maar gerust kostenpost,” poneert Kees Vermeulen. Als eigenaar van het automobielbedrijf in Klundert dat sinds jaar en dag zijn naam draagt, doet hij het pompstation ‘erbij.’ Het is sinds drie jaar zo onbemand als het maar zijn kan en nog even of alleen een vingerafdruk regelt de financiële rompslomp. Tot het zo ver is, drukt het de kosten. En dat merkt de klant ook: Vermeulen staat bekend als het goedkoopste pompstation uit de hele regio. Een vergelijkend onderzoekje leert inderdaad dat diesel bij hem op een dag als gisteren, dindag 5 augustus, een kleine 9 cent minder per liter kostte dan bij pakweg een Shell-station in Zevenbergen, nog geen zeven kilometer verderop. Dat levert de particulier toch gauw 5 euro per tankbeurt op. Daarom weten steeds meer automobilisten van buiten Klundert hem te vinden, zegt hij. Voor de duidelijkheid: het gaat hier niet zozeer om kapitaalkrachtige particulieren als Greg Gorré uit Zevenbergen. Deze ondernemer maakt het niets uit wat hij ervoor moet dokken, áls zijn gitzwarte Lexus SC 340 cabrio maar weer even vooruit kan. “Ik woon en ik werk in Zevenbergen, ik kijk niet naar de prijs. Omrijden kost ook tijd.”

 

Vermeulen lijkt desalniettemin van de actuele malaise in pompstationland te profiteren. In Nederland verdwijnen de komende jaren tussen de vierhonderd en duizend stations als gevolg van de felle prijzenslag, is de verwachting van BOVAG Tankstations. De suggestie van profijt gaat Vermeulen echter een bruggetje te ver. “Het compenseert, laat ik het daarop houden.” Vergeleken met het jaar ervoor zijn er volgens hem ‘iets minder liters’ getankt, maar het verschil is ‘marginaal.’ Hij heeft er immers meer klanten bij gekregen. Waarom hij het pompstation er dan nog steeds bij doet, als het per saldo hoegenaamd niets oplevert? “Service, mevrouwtje, service aan de klant. Daar doe je het voor. Ik hoef er niet van te leven. Ik verkoop nieuwe auto's, daar verdien ik op.” Hij heeft wel een hard hoofd in de zakelijke toekomst van collega's die wél zo goed als geheel afhankelijk zijn van de verkoop van brandstof. “De kleine zelfstandige heeft het moeilijk, zonder meer. Over een paar jaar heeft die geen enkele toekomst meer, zeker niet in een dorp. Dan is het over en uit.” Pompstationhouders zonder een alternatieve bron van inkomsten lijken inderdaad linea recta af te steven op een faillissement. De winstmarges zijn te klein geworden, door de geselende concurrentie. Pompen of verzuipen, dat is het adagio. Velen hebben de bui blijkbaar al zien aankomen en houden hun hoofd, net als Vermeulen, boven water door er een tweede en/of derde nering bij te doen. Neem nou Kees Saarloos in Willemstad. Hij moet het echt niet hebben van zijn pompstation, maar van zijn garage en fietswinkel op de Voorstraat, met verhuur en werkplaats. Een grote inkomstenderving ziet hij op dit moment niet. “Zijn de klanten op vakantie, dan heb je de toeristen.” Maar om nou te zeggen dat hij níets merkt van de malaise, dat durft hij ook niet te beweren. “Het moet niet te gek worden.”

 

Te gek, wat is te gek? Waar ligt de grens? Marlies Koeken die samen met haar man in Rijsbergen sinds bijna tien jaar het TamOil-benzinestation exploiteert en ook nog eens met veel plezier, weet het even niet. “Je wilt concurreren, dus je gaat almaar zakken in prijs. Maar je hebt wel een bepaald bedrag betaald voor de liters die bij jou om de paar weken worden bezorgd, een dagprijs. Dus als de prijs weer gaat zakken, zoals nu, schiet je er behoorlijk bij in.” (Voor de goede orde: de basis waarop zelfstandige pompstationhouders afspraken maken met olieleveranciers, varieert enorm. Zo wordt bij Vermeulen de dagprijs van olie dagelijks verdisconteerd in de prijs aan de pomp; dit procédé verloopt volledig online, zonder tussenkomst van de ondernemer. Zelfstandigen als Koeken moeten zelf hun prijs zien te bepalen op basis van grillen van oliemaatschappijen en naburige concurrentie). Daarnaast ziet Koeken ‘in de portemonnee’ dat particulieren tegenwoordig wel drie keer nadenken voor ze in vakantietijd een vrijblijvend ritje maken naar de kust of familie in Friesland. “Ze rijden minder, bewuster.” Toch blijft het echtpaar Koeken knokken. “We gaan door. Maar het is wel een moeilijke tijd. De marges staan enorm onder druk.” Zolang de economie in Amerika niet aantrekt, blijft dat ook zo, denkt Koeken. “En als je leest dat een vat olie duurder wordt zodra er alleen maar gesuggereerd wordt dat iemand ergens een bommetje gooit, dan hou ik mijn hart vast. Het wordt voorlopig niet beter.” In die richting wijzen vrijwel alle prognoses – voor wat ze waard zijn. Koeken moet dus nog even door een diep dal. Maar ook zij en haar man hebben meerdere inkomstenbronnen: de shop en de garage. “Dat zijn onze buffers. Anders zouden we het niet redden.”

 

De shop. Dat is ook dé reddingsband van Johan en Conny Hopstaken geven ze toe. “Die loopt bij ons heel erg goed.” Het echtpaar runt sinds bijna tien jaar in Roosendaal een pompstation annex shop aan de Beethovenlaan. De zaken gaan goed en ook weer niet. Johan: “Een jaar of zo geleden hadden we een goed belegde boterham. Nu een belegde boterham. Dat is het verschil.” Maar de gezelligheid is ook wat waard. Conny: “Om een uur of acht in de ochtend komt een vast ploegie hier elke morgen een bakkie koffie doen, met een broodje erbij. Dat is gezellig, daar doen we het voor. Ja toch, Johan?”

 

 

Nog een artikel:

 

 

Pomphouders in de penarie

 

 

ulvenhout-2 020

 

 

BREDA - De felle prijzenslag tussen tankstations zorgt

de komende jaren voor een kaalslag onder pomphouders.

 

 

Daarbij verdwijnen in Nederland tussen de vierhonderd en duizend stations. Vooral kleine pompen in woonwijken en tankstations in de grensstreek met België zijn kwetsbaar, waarschuwen belangenverenigingen.

 

De kosten voor de pomphouders zijn enorm gestegen, waardoor ze minder verdienen per verkochte liter benzine, zegt Jan Bessembinders, secretaris van de BOVAG Tankstations. De BT vreest dat in 2010 vierhonderd van de ruim vierduizend stations in Nederland zijn verdwenen. “Vooral voor de kleine stations met kleine winkels ziet het er somber uit.” Ewout Klok, voorzitter van Beta, de vereniging van onafhankelijke pomphouders en zelf pomphouder, is eveneens pessimistisch gestemd. Ook hij is bang dat minstens vierhonderd tankstations over de kop gaan. Erik de Vries van Nove, de branchevereniging van oliehandelaren, voorziet op de langere termijn een sanering waarbij zelfs duizend tankstations kunnen verdwijnen.

 

De pomphouders worden volgens de belangenverenigingen geen steek wijzer van de hoge brandstofprijzen. Vooral in woonwijken is de concurrentie fel en worden flinke kortingen gegeven. Pomphouders spreken met de olieconcerns een vaste winstmarge per liter af. De kortingen die ze op de adviesprijs geven, moeten ze dus uit eigen zak betalen. Daar komt bij dat ook de kosten voor de pomphouders stijgen. De Vries: “Milieumaatregelen worden strenger en de kosten van pin- en creditcardbetalingen zijn hoog.”

 

 

 

 

Een bijdrage van Redactie: Breda-en-alles-daaromheen.

 

6 augustus 2008

 

Home

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN