Bron: http://www.bndestem.nl/regio/breda/7665243/Mooie-tijden-keren-terug-op-reunie-Backer--Rueb.ece

 

Reünie Backer & Rueb Breda

 

19860516

Backer & Rueb Breda

(Foto: Stadsarchief Breda)

 

 

Het moeten mooie tijden zijn geweest bij het oer-Bredase bedrijf aan de Speelhuislaan.

Anders ga je niet buiten in de kou in de lange rij staan om je oud-collega’s eens een keer te zien.

En zelfs in die rij was het al een feest van herkenning.

 

 

“Ben jij het écht, Jan?”

 

“Hé Bartje, hoe is ‘t jongen? Je bent geen spat veranderd.”

 

“Je ziet er goed uit, Correke.”

 

“Hé Kees, gaat ‘t goed met vrouw en kinderen?”

 

“Zie je die meid daar? Is dat nou Anneke of niet?”

 

“O, nou zie ik wie je bent.”

 

 

Eenmaal binnen en voorzien van consumptiebonnen en naamplaatje gaat het gretige geroezemoes verder in de Cordial en de Parel van het Zuiden. Honderden gesprekken tegelijk. Alleen maar lachende gezichten, schouderklopjes, bierbuikstompjes, opgestoken duimen, zwaaiende handjes, verwachtingsvolle blikken en grapjes over uitgedunde kapsels. Zie die maar eens stil te krijgen, moet Toon Siteur hebben gedacht voordat hij zijn welkomstwoord af ging steken. Het lukte hem wonderwel, maar niet de hele tijd. Er moest te veel worden ingehaald in de zaal.

 

“In 1993 ging een van de grootste bedrijven van Breda ten onder. Backer & Rueb, ons bedrijf, was een langzame dood gestorven. Nu moet ik constateren dat het nog springlevend is en in jullie herinnering voortleeft. We kenden meerdere periodes van onzekerheid, waarin verdriet de arbeidsvreugde verdrong. Gelukkig zijn velen van jullie na het gedwongen ontslag goed terechtgekomen. Dat was ook wel te verwachten, want het vakmanschap stond op een hoog niveau. Hoe komt het eigenlijk dat hier zoveel mensen bij wilden zijn. Het kan niet anders dat dit komt door de prettige sfeer, ook in moeilijke tijden. Uitzichtloze tijden en toch doorwerken. Dat schept een band, ook nu nog.”

 

De oudste inschrijfster voor de reünie, Honorée van L’ooveren (92), was er niet. Vanwege een vervelende val. Wel lag een prachtig handgeschreven briefje van haar op de balie bij binnenkomst. Zij werkte er van maart 1942 tot september 1947 en schreef: “Het was hard werken en iedereen had respect voor elkaar. Er was hartelijkheid en behulpzaamheid. Nooit heb ik iets vervelends meegemaakt. Maar ik kan er helaas niet bij zijn. Ik wens u allen een mooie middag.” En dat werd het dus. Een telefoongesprek in de hal, halverwege de bijeenkomst: “Waar blijf je nou? Ze hebben jou tot eregast benoemd. Ik heb de rode loper al uitgelegd.” www.backerenruebreunie.nl.

 

 

Lees ook:

 

http://nl.wikipedia.org/wiki/Machinefabriek_Breda

 

 

 

22 november 2010

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN