Bron: BN-DeStem

 

Tekenen of schilderen?

Ik kan het voor geen meter!

 

 

meulman

 

Liesbeth Meulman geeft schilderlessen op de zolder van haar huis in Tolberg.

 Binnenkort begint ze de cursus schilderen in vrijheid, waarbij mensen leren weer plezier te krijgen in schilderen.

 

 

ROOSENDAAL - Tekenen of schilderen? Ik kan het voor geen meter.

 

 

Het angstzweet breekt me uit als mijn dochtertje me vraagt of ik iets voor haar wil tekenen. Nijntje namaken lukt nog wel. Maar een fiets? Hoe teken je in godsnaam een fiets? Tegenwoordig vraagt mijn kind niks meer aan me. Zie je wel, denk ik dan. Maar dat is het niet, ze doet alles zelf. Hups, tekenpapier en stiften op tafel en alles wat ze bedenkt, vloeit achteloos uit haar vingers. Een huis met muizen die een feestje vieren op zolder, een moeder achter een kinderwagen met daarin een lachende baby, schommels en een glijbaan waar kinderen van af roetjsen. Hoe doet ze dat? Ik kan de mooiste plaatjes bedenken in mijn hoofd, maar op papier wordt het nooit meer dan een slap aftreksel. Dus haak ik af.

 

Heel veel mensen raken geblokkeerd, zelfs gefrustreerd. “Dat komt doordat de stemmetjes in hun hoofd zeggen dat wat ze maken niet goed genoeg is,” zegt Liesbeth Meulman. Meulman, die de kunstacademie volgde in Kampen en nu bijna acht jaar in Roosendaal woont, wil dat mensen weer het plezier terugvinden in het schilderen. “Wij mensen leren vooral te oordelen, we worden zo opgevoed. Dit is goed, dat is fout. Dit is mooi en dat is lelijk. Zodra je stopt met oordelen en alle ideeën loslaat over hoe het zou moeten zijn, vind je de vrijheid in schilderen terug.”

 

Schilderen in vrijheid, zo heet de cursus die Meulman vanaf 10 maart geeft, acht dinsdagavonden achter elkaar. Op 3 maart is er een proefles. “Ik ga het niet hebben over termen als perspectief en compositie, maar over wat je voelt en ervaart. Wat schilderen met je doet. Het gaat dus niet zozeer om het product, maar over het proces dat je doormaakt. Dat je echt maakt wat je wilt maken en dat ook accepteert. Want iedereen die een kwast kan vasthouden, kan schilderen,” zegt Meulman, die al aan twee groepen lesgeeft op de zolder van haar huis in Tolberg. Maar dat zijn ‘normale’ groepen, die niet honderd procent vanuit hun intuïtie schilderen. Hoe dat eigenlijk gaat, schilderen in vrijheid, waarbij ‘alle remmen losgaan?’ Meulman geeft me een proefles. Ik sta niet echt te trappelen, maar ik moet door die angst heen.

 

Je moet bij Meulman eerst een warming-up doen, om in de stemming te komen. Het gaat om ‘losmaak-oefeningen’ op (klassieke) muziek, via de ademhaling of door als basistekenbeweging cirkels te maken. Dat gaan Meulman en ik doen, met acrylverf. Ik gluur stiekem naar haar cirkels. Die zijn natuurlijk veel mooier dan die van mij. “Alles wat de buurvrouw doet is altijd mooier,” stelt ze me gerust. Na de warming-up gaan we echt aan de slag. Ik mag doen wat ik wil. Maar wat ik heb geschilderd vind ik helemaal niet mooi. “Help, dit wil ik niet,” piept een stem in mijn hoofd. “Blijf in je proces,” helpt Meulman mij. “Dit is toch wat zich aandient bij jou.” Ik ga verder en zie, het lukt! Ik moet alleen niet naar achteren stappen, om mijn werk te beoordelen. “Beter is even je ogen dicht te doen. Het kan nog alle kanten op,” adviseert Meulman. Ze heeft gelijk, ik schilder, heb contact met de kwast. En wat ook leuk is: deze les is niet zweverig, allerminst, het is allemaal heel concreet. Ik schilder! Cursus schilderen in vrijheid van Liesbeth Meulman. Proefles à vijftien euro op dinsdag 3 maart van 20.00 tot 22.30 uur. Acht lessen kosten 110 euro inclusief materiaal. Aanmelden via telefoon: 0165 396 396 of 06 3894 2412.

 

 

 

 

12 februari 2009

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN