logo (7)

 

Toerist in eigen stad

 

 

bootje

 

Een van de bootjes van de singelrondvaart De Nieuwe Mark draait in de richting van de Haven.

“Dit is hét Kodakmoment,” zegt kapitein/gids Toon.

 

 

Langs de Chassésingel staat het smalste huisje van Breda.

Twee meter en tien centimeter breed meet het voormalige pakhuis.

 

Het is zo klein dat de advocaten die er nu zijn gehuistvest

altijd het licht aan hebben, omdat er niet genoeg lichtinval is.

 

 

Kijk, dat wist ik nog niet. En dat is het leuke van een tochtje over de singels van Breda: je pikt weer eens iets op. Gids annex kapitein Toon legt het allemaal uit, nadat hij de pruttelende tweetactbuitenboordmotor van het rondvaartbootje Anna van Solms even op een lager toerental heeft gezet. Toon is een echte Bredanaar, dat hoor je meteen aan zijn vette accent. In het hoogseizoen - en dat is het nu - draait hij zijn verhaal soms zes of zeven keer op een dag af. De bootjes van singelrondvaart De Nieuwe Mark zijn intussen erg populair geworden. De lage kade staat regelmatig vol met klanten. Toons passagiers horen zijn uitleg geboeid aan. Over de vuurtoren van Aldo Rossi die in de Academiesingel staat, maar eigenlijk bedoeld was voor het Wilhelminapark, over de plaats waar het turfschip van Adriaan van Bergen het kasteel is binnengevaren, over ‘de luien oek’ bij het voormalige Ignatius Ziekenhuis en Koepelgevangenis en over de boothuisjes van de KMA die zijn ontworpen door de Amerikaan Dudok van Heel. Dudok van Heel een Amerikaan? Volgens mij was hij een oud-KMA-docent die zijn vereniging in 1918 aan haar eerste twee raceboten, een goedkeuring ‘bij koninklijk besluit’ en een lidmaatschap van de Nederlandse Roeibond heeft geholpen.

 

Ook heeft kapitein Toon het over de Bredase architect Paul Grosfeld, terwijl hij ongetwijfeld Pascal bedoelt en meldt hij zijn publiek dat de Kwatta vroeger vooral erg bekend was van de ‘Koetjesreep.’ Ach, voor een wetenschappelijk onderbouwde kijk op het Bredase verleden ga ik wel naar het museum. In het rondvaartbootje zit ik voor mijn lol. De pret begint meteen bij het wegvaren uit de haven. Vanuit het bootje ziet de stad er heel anders uit dan wanneer je over straat loopt. Dat kikkerperspectief levert bijzondere uitzichten op. Als de boot even stil is, valt ook de rust van het water op. Het stadse leven speelt zich op de wal af. Op de singel heerst de kalmte. Alleen een paar eenden, waterkoetjes en een eenzame blauwe reiger verstoren de ingetogen golfslag. De drijvende eilandjes van riet ruisen stil in de wind. Op sommige plaatsen, zoals langs de Seeligsingel, gaan de statige herenhuizen verscholen achter monumentale kastanjes. Wie op zijn dooie akkertje door de singels vaart, wordt getroffen door het opvallend grote aantal bootjes dat ligt te verpieteren in het water. Een goed onderhouden vaartuig lijkt een zeldzaamheid in de Bredase singels. Aangetast door roest en algen zien sommige vaartuigjes er uit alsof ze al jaren niet meer van hun plaats zijn gekomen. Aan de Vredenburghsingel ligt een piepklein speedbootje zonder motor te koop: 450 euro. Even speel ik met de gedachte om hem te kopen. Maar waarom zou ik? Ik kan toch met de rondvaart mee.

 

 

 

 

 

Een bijdrage van Redactie: Breda-en-alles-daaromheen.

 

6 augustus 2008

 

Home

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN