Van de prins best kwaad weten

 

 

Woensdag 27 februari 2008.

Heeft het nog zin te wroeten in het verleden

van prins Bernhard? Ja, dat heeft zin.

 

                                                                                                                                                   

In de VS bekijkt prins Bernhard in 1954 een Republic Thunderstreak, een jachtbommenwerper

 die later door de Nederlandse luchtmacht zou worden aangeschaft.

 

 

Gretig citeerden de media deze week drie alinea's uit de vuistdikke biografie van Joop den Uyl. In die alinea's stond oud nieuws, namelijk dat prins Bernhard behalve van Lockheed ook smeergeld heeft ontvangen van vliegtuigbouwer Northrop. Het Vrije Volk berichtte daar in 1977 al over en het stuk waarop biografe Anna Bleich zich baseert, werd in 2005 tot in detail gepubliceerd door journalist Gerard Mulder. Bleich meldt dat keurig in een voetnoot, maar een aantal kranten en zenders bleef de schijnonthulling stug toeschrijven aan de biografe. Ruim drie jaar na zijn dood is prins Bernhard nog steeds voorpaginanieuws.

 

Dat is curieus, omdat over zijn leven al heel veel bekend is. We weten over zijn twee buitenechtelijke kinderen, van zijn dubieuze contacten met foute regimes, van het aannemen van smeergeld, van zijn vooroorlogse sympathie voor het Duitse fascisme, van talloze andere schandalen. Zelf deed Bernhard aardig mee aan de beeldvorming door een lange open brief te schrijven en zich vlak voor zijn dood uitvoerig te laten interviewen door de Volkskrant. Wat kan er nu nog boven water komen? Nog een heleboel. De volgende onthulling is zelfs aanstaande, als internetsites en opiniebladen geloofd mogen worden.

 

Een hoge CIA-man zou zich hebben laten ontvallen dat op 17 maart de CIA zogeheten 'Holland-papers' vrijgeeft. Die documenten zouden meer duidelijkheid scheppen over het bestaan van de 'Stadhoudersbrief.' Vanaf 1946 doen geruchten de ronde dat prins Bernhard in april 1942 een brief aan Hitler zou hebben geschreven waarin hij zich, samen met zijn vrouw, zou hebben aangeboden als 'stadhouder' voor Nederland. Indien waar, zou het een staaltje van weergaloos hoogverraad zijn geweest.  Mensen die er echt verstand van hebben, zoals Bernhard-publicist Gerard Aalders van het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie (NIOD), geloven niet dat Nederland over een maand op stelten staat. Ook de CIA zegt vooralsnog met de hand op het hart van niets te weten. Tot nader order loos alarm dus, maar het geeft wel aan hoe het geringste gerucht over Bernhard snel een eigen leven gaat leiden.

 

Er moet nog meer zijn. Oud-premier Jan de Quay en huisvriend van de koninklijke familie, karakteriseerde Bernhard in zijn dagboeken als een man van de wereld, goed onderlegd en communicatief, maar niet begiftigd met een nuchter onderscheidingsvermogen als het gaat om het kiezen van vrienden. Een man die overal invloed wil hebben, maar nooit heeft geleerd daar verantwoording over af te leggen. Zelfs niet tegenover zijn vrouw. "Hij is een intelligent mensch, doch gevaarlijk voor zichzelf." De prins stak all over the world zijn hand in talloze wespennesten en die komen bij het toegankelijk worden van archieven één voor één naar buiten. Ook in de dagboeken van De Quay staan toespelingen op nieuwe kwesties, die nu nog niet te duiden zijn. Een vraag van heel andere orde is of journalisten en historici moeten blijven wroeten in het leven van de prins. Eén opvatting is: de man is dood, hij kan niet meer ter verantwoording worden geroepen, dus laten we ophouden het koningshuis te beschadigen. Er zijn echter goede redenen niet zo laconiek te doen over de handel en wandel van de echtgenoot van de voormalige koningin.

 

Hij was in het buitenland het naoorlogs symbool van het snelle herstel van de Nederlandse economie, hij was en is de father van het Nederlandse verzet tijdens de oorlog, hij liet zich door het volk toejuichen en bewonderen. Bernhard wilde heersen, invloed uitoefenen. Als later blijkt dat er een andere Bernhard is, moet dat vooral niet in de doofpot worden gestopt. Hij ging zo vaak mogelijk vreemd, nam smeergeld aan en bemoeide zich onrechtmatig met politieke kwesties. Hetzelfde volk dat hem adoreerde, heeft er recht op te weten wat de prins deed als de parade bij Soestdijk was afgelopen. Wij willen van het koningshuis niet alleen de leuke dingen horen en als het koningshuis daar niet tegen kan, moet het er maar mee stoppen. Anders gezegd: de kluis waarin de geheime stukken liggen over Lockheed en Northrop moet open.

 

 

Een bijdrage van Redactie: Breda-en-alles-daaromheen.

 

28 februari 2008

 

Home

 

stats count

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN