Veel mensen blijven ‘s avonds binnen

 

 

Dinsdag 4 maart 2008 - BREDA - Zijn vrouw gaat 's avonds de straat niet meer op.

Zelf moet hij wel, Frans de Kruijf uit de Hoornwerkstraat:

"Even de hond uitlaten."

 

 

 

In de omgeving van ‘t IJ vraagt dakloze John passanten om een bijdrage voor de nachtopvang.

 John blijft beleefd.

 Anderen bedelen nog wel eens agressief.

 Ze pakken mensen bij de arm, lopen er achteraan, schreeuwen.

 Het geeft een onprettig gevoel.

 

 

Hij is niet bang aangelegd, vertelt hij. "Maar hier, in de omgeving van 't IJ, lopen veel ongure types rond. Ze geven een gevoel van onveiligheid. Komen recht op je af, stralen agressie uit. Ik steek 's avonds altijd iets bij me om me te kunnen verdedigen." Op zich, zo zegt hij, viel er tot nu toe weinig gewelddadigs voor. Het bleef meer bij een gevoel. Tot vrijdag. Buurtgenote Audrey Verheezen raakte gewond toen ze bij kinderdagverblijf Hupsakee aan de Slingerweg haar dochtertje ophaalde. Een verslaafde vrouw viel haar aan. "En nu is dus gebeurd waar wij altijd zo bang voor zijn." De gevoelens van angst blijken terecht.

 

Angst die ook op andere plaatsen in Breda voorkomt. In de straten rond het park en het station bijvoorbeeld. "Hier lopen best veel wazige types rond," zegt een bewoonster uit de Emmastraat. "Ze geven me een onaangenaam gevoel. Ik moet er wel langs om thuis te komen, maar echt lekker is dat niet." Een gevoel dat heel wat bewoners met haar delen, weet Jan Bosma van de Stichting Stationskwartier. "Ik ken aardig wat mensen hier uit de buurt die als het donker is liever binnen blijven. Vooral vrouwen en ouderen. Er hangen junks rond, daklozen. Het is unheimisch." Zelf ervaart hij dat ook. "Mijn vrouw laat 's avonds onze honden uit. Als ze iets te lang wegblijft, word ik onrustig. Ik ga dan toch even kijken waar ze blijft."

 

Bosma kent talloze voorbeelden. Vertelt over de bedelaars die mensen vastpakken, schreeuwen, agressief zijn. Over het groepje dat rondhangt onder de luifel bij de vroegere bloemenkiosk op het station. "Wat ze doen, is niet duidelijk, maar pluis is het niet." En over de politie. "Die is de auto niet uit te branden. Er moet veel meer zichtbaar worden gesurveilleerd. Lopend, of op de fiets. Die lui moeten worden aangesproken. Weggestuurd. Ze moeten het gevoel krijgen dat ze in de gaten worden gehouden." Bosma weet: "Ja, formeel is dat allemaal geregeld. Nu komt er weer een bedelverbod. Maar in de praktijk rammelt de uitvoering van die regels nog wel eens. Met als gevolg dat iedereen hier blijft rondhangen. Let wel: het zijn mensen waarvan het gedrag niet is te voorspellen. Misschien roepen ze iets naar je en is dat het dan. Maar voor hetzelfde geld trekken ze een mes. De bewoners voelen zich onprettig." Die kijken, als ze naar huis lopen, steeds over hun schouder. Dragen iets bij zich om zich te verdedigen. Gaan liever niet in hun eentje naar stad of station. "Herkenbaar," zeggen ook de mensen uit de Slingerweg en omgeving.

 

Neem het eerder genoemde kinderdagverblijf Hupsakee. Eigenaresse Renée Leenders: "Toen wij ons hier 2,5 jaar geleden vestigden, hadden wij een beetje onze twijfels over de buurt, zo vlak bij 't IJ. We troffen maatregelen. Om de speelplaats kwam een groot hek. Er werd geregeld dat je hier niet zo maar binnen kunt lopen. En onze medewerkers, die altijd met z'n tweeën het dagverblijf openen en sluiten, hebben allemaal een alarm en een spuitbus op zak." Maatregelen die een gevoel van veiligheid geven, maar die, zo weet Leenders inmiddels, niet echt nodig zijn. Het incident van vrijdag, was eigenlijk de eerste nare gebeurtenis die zij meemaakte. "Het blijkt dat onze openingstijden ongeveer gelijk lopen met die van het postkantoor aan de overkant. Het is daardoor altijd druk in de straat. Bovendien: onze kinderen zijn voor de junks en zo niet erg interessant. Ze hebben geen geld. Ze worden met rust gelaten."

 

Anders is het voor klanten van het postkantoor, de thuiszorgwinkel en andere bedrijven in de omgeving. Dikwijls worden ze aangesproken, om geld gevraagd. Soms op agressieve wijze. Manager Tineke Bergwerf van thuiszorgwinkel MediPlus: "Dat bedelen is irritant. Net als het onprettig is als mensen hier voor de winkel rondhangen, tippelen. Klanten voelen zich er onveilig bij." Angstig wordt het vooral als er agressieve verslaafden rondlopen. Schreeuwend, roepend, hoererend. MediPlus heeft een goed contact met 't IJ en met de politie; ziet regelmatig agenten langskomen. "En we zijn er zelf ook nog. Bij overlast vragen we de mensen te vertrekken. Eigenlijk helpt dat altijd."

 

Daklozenopvang 't IJ probeert zelf ook de overlast zo veel mogelijk te beperken. Binnenkort komt er een gebruikersruimte voor alcoholisten. Maar er staat meer op stapel, meldt directeur Lieke Jansen. De openingstijden worden verruimd. "Zo voorkomen we dat mensen die hier overdag zijn buiten moeten wachten tot de nachtopvang open gaat." Verder komt er een einde aan de slaapplaatsenlimiet. "Op dit moment kunnen er maximaal 29 mensen in 't IJ overnachten. Daar stoppen we mee. We beginnen een proef. Wie aanklopt voor een slaapplaats laten we toe." Althans als er vijf euro wordt betaald. Want zo veel kost een overnachting. Tot slot wordt er een straatteam geformeerd dat afgaat op geluiden van overlast van daklozen. "Het team spreekt hen aan en probeert ze over te halen mee te komen naar de opvang," vertelt Jansen. Maatregelen die er allemaal op zijn gericht mensen van de straat te halen. Neemt niet weg dat het moeilijk is om alle overlast tegen te gaan, weet Jansen. Allereerst kun je niemand dwingen om in de opvang te slapen. Daarnaast zijn er daklozen die ook bij 't IJ niet terecht kunnen. "Die houden zich, ondanks herhaalde verzoeken, niet aan de regels. Ze bedreigen bijvoorbeeld anderen, hebben een wapen bij zich. Wij kunnen dat niet tolereren en moeten hen tijdelijk de toegang ontzeggen." Ze zijn weer welkom als ze de regels naleven.

 

Het gaat in die gevallen nogal eens om mensen met zware, meervoudige problemen. Ze zijn verslaafd, hebben een psychiatrische aandoening. Jansen: "We proberen met onze partners als de GGZ, maatschappelijk werk, de verslavingszorg, deze mensen de hulpverlening in te krijgen. We kunnen ze alleen niet dwingen. Ze moeten zelf willen." En dat is een probleem. De middelen om iemand gedwongen op te laten nemen in een psychiatrisch ziekenhuis zijn beperkt. Zo kunnen dus mensen op straat lopen die geholpen zouden moeten worden. Zoals die vrouw vrijdag. Mensen die hulp afwijzen. Agressief zijn, kunnen flippen. En angst veroorzaken.

 

 

‘Het kan bij roepen blijven, maar voor hetzelfde geld trekt iemand een mes’

 

 

 

Een bijdrage van Redactie: Breda-en-alles-daaromheen.

 

4 maart 2008

 

Home

 

stats count

 

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN