Bron: http://www.bndestem.nl/regio/breda/6927504/Blij-met-bizarre-bordjes.ece

 

Verzamelaar van

typisch Vlaamse teksten

 

 

hou het vlaams

 

Foto: www.haviko.org

 

 

BREDA - Hij noemt zich “taalfotograaf.” Wat al lang een hobby was, is haast een levenswerk geworden. De uit Bergen op Zoom afkomstige Bredanaar Peter Tomesen (52) verzamelt typisch Vlaamse teksten op bordjes, in etalages en portieken. Hij speurt er naar sinds zijn jongensjaren. In 1998 kreeg hij het idee om ze vast te leggen op foto’s. Inmiddels heeft hij een verzameling van zo’n 300 ‘Vlaamse teksten op de korrel’ opgebouwd. Heeft een eigen website (www.taalfotos.nl) en wil de foto’s in een boek uitgeven. Het Breda’s Museum heeft al interesse getoond in een expositie. De Bredase Poptempel Mezz overweegt de taalfoto’s te projecteren bij een Vlaams muziekfestival later dit jaar.

 

We zien allemaal wel eens van die bordjes in de grensstreek. Verkeersborden met waarschuwingen voor asverschuiving bijvoorbeeld als er een snelheidsremmer in de weg zit. Voor Vlamingen is het dagelijkse gebruikstaal, maar Noord-Nederlanders moeten toch even nadenken over reklaam en hier handgekuiste groene haring. Het zijn in onze ogen verbasterde Nederlandse woorden of uitdrukkingen. Om woorden uit het Frans te vermijden, want de Vlamingen zijn taalpuristen. Reclame wordt reklaam, want anders blijft het te Frans en woorden als trottoir, affiche en faillissement zijn ook taboe. Het eerste wordt dan gaanpad, het tweede plakbrief en het laatste faling. Entree wordt inkom en garage een autostaanplaats. Allemaal goed Nederlands, maar ten noorden van de grens worden deze woorden niet gebruikt. “Daarmee is de Vlaamse taal soms Nederlandser dan de Nederlandse,” zegt Tomesen. “Taalprovincialisme,” mopperen taalkundigen.

 

Zo heeft Tomesen een flinke collectie over wasserijen, met wassen-zwieren-drogen (centrifuge is Frans, dus werd het zwierder), droogkuis (chemisch reinigen), mangel en tapijtklop. Op een winkel in koffers staat valiezen, een hier bijna in onbruik geraakt woord. Degene die met z’n baby naar een consultatiebureau moet de bordjes Raadpleging voor zuigelingen: op de binnenkoer volgen. Directeur Jeroen Grosfeld van Breda’s Museum, oud-Bergenaar en taalkundige Hans Heestermans en kunstenaar Teun Hocks – oud-Bredanaar – zagen zijn honderden amusante foto’s en werden enthousiast. Heestermans (geboren in Oud-Vossemeer) kan, als auteur van woordenboeken en oud-hoofdredacteur van de Grote Van Dale, de herkomst van de Vlaamse taalrariteiten duiden: het zit ‘m in de Belgische taalstrijd, het per se vermijden van Franse termen. Tomesen is al sinds zijn veertiende in de ban van markante Vlaamse borden en opschriften. “Gingen we een dagje naar Antwerpen, zag ik ergens een briefje in een etalage met halve werkster gevraagd. Dat intrigeerde me, ze bedoelden natuurlijk voor halve dagen. Sinds dat moment ben ik op dat soort taaldingen blijven letten. Twaalf jaar geleden begon ik ze op foto vast te leggen en zo ontstond mijn verzameling.”

 

Tegenwoordig betitelt de Bredanaar zich graag als “taalfotograaf.” Hij erkent dat het langzamerhand een soort levenswerk is, maar ziet zijn fotoverzameling toch als een hobby zonder pretenties. Hij is coach loopbaanoriëntatie van beroep. Voor zijn taalhobby gaat hij gericht de hort op in het grensgebied, speurend naar verkeersborden, winkelopschriften en mededelingen in etalages. Hij laat een stel favorieten zien. Verboden op het werk te komen (bordje op een hek bij een bouwplaats), Gevraagd: pistoolschilders (verfspuiters, bij een uitzendbureau), Draperieën in reklaam (gordijnenwinkel), Verboden op straf van de wet te wateren (in een portiek) en Schoolgerief uit falingen aan spotprijzen (in etalage van een failliete kantoorboekhandel). Nog een paar mooie en maffe: Uw droogvis wordt gratis ontmanteld (van de stokvis wordt het vel eraf gehaald) en in uitzendbureaus: (mannen die kabels trekken). In een café fotografeerde hij wc zonder consumptie 10 francs. Verder fotografeerde hij op de winkel van een opticien die ook in contactlenzen doet: kunstogen. Is het terrein van een gebouw privaat, dan staat er als uitleg onder: Geen toegang voor personen vreemd aan het gebouw. Als ergens geen affiches en posters geplakt mogen worden, dan hangt er een bordje Verboden plakbrieven aan te brengen.

 

Tomesen: “Overal in Vlaanderen vind je ze, vaak in de kleine dorpjes. Het geeft me een geluksgevoel als ik er weer een zie en fotografeer. Ik kom dan thuis met een prooi, als een jager. De meeste mensen zullen er aan voorbijlopen. Ik vind dat typisch Vlaamse vaak poëtisch, zoals een bordje bij een snelheidsbeperking “over gans het domein.” Dat is voor mij het zachte van die taal. Zo’n waarschuwing ook als Niet onder de hijs te komen. Klinkt voor ons een beetje onnozel. Of, op een gesloten, troosteloos café, de naam Plezante Hoek. Hij maakt er geen kunstzinnige foto’s van, wil ze recht voor z’n raap vastleggen, maar probeert wel “het gevoel van de straat” erbij te geven. Toch komt volgens de taalfotograaf een beetje de klad in de opmerkelijke Vlaamse bordjes. Ook in Vlaanderen is de taal aan het veranderen, constateert hij, aan het verengelsen en gaat het echt puristische er vanaf. Hij is er nog net op tijd bij geweest om de bordentaal op de korrel te nemen, denkt hij. www.taalfotos.nl

 

 

Zie ook:

 

 

Voor diverse Vlaamse dorpen in beeld: klik hierop

 

 

 

3 juli 2010

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN