Waarom artsen

hun empathie onderdrukken

 

 

Artsen leren zichzelf aan om het deel van de hersenen 'af te sluiten' dat zorgt voor empathie met de pijn die een patiënt tijdens een behandeling voelt. En ze doen dit om in staat te zijn om onaangename medische procedures te kunnen uitvoeren. Dat schrijft de Sunday Times, op basis van nieuw wetenschappelijk onderzoek.

 

Vorsers van de universiteiten van Chicago en van het Taiwanese Instituut voor Neurowetenschappen maakten namelijk hersenscans van artsen, waaruit bleek dat die tijdens het bekijken van video's van pijnlijke therapieën andere hersenactivieiten vertonen dan andere mensen.

 

Dit wijst erop, aldus de Amerikaanse onderzoeksleider professor Jean Decety, dat een combinatie van opleiding en persoonlijke ervaring de meeste dokters ertoe heeft gebracht de 'normale' menselijke respons op pijn bij anderen te onderdrukken, om beter te kunnen functioneren bij de behandeling van patiënten.

 

Tijdens het onderzoek, waarvan de resultaten werden gepubliceerd door het tijdschrift Current Biology, werden de hersenactiviteiten gescand van zeven mannelijke en zeven vrouwelijke artsen met een gemiddelde leeftijd van 35 jaar.

 

Dat gebeurde terwijl ze twee video's bekeken: één waarbij acupunctuurnaalden werden ingebracht in de mond, de handen en de voeten van een patiënt - wat zeer pijnlijk kan zijn - en één waarop dezelfde lichaamsdelen met katoenstokjes werden aangeraakt. Tijdens de 'pijnvideo's' was er sprake van duidelijk verhoogde activiteit in de anterior insula en andere delen van de hersenen die gaan over empathische reacties op pijn. In de 'zachte video's' was daar geen sprake van.

 

Eerder onderzoek door psychologie- en psychiatriehoogleraar Decety had al aangetoond dat de delen van de hersenen die pijn registreren, ook kunnen worden geactiveerd wanneer we andere mensen pijn zien lijden. Want hoewel je die pijn niet zelf voelt, leidt dat vaak tot uitingen van 'plaatsvervangende pijn' zoals grimassen of paniekreacties.

 

Psychologen denken dat deze eigenschap is bedoeld om ons te weerhouden van agressieve daden, omdat die zouden kunnen leiden tot een (mogelijk gewelddadige) tegenreactie. Dus in dat opzicht is het een positieve aanpak.

 

 

Beroep te zwaar

 

Maar voor artsen, die vaak ingrepen moeten uitvoeren of geneesmiddelen moeten voorschrijven waarvan ze weten dat de patiënt er onaangename gevolgen van zal ondervinden, is het juist een hinderpaal. Het zou er namelijk toe kunnen leiden dat ze (soms letterlijk) terugdeinzen voor een dergelijke ingreep.

 

Uit het nieuwe onderzoek blijkt echter dat ze daarvoor veelal een 'defensie-mechanisme' hebben ontwikkeld waardoor de normale empathie wordt 'uitgeschakeld' en ze afstandelijker kunnen handelen.

 

In de woorden van professor Dechety: "zonder dergelijke mechanismen zou het uitvoeren van het beroep velen te zwaar vallen, wat dan weer hun mogelijkheden zou beperken om het hun patiënten hulp te bieden."

 

 

Psychopaten en oorlogsmisdadigers

 

Dit onderzoek kan ook een nieuw licht werpen op de redenen waarom mensen wreed kunnen zijn tegenover anderen. Het zou namelijk kunnen beteken dat psychopaten of oorlogsmisdadigers, die worden gekenmerkt door hun gebrek aan empathie, een genetische of 'aangeleerde' neiging hebben om de hersencircuits te onderdrukken die normaal gesproken een rem zet op die neigingen.

 

 

 

Een bijdrage van Redactie: Breda-en-alles-daaromheen.

 

7 november 2007

 

Home

 

stats count

 

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN