Bron: www.bndestem.nl

 

Wat is Electron?

 

 

BREDA - Vraag een gemiddelde Bredanaar of hij weet wat Electron

is en negen van de tien keer volgt een wazige blik.

 

Ehm, iets met kunst, toch,” waagt een enkeling een gok.

 

“Beetje alternatieverig,” mompelt een ander.

 

 

Eén ding wordt bij navraag al snel duidelijk: Electron kan niet rekenen op een grote algemene bekendheid. En dat was nou eigenlijk ooit wel de bedoeling. In 2005 wees de gemeente Breda de voormalige fabriekshal van Electron aan de Belcrumweg toe aan de kunstensector. Het moest een vrijplaats worden voor professionele kunstenaars(groepen). Zonder gebonden te zijn aan al te veel regels, konden ze er aan de slag. De gemeente hoopte dat de activiteiten flink wat publiek zouden lokken. Dat er zo veel kunstzinnige bedrijvigheid ontstond in het gebied dat onder de naam Via Breda volop werd ontwikkeld. Zo zou, nog voor de eerste steen van het nieuwe station was gelegd, de loop naar de spoorzone, in Via Breda, al heel natuurlijk zijn. Het liep anders. Electron slaagde er op de één of andere manier niet in om zijn rol als trekpleister te vervullen. De broedplaats voor de kunsten, bleef relatief onbekend bij een groot publiek. En wie het wel kende, aarzelde nog wel eens er heen te gaan.

 

Opnieuw even terug naar wat Bredanaars zelf vertellen over Electron. “Het heeft wat schimmigs,” zegt de één. “Ik weet niet wat er te doen is,” zegt een ander. Een derde voelt zich er domweg niet thuis. “Ik heb het idee dat het niet voor mij is.” Dat de kunst er alleen is bedoeld voor een kleine specifieke groep. Incrowd, noemt Geurt Grosfeld dat. Grosfeld werd onlangs door gemeente en vereniging Electron aangetrokken om eens goed te kijken hoe het centrum beter uit de verf kan komen. Vorige week presenteerde hij zijn visie en zijn ideeën. Een paar opmerkelijke constateringen deed hij. Inderdaad, Electron scoort niet goed in publieksvriendelijkheid. Mensen weten niet zo goed wat er is te doen, er is geen duidelijke programmering. Dat wat er is te zien is bovendien heel wisselend van kwaliteit. Daarnaast lijdt Electron aan het eerder genoemde ‘incrowd-imago.’ Is het dan alleen maar ellende en droefenis? “Nee, natuurlijk niet,” wuift Grosfeld die geste weg. “Integendeel. Er gebeuren geweldige dingen in Electron. Er zijn prachtige kunstinitiatieven geboren. De grote ruimte biedt kans aan talloze grootschalige projecten.”

 

Electron heeft dan ook wel degelijk bestaansrecht, werd al eerder geconstateerd in de cultuurnota Factor C. Grosfeld: “Daarin is onder meer gewezen op het belang van ketenvorming. We hebben in Breda een kunstacademie, Sint Joost, maar veel jong talent vloeit weg. Gaat na het afstuderen elders wonen en werken, omdat Breda hen te weinig mogelijkheden biedt. Dat talent moeten we vasthouden.” En daarin is een rol weggelegd voor Electron. “Het moet een ruimte worden waar jonge professionele kunstenaars na het afstuderen aan de slag kunnen. Daarvoor is het noodzakelijk dat ze een goed project bedenken.” Dat moet zo zijn opgezet dat het voor publiek aantrekkelijk is en de kunstenaar er iets van leert. En dus moeten er momenten zijn dat gevestigde kunstenaars hun licht erover laten schijnen, dat er bovendien met publiek en deskundigen van gedachten wordt gewisseld over het project. Zo draagt iedereen bij aan de vorming van de jonge kunstenaar. En vice versa. Daarnaast blijft Electron een ruimte waar de huidige bewoners en gebruikers door kunnen gaan met hun projecten. “Organisaties als Noisivision, IDFX, Raaf en ga maar door.” Een onafhankelijke partij moet zorg dragen voor een kwalitatief goed programma. “Nu is het allemaal te vrijblijvend. De vereniging Electron runt de ruimte, maar in die organisatie zijn de verantwoordelijkheden niet afdoende geregeld. Vandaar de beslissing om de vereniging te vervangen door een stichting.” Die stelt de onafhankelijke partij aan. “En een communicatiedeskundige.” Zodat Breda straks weet wat er te doen is in de oude fabriekshal.

 

Tot slot komt er nog een aparte poot die Grosfeld voor het gemak even een Centrum voor Beeldende Kunst noemt, een CBK. “Die poogt de kunstenaars onder de aandacht te brengen van galeries. Hier, maar ook in de wijde omtrek. Van Rotterdam tot Antwerpen. Noodzakelijk, want het moet na Electron niet afgelopen zijn. Er moet een plek zijn waar de kunstenaar terecht kan na zijn project in de broedplaats.” Binnen een jaar moet de omvorming van Electron een feit zijn. En dan? Dan is er, als het goed is, geen Bredanaar die zijn schouders ophaalt bij het horen van de naam. “Wat ga je vanavond doen,” luidt dan de vraag, “Naar Electron,” zou dan het antwoord moeten zijn. “Daar is altijd wel iets opvallends.”

 

 

 

 

24 december 2008

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN