logo (7)

 

“Wat wij als afval zien,

zien zij als grondstof”

 

 

afval

 

Douanebeambte Harriëtte Heikamp schijnt met haar zaklamp in de container.

“Typisch een vracht voor China,” zegt VROM-inspecteur Louis van der Ploeg, die over haar schouder meekijkt.

 

 

 

In het licht doemen enorme bergen staal op.

Hij taxeert de lading.

Oude elektromotoren, hier en daar een printplaatje en een aantal delen van transformatoren.

 

 

“Die laatste zijn link, daar kunnen pcb's in zitten.” Heikamp bladert door een stapel documenten. De vrachtpapieren lijken in orde. Toch willen de inspecteurs de container even helemaal doorlichten. Dat betekent informatie opvragen bij de afzender en de ontvanger en waar nodig een transformatordeel onderzoeken op pcb's. Mocht er iets niet in de haak zijn, dan komt dat de afzender op een boete te staan en wordt de container teruggestuurd. Jaarlijks vertrekken er vanuit de Rotterdamse haven tienduizenden containers met afval uit heel Europa naar Azië en Afrika. Die export is grotendeels legaal. Maar niet al het afval mag naar de andere kant van de wereld worden verscheept. Zo is het vervoeren van huisvuil en gevaarlijk afval, zoals accu's met zuur, transformatoren met pcb's en koelkasten waar cfk's inzitten, uit den boze. Toch is het aantrekkelijk die reststoffen te verschepen, want verwerken is duur. Wie dat achterwege laat, bespaart een hoop geld.

 

De Douane en de VROM-inspectie zien er op de Maasvlakte op toe dat afvalhandelaren zich aan de regels houden. Met een grote röntgenscan wordt de inhoud van de containers zichtbaar gemaakt. Daarna worden ze zonodig geopend en doorzocht. De controles zijn nodig. Zo ligt de affaire met het gifschip Probo Koala, dat in Ivoorkust tienduizenden slachtoffers maakte, nog vers in het geheugen. Bovendien blijkt uit recent Europees onderzoek dat er met 15 procent van de afvaltransporten vanuit Nederland iets mis is. “Vaak ontbreken de juiste papieren,” zegt Carl Huijbregts, projectleider Azië van de VROM-inspectie. “Of op papier wordt een andere stof vermeld dan er in werkelijkheid wordt vervoerd. Verder kan afval verontreinigd zijn of naar een installatie worden gebracht die daar niet geschikt voor is. Dat kan risico's opleveren voor het milieu en de gezondheid van omwonenden.” Volgens de recyclingbranche schiet VROM echter door in zijn controledrift. “Ze spreken al over vervuiling als er nog restjes cola in PET-flessen zitten,” zegt Eric Schutjes van de Vereniging van Kunststof Recyclers. “Alsof ze die in China niet kunnen schoonspoelen.” Ook Ben Kras windt zich op over de manier waarop de inspecteurs de branche benaderen. “Wij worden behandeld als criminelen,” aldus één van de naamgevers van Kras BV, één van de grootste exporteurs van kunststofafval in Nederland. Hij zegt zijn geld te verdienen met ‘eerlijke handel.’ “Wat wij als afval beschouwen, zien ze in China als een grondstof. Vrijwel alles wordt op een verantwoorde manier hergebruikt. Bovendien exporteren we alleen naar bedrijven die een vergunning hebben van de Chinese overheid.”

 

 

grafiek

 

 

Dat Chinese bedrijven niet altijd aan dezelfde eisen voldoen als een Nederlandse verwerker, daar valt volgens Kras weinig aan te doen. “Ze lopen daar veertig jaar achter. De milieu- en Arboregels zijn nu eenmaal niet op hetzelfde niveau als hier. Maar moet je dan maar geen zaken met ze doen? Juist de handel brengt hen verder.” Typische praat van een handelaar, oordeelt SP-Kamerlid Remi Poppe. Hij stoort zich al jaren aan de grote stromen afval die vanuit Europa naar minder ontwikkelde landen worden verscheept. “Afval is geld geworden, dat wordt verdiend over de rug van jonge kinderen die voor lage lonen met de hand computerkasten uit elkaar zitten te halen.” Dat Kras alleen zaken doet met inzamelaars met een vergunning, zegt volgens Poppe weinig. “Die inzamelaars in China kunnen het ook weer doorverkopen aan minder professionele verwerkers. Zolang je niet zeker weet dat afval op een veilige en gezonde manier wordt verwerkt, moet je het niet daarheen brengen. Europa moet zelf zijn rotzooi opruimen.” VROM-inspecteur Van der Ploeg staat bij iedere container voor de vraag: komt wat op de vrachtpapieren staat nu overeen met de daadwerkelijke lading? De inspecteurs kennen hun pappenheimers inmiddels wel. Beiden kunnen zo een paar transporteurs opnoemen met een duistere en soms criminele reputatie. “Ook in dit circuit heb je veelplegers,” zegt Van der Ploeg. Zo ziet de inspectie geregeld transporten waarvan de bestemming een kantoortje op drie hoog in Hongkong blijkt te zijn. “Hongkong heeft amper afvalverwerkers,” zegt Van der Ploeg. “Dus daar zit per definitie een luchtje aan.”

 

 

 

 

Een bijdrage van Redactie: Breda-en-alles-daaromheen.

 

25 juli 2008

 

Home

 

 

 

 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

stats count


 

BREDA-EN-ALLES-DAAROMHEEN